Categorieën
#geocaching Throwback Thursday

Throwback Thursday: 31 mei 2009

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 31 mei 2009:

Anke, Stephanie en ik gingen op geocaching-jacht bij de zuiderburen. Het pas prachtig lenteweer en we vonden een behoorlijk aantal caches.

Het verslag:

1330. Onder d’eiken
Maker: fonduvork
Type: traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Arendonk

1331. Het Goorken
Maker: SuperBB
Type: multi
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Arendonk

1332. ’t Poeier
Maker: Sateric
Type: multi
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Arendonk

1333. De Kleppende Klipper
Maker: jvdm1632
Type: multi
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Postel

1334. De verboden route 2
Maker: Kogamiyata
Type: traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Dessel

1335. Duckies spotten 3
Maker: CintaKJK
Type: traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Dessel

1336. De verboden route 1
Maker: Kogamiyata
Type: traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Dessel

1337. Prinsenpark
Maker: hh1
Type: traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Dessel

1338. De verboden route 3
Maker: Kogamiyata
Type: traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Dessel

1339. Duckies spotten 4
Maker: CintaKJK
Type: traditional
Heideroosjes: Maartje en Anke
Snuffel 007: Stephanie
Gevonden op: 31 mei 2009
Plaats: Dessel

Hiha, vandaag weer op pad met het super-cache-trio: Stephanie, Anke en ik zelf. De reis ging voor de zoveelste keer naar België. We gaan de laatste tijd nogal vaak een dagje cachen in België. Familieleden vroegen zich af waarom we dat deden. Nou: Waarom? Omdat we (althans, wij als Heideroosjes) nog steeds NL-Kilocacher-in- België willen worden. En omdat in België -net-over-de-grens nog gewone multi-caches liggen die wij niet hebben gevonden. En daarmee bedoel ik gewone, oplosbare multi’s waarvoor je niet eerst een hele navigatie-encyclopedie op hebt hoeven eten om ze te kunnen lopen. Bij ons in de nearbiest-lijst stikt het namelijk van dat soort ingewikkelde multi’s.
Om mezelf en Anke dus niet al te veel te frustreren en wij gewoon een cache willen vinden aan het einde van een multi-route, gaan we regelmatig naar België.

Omdat er voor deze dag erg mooi weer was voorspeld, had ik een paar multi’s uitgezocht, zodat we lekker konden wandelen. Om op te warmen deden we op de heenweg naar de eerste multi alvast een oppikkertje. Deze was echt drive-in en niet echt een bijzondere verstopplek. Maar amai, een punteke op de lijst he? (van zoveel bij de zuiderburen cachen, ga je vanzelf Vlaams spreken).

Na een hoop wegomleidingen waar Tommy T. geen raad mee wist, kwamen we dan toch aan op de parkeerplaats van Het Goorken. Dit was een multi-cache van SuperBB. Zijn caches zijn allemaal okay, dus ik heb gekeken of er nog meer zijn, maar we hebben ze ondertussen allemaal gedaan. Het Goorken is een leuk gebied om doorheen te wandelen, met veel uitkijktorens en vogelkijkhutten en bruggetjes. Vooral als het zonnetje schijnt. Ook fijn was dat ik alle coördinaten van de hele route in 1x in de GPS kon laden, scheelde een hoop invoerwerk. Op het einde ging Stephanie druk naar de cache zoeken, waar ze op bleek te staan, haha.

