Categorieën
#geocaching Throwback Thursday

Throwback Thursday: 19 oktober 2010

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 19 oktober 2010

Ik heb twee jaar in Hilvarenbeek gewoond: van mei 2010 tot april 2012. Dit verslag stamt uit die periode: na mijn werk bij de Beekse Bergen (de primaire reden waarom ik in Hilvarenbeek woonde) ging ik nog op pad om ere-metaal (dat zijn de eerste drie plaatsen) te scoren op de nieuwe caches in Hilvarenbeek.

  • FTF = First to Find
  • STF = Second to Find
  • TTF = Third to Find

Het verslag:

  1. Just An(n)y Cache: “Stumped”
  2. Just An(n)y Cache: “Pijpleiding”
  3. Just An(n)y Cache: “Volg ‘t spoor”
  • Maker: Dutchlandian
  • Type: Traditionals
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 19 oktober 2010
  • Plaats: Hilvarenbeek

Goed, ik woon dus alweer bijna een half jaar in Hilvarenbeek. Daar wonen ook nog andere geocachers, waarvan de meeste in ruste zijn, maar de fanatiekste is Dutchlandian.

Mevrouw Dutchlandian houdt ervan om moeilijke mysteries weg te leggen. Anke en ik hadden net eindelijk alle moeilijke mysteries van Dutchlandian gevonden. Voor de meeste veel hulp gehad of zelfs de hele oplossing cadeau gekregen. Wij vonden ze gewoonweg moeilijk. Dus ik was eigenlijk wel blij dat we ervan af waren. Ik kreeg dan ook bijna een hartwip toen Anke mij sms’te dat er 7 nieuwe caches van de hand van Dutchlandian online waren gekomen. Het was net heel erg druk in het Safaripark, dus ik moest er maar niet teveel aan denken, vond ik. In de pauze per sms om meer info gevraagd, met name of het allemaal van die onoplosbare mysteries waren. Maar volgens Anke zaten er ook 3 traditionals bij. Dus toen ik thuis kwam van BB ging de laptop meteen aan.

Mevrouw Dutchlandian zat duidelijk met haar neus tegen de computer aan geplakt, want ze had voor een andere geocacher al geschreven dat hij de FTF had. Verder waren er ook nog geen logjes te bekennen, ook niet de logjes van die andere geocacher zelf.

Ik laadde de caches in mijn gps en besloot toch maar eerst m’n eten op te eten. Maar het eten smaakte niet zo lekker en ik had geen rust. Normaal houd ik niet zo van de goudjacht, maar nu kon ik het gewoon niet verdragen, dat er 3 caches op minder dan 3 km van mijn huis lagen, met allemaal nog blinkend eremetaal. Dus schepte ik het eten letterlijk naar binnen, bond ik mijn wandelschoenen onder, griste ik de nog ingepakte cache-rugzak van de grond en sprong ik in mijn auto.

Alle drie de caches bleken uiteindelijk aan modderige boerenpaden te liggen, in het buitengebied van Hilvarenbeek. Bij de eerste eindigde de verharding op een bepaald moment en ik had geoordeeld dat ik hier met geen mogelijkheid met mijn Renault overheen durfde te rijden. Dus auto brutaalweg voor de boerderij geparkeerd om te gaan lopen. Net op dat moment viel mijn gps uit, wegens lege batterijen en ik had geen nieuwe, volle meer bij. Damned. Gelukkig had ik dus heel mijn rugzak in de auto gegooid en waren de batterijen van het fototoestel er als redding. Een streepje volheid, maar goed, dat was genoeg. Ik stampte het modderpad op en snelwandelde –voor zover dat gaat op zo’n modderig pad- naar de cache. Ik was bang voor een geniepige verstopactie, maar dat viel wel mee, de cache-naam was eigenlijk ook al de hint. Zenuwachtig frommelde ik het logrolletje open met mijn ijskoude vingers (het was koud). De andere  geocacher had inderdaad de FTF en een ander had proefgelopen, dus dat betekende STF voor mij. En natuurlijk nog twee eremetaal-beloftes voor de andere twee caches.

Dus vlug terug naar de auto gewandeld en mezelf verplaatst naar de volgende boerenweg. Ook deze was niet begaanbaar voor gewone personenauto’s, ook al stond er wel eentje midden in de modder geparkeerd. Ik vond dat een ongure auto, volgens mij zat er ook nog iemand in ook, maar de STF riep, dus langs de rare auto gemarcheerd op weg naar de cache. Ook hier was de cache-naam weer de hint, dus dat plastic buisje in de grond viel wel op. Weer de STF en ook nog een coin. Vlug weer langs de ongure auto heen terug gelopen naar Reno, want het begon al te schemeren en er was nog 1 cache te gaan.

Die lag aan het mooiste, maar meteen ook het modderigste boerenpad. Dit zou een nano zijn, dus ik was er een beetje huiverig voor, maar op het 0-punt aangekomen kon het gewoon niet missen. 3 anders gekleurde “schroeven” in een houten afscheidingsbalk. Ik rukte er eentje uit en dat was meteen de goede. En de derde STF. Vlug loggen en terug naar mijn auto.

Het begon nu echt donker te worden, dus het was maar goed dat ik alle drie de traditionals nu had. Vervolgens reed ik naar Oisterwijk om een bezoekje te brengen aan de kanovereniging – kon ik meteen mijn geocachingverhalen kwijt aan Anke.

Wat ik hier op 19 oktober 2017 nog aan toe te voegen heb:

Tja, Hilvarenbeek, ik ben er al in geen eeuwen geweest. Mijn toenmalige woning was een soort van anti-kraak en is afgebroken. En ik werk ook niet meer bij de Beekse Bergen.

Het lege batterij-probleem kan ik nu niet meer zo oplossen, want ondertussen heb ik een fototoestel met een accu. Wat best irritant is, ik zou liever gewone batterijen hebben.

Toch kan ik me deze dag nog heel goed herinneren. Dat communicatie nog per sms ging, nu zou ik meteen op mijn telefoon naar de geocachingsite kunnen kijken. Dat is wel veranderd.

Dat hele eremetaal boeit me ook niet zoveel meer. En het oplossen van mysteries ook niet. Driekwart van onze huidige nearbiest-lijst bestaat uit Oisterwijkse mysteries en het interesseert me gewoon niet zo: ik ga wel andere caches doen, die ik wel leuk vind.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s