Categorieën
#geocaching Throwback Thursday

Throwback Thursday: 7 juni 2014

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 7 juni 2014:

Mijn moeder en ik gingen geocachen op de Regte Heide bij Goirle, dat is niet zo heel ver van Oisterwijk af.

Het verslag:

4852. Mariagrotje Riels Hoefke
4853. Dichtstenen Riels laag
Maker: JEL-team
Type: Traditionals
Heideroosjes: Maartje
HaJaMaToJo: Hannie
Gevonden op: 7 juni 2014
Plaats: Riel

4854. Uitzicht Regte Heide
Maker: Sievert001
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje
HaJaMaToJo: Hannie
Gevonden op: 7 juni 2014
Plaats: Riel

4855. Wandel en geniet!
Maker: JEL-team
Type: Multi
Heideroosjes: Maartje
HaJaMaToJo: Hannie
Gevonden op: 7 juni 2014
Plaats: Riel

4856. Buurte in ’t gruun
Maker: Jorrit Staps
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje
HaJaMaToJo: Hannie
Gevonden op: 7 juni 2014
Plaats: Riel

Na 3 dagen met koorts en snot op de bank te hebben gelegen, voelde ik me deze dag weer een stuk beter, dus tijd om een frisse neus te gaan halen in gezelschap van mijn moeder. De keuze viel op Wandel en geniet! Die ligt op de Regte Heide, daar ben ik al vaker geweest voor caches en het is een mooi gebied. Met 5 kilometer ook precies een goede lengte om de conditie weer op te bouwen na mijn ziekte. En nog drie traditionals als bonus op de route.

De eerste daarvan lag al zo’n beetje op de parkeerplaats, dat was een klein Mariagrotje in een stukje bos, best wel een mooi plekje. Daarna begonnen aan de foto-zoektocht over de Regte Heide. Er was 30 graden voorspeld voor vandaag, maar omdat er een briesje stond en de route ook voor een groot deel door het bos ging, was het goed om uit te houden. Er waren maar weinig andere mensen op de heide, dus we hadden het rijk bijna voor ons alleen. Grappig stukje was waar ze de houten vlonders aan het vervangen waren. Was hard nodig, want het stukje dat nog niet vervangen was, was inderdaad zo rot dat je er bijna doorheen zakte. Het stuk waar ze al begonnen waren, zag er uit als een spoorlijn en om in de sfeer van deze omgeving te blijven: als het Bels Lijntje. Er stonden ook hele, mooi gevormde bomen op de route, die fantasy-achtig aandeden.

Aan het einde kwamen we langs de dichtstenen van het Riels Laag, hier lag een cache. Wij vonden die stenen wel een mooie manier om kunst te integreren in de natuur, ik ben ze al vaker tegen gekomen, in Boxtel bijvoorbeeld. En ik meen mij te herinneren dat er aan de andere kant van de Regte Heide ook kubussen met gedichten staan, volgens mij zelfs van dezelfde dichteres. Iets verderop vonden we ook nog de nano op het uitzichtpunt. Je hebt hier inderdaad een aardig uitzicht. Het was nu tijd om de eindcache van de multi te berekenen, maar we hadden 1 foto gemist. Die bleek al op het beginpunt te moeten zijn, dus konden we het toch nog in de goede volgorde krijgen. Het coördinaat was in rijksdriehoeksmeting, dus het was ook te gokken, omdat het om het eerste cijfer ging. De cache was heel schattig, in de vorm van een eekhoorn.

Het was nog redelijk vroeg, dus besloten we om ook nog de korte multi in Riel te gaan doen, genaamd Rondje Riel. Onderweg ook nog even gestopt bij het grote TB-hotel Riel, ik heb die al gelogd tijdens mijn fietstocht België – Nederland (oktober 2013), maar mijn moeder had hem nog niet.

Tijdens Rondje Riel konden we de trad bij het Buurte in ’t gruun-bankje nog meepikken. Het was wel een leuk tochtje langs een riviertje en langs leuke huisjes, waar je anders niet zo gauw komt. Maar mijn voeten begonnen nu wel te protesteren. Op het eindpunt kwam het grote mankement van de tocht: je moest een mail sturen naar een adres gevormd uit de onderweg gevonden antwoorden. Ik kan zoiets niet met mijn fossiele telefoon, want die heeft alleen internet als er wifi is. Maar mijn moeder heeft een betere telefoon. We kregen echter de auto-reply niet, dus heel irritant, want dan ga je vreselijk twijfelen aan je antwoorden. We besloten aan de hand van hints en logjes dat de cache achter het nabijgelegen café moest liggen. Maar het terras zat vol mensen en ik had geen zin om door iedereen aangestaard te worden terwijl we daar gingen staan zoeken naar iets wat we niet zeker wisten. Mijn moeder wilde dat nog wel, dus ging ik alvast in de auto zitten. Mijn moeder ging brutaal in het café vragen of de cache daar moest liggen. Ze bevestigden van wel, maar ze kon hem niet vinden, het was nog best een groot stuk grond achter het café. We moesten dus nog eens terug. Wat dat betreft doe ik toch liever zo’n multi als Wandel en Geniet in een natuurgebied, als een dorpsmulti.

Wat ik hier op 7 juni 2018 nog aan toe te voegen heb:

Een week later zijn we terug gegaan naar Riel en vonden we de cache alsnog, dat was vroeg op een zondagochtend, toen er nog geen mensen op het terras zaten: zoekt een stuk lekkerder. Als ik moe ben en me niet lekker voel, dan kan ik zomaar ineens helemaal geen zin meer hebben in geocaching. En ik houd er ook niet van om bekeken te worden tijdens het zoeken. Mijn moeder heeft daar meestal minder moeite mee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s