Omdat we niet echt het idee hadden dat we veel gelopen hadden, gingen we door voor de volgende multi. ‘t Poeier begon op een vaag plekje, een half vervallen, half bewoond vakantiepark in de Belgische bossen. We vonden de cache-route in de eerste instantie niet zo leuk. Later werd het wel beter, toen we door het bos achter het vakantiepark mochten lopen. Alleen jammer dat we voortdurend geluidsoverlast hadden van de nabijgelegen crossbaan. De cache had voor elk waypoint een grappige hint en eentje was dat je “de rust moest zoeken bij Maria”. Nou, dat ging dus niet echt met die cross-geluiden. Op elk waypoint moest je een tag zoeken met het volgende coördinaat. Het voorlaatste coördinaat zat op een plattegrond waar we al eerder langs waren gelopen. We baalden een beetje, hadden we toen maar op de achterkant gekeken, dat had ons een hele wandeling bespaard. Maar ach, het was mooi weer.
Toen we bijna op het eindpunt waren, werden we nog aangevallen door een klein hondje. Natuurlijk rook hij Indy (mijn hond) en Senna (Stephanies hond), dus hij vond ons erg interessant. Zijn bazin moest hem helemaal komen halen, want hij luisterde voor geen meter. Verlost van onze kleine achtervolger, konden wij rustig op zoek naar de cache. Die vonden we al snel met behulp van de spoilerfoto.

Eigenlijk hadden we nog niet genoeg van het wandelen, dus reden we door voor de derde en laatste multi die ik had laten uitprinten: de Klepperende Klipper. Die stond door de opvallende naam op mijn verlanglijstje. Het allitereert (K…K…). Het is trouwens ook de titel van een album van Suske & Wiske. Die hebben heel vaak allitererende titels. De parkeerplaats kwam me erg bekend voor, wat hier was ik al eerder geweest voor een andere cache.
Wij vonden de route erg leuk, want die liep langs een kanaal waarop het waterfeestdag ofzoiets was. Dus het hele kanaal lag vol met allerlei soorten boten, waaronder kano’s en een waterskiër en een bananenboot. Heel grappig. Op het voorlaatste punt zaten twee bewakers van de waterfeestdag. Ze herkenden een GPS en stelden ons allerlei vragen. Ze dachten dat wij van een groepsspeurtocht waren en vertelden dat wij pas de eersten waren. We kregen niet goed uitgelegd wat we nu precies aan het doen waren, dus gingen we op zoek naar de cache. Die lag op een dijkje, niet ver van het water. Hier zaten we eigenlijk heel lekker, dus we wilden niet weg, maar we moesten nog een paar kilometer terug naar de auto.

Daar aangekomen was het eigenlijk nog best vroeg, dus besloten we om ook nog de traditionals die ik als reserve had meegenomen te gaan doen.
We reden door naar het Prinsenpark. Van te voren wist ik niet goed wat ik hiervan moest verwachten. Ik had eigenlijk een echt park verwacht, maar dit was een groot bosgebied met eindeloze wandel- en fietspaden erdoorheen. En ook nog meertjes en beekjes. Na een ijsje begonnen we aan de wandeling langs 7 traditionals, waarvan we er eentje niet konden vinden. De meesten lagen in vogelspottershuisjes of houten afdakjes met rustbankjes, dus iedere keer als we zo’n houten gebouwtje zagen, zeiden we: daar ligt de volgende cache. Zo maakten we de Verboden Route-serie en de Duckies Spotten-serie af, maar helaas konden we 1 Duckie Spotten na langdurig onderzoek toch niet vinden. Als bonus deden we nog de cache Prinsenpark. Al met al maakten we nog flink wat wandelkilometers. En dat terwijl we ook al 3 multi’s hadden gedaan, die allemaal 5 kilometer waren. Dus we begonnen onze voeten wel te voelen. Na de laatste cache was de auto niet meer zo heel ver weg en we hadden het ondertussen toch wel gehad, ondanks dat het erg gezellig was. Ik denk dat we deze dag toch wel tussen de 20 en de 25 kilometer gelopen hebben. En nog mooi 10 caches gevonden ook, dus we konden met een tevreden gevoel terug naar Nederland.

Wat ik hier op 31 mei 2018 nog aan toe te voegen heb:

Soms heb je van die perfecte geocaching-dagen en deze was er daar zeker eentje van!

Één reactie op “Throwback Thursday: 31 mei 2009”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s