Categorieën
#geocaching Throwback Thursday

Throwback Thursday: 14 juni 2015

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 14 juni 2015:

Het jaar waarin ik dan toch echt hoopte dat de Heideroosjes Kilocacher (= 1000 gevonden caches in dat land) in België zouden worden. Daartoe haalde ik mijn ouders over om een dagje te gaan geocachen in de buurt van Herentals, waar we zo’n 40 caches zouden kunnen loggen tijdens een lange wandeling.

Het verslag:

5724. Natuurlijk Genieten 32
5725. Natuurlijk Genieten 31
5726. Natuurlijk Genieten 30
5727. Natuurlijk Genieten 29
5728. Natuurlijk Genieten 28
5729. Natuurlijk Genieten 27
5730. Natuurlijk Genieten 26
5731. Natuurlijk Genieten 25
5732. Natuurlijk Genieten 24
5733. Natuurlijk Genieten 23
5734. Natuurlijk Genieten 22
5735. Natuurlijk Genieten 21
5736. Natuurlijk Genieten 20
5737. Natuurlijk Genieten 19
5738. Natuurlijk Genieten 18
5739. Natuurlijk Genieten 17
5740. Natuurlijk Genieten 16
5741. Natuurlijk Genieten 15
5742. Natuurlijk Genieten 14
5743. Natuurlijk Genieten 13
5744. Natuurlijk Genieten 12
5745. Natuurlijk Genieten 11
5746. Natuurlijk Genieten 10
5747. Natuurlijk Genieten 9
5748. Natuurlijk Genieten 8
5749. Natuurlijk Genieten 7
5750. Natuurlijk Genieten 6
5751. Natuurlijk Genieten 5
5752. Natuurlijk Genieten 4
5753. Natuurlijk Genieten 3
5754. Natuurlijk Genieten 2
5755. Bosbergen 6
5756. Bosbergen 5
5757. Bosbergen 4
5758. Bosbergen 3
5759. Bosbergen 2
5760. Bosbergen 1
5761. Bosbergen 10
5762. Bosbergen 9
5763. Bosbergen 8
5764. Bosbergen 7
5765. De Brink – Natuurlijk Genieten 1
5766. Natuurlijk Genieten Bonus
5767. Bosbergen Bonus
Maker: Mirra78
Type: Traditionals en 2x bonus-mysterie
Heideroosjes: Maartje
HaJaMaToJo: Hannie en Jack
Gevonden op: 14 juni 2015
Plaats: Herentals, België

Ik heb nog steeds de droom om ooit Nederlandse Kilocacher in België te worden, maar sinds ik geen eigen auto meer heb, is het veel lastiger om bij de zuiderburen te komen. Ik ben ervoor afhankelijk van het vervoer, de zin en tijd van andere mensen en die kan ik moeilijk elke week aan hun haren mee slepen naar het buurland. Maar dit jaar had ik mijn moeder nog niet meegenomen, dus gooide ik een balletje op over geocaching in België en bij het horen van de grote aantallen founds, werd er meteen toegehapt.

Op het programma stonden de trails Natuurlijk Genieten en Bosbergen, in totaal 44 caches. Ik wilde er in ieder geval 37 vinden, want dan zou ik bij de #900 België-founds zijn. Een grappige ommekeer, want ooit vonden Anke onze 100ste Belgische cache en toen dachten we wel in een mum van tijd bij de 1000 te zijn… Dat was op 20 juli 2008, nu zijn we bijna zeven jaar verder en hebben we het nog niet gehaald.

Last minute besloot ook mijn vader dat hij mee wilde. Daar verbaasde ik me een beetje over, want hij vind geocaching leuk, zolang het er eentje is. En nu gingen we er meer dan 40 doen. Als dat maar goed zou gaan.

Eenmaal in Herentals aangekomen gingen we van start met de wandeling. Ik herkende het gebied, ik ben hier in april 2010 ook al eens geweest met Anke, we deden toen de multi op de kruisweg langs het kerkhof en nog een traditional.
Nu gingen we veel verder het gebied in. Mijn moeder en ik lopen trails vaak in tegengestelde richting, want dan word je niet de hele tijd op de hielen gezeten door mogelijke andere geocachers en kun je gewoon op je gemak doen. Nu vond ik het ook wel prettig, omdat er een stuk of 10 caches aan de overkant van de weg lagen in een ander gebied en we die dan vast gehad hadden. Mijn moeder vond het prima, mijn vader vond het een vreemde keuze, maar de meeste stemmen gelden.
De eerste cache lag bij een kapelletje dat ondanks de zondag hermetisch afgesloten was. Daarna volgde een wandeling, hoofdzakelijk door de bossen langs een heleboel inventief verstopte caches. Ik grapte dat mensen die een trail gaan leggen, dat doen als ze hun zolder of schuur op gaan ruimen, zodat ze al die spullen in het bos kunnen gebruiken als cachebehuizing. Ook bij deze trail waren er allerlei soorten beelden van dieren verstopt, paddestoelen, een uitgeholde dobbelsteen, een parkieten-klimding in een boom, een laatje in de vorm van een boomtak. De co had lekker zitten knutselen tijdens het opruimen.

Wat er onderweg raar uitzag was het platgebrande stuk bos. Hier wilde ze de heide terug laten komen, maar omdat de werkzaamheden heel recent waren, zag het terrein er een beetje zielig uit.
Het gebied werd doorsneden door een spoorlijn en mijn ouders vonden de Belgische treinen die langs reden er maar verwaarloosd uitzien. Dat klopt wel: Ik heb laatst nog in zo’n aftandse trein gezeten, toen ik naar Leuven ben geweest. De treinen in Nederland zien er toch wel een stuk beter uit.

We vonden de ene na de andere cache en legden heel wat kilometers af, mijn teller gaf op het einde 18 kilometer aan. Ook kwamen we een heleboel andere teams tegen. De Belgen waren sowieso erg actief in dit bos, want er werd ook flink gefietst (mountainbike) en gewandeld door Dreuzels.

Het hoogtepunt was de cache waarvoor je in een boom moest klimmen. Alleen zat de eerste tak vrij hoog en kwam ik er niet zelfstandig in, omdat je jezelf omhoog moest trekken en ik ben dus niet zo lenig. Uiteindelijk ben ik met behulp van mijn ouders op te tak terecht gekomen en daarna was het appeltje-eitje om de cache te bereiken, die ik gelogd heb, oog-in-oog met de vleermuis die de cache bewaakte.

Met mijn voeten (ik had in dat jaar een vrij hardnekkig achillespeesontsteking aan beide voeten) ging het goed tot ongeveer 14 kilometer, toen begonnen we aan Bosbergen en gingen ze in protest. Bosbergen was ook nog een stuk heuveliger dan de rest van het parcours, dus dat hielp niet echt.

Bosbergen 1 werd de 900ste Belgische found voor de Heideroosjes. Toch best een bijzondere milestone. Nu wil ik heel graag naar de 1000 Belgische founds toe. Of dat dit jaar nog gaat lukken? Dat ligt dus erg aan de goodwill van mijn mede-cachers. Of ik moet gewoon de auto van mijn ouders kapen of zoiets.
Met mijn vader ben ik ook nog in de Toeristentoren geklommen, de 22 meter hoge uitkijktoren in het gebied. Mijn moeder heeft hoogtevrees, dus die bleef veilig op de grond. Vanuit die toren kon je goed zien hoe groot het gebied eigenlijk is en dat we best een flink eind gelopen hadden. Ik dacht eerst dat er ook een cache in de toren verstopt was, maar die bleek een eindje verderop te liggen. We hebben die cache per ongeluk overgeslagen en omdat het “maar” een nano was, zijn we er ook niet meer op terug gegaan.

Na de toren volgde de laatste loodjes. Die vond ik best zwaar, vanwege mijn peesontsteking. De laatste cache was wel weer grappig, een buis in de grond en de cache die met een magneet opgehesen moest worden. Mijn moeder ging aan de knutsel, maar haar magneet was niet sterk genoeg, dus pakte ik mijn magneetklauw, die het wel goed deed. Dat vonden ze eigenlijk niet leuk, dat mijn kleine magneetje van 2 euro beter werkte dan de dure telescoopmagneet van mijn moeder. Tja, geocachers en hun geocachingtools…

Nu moesten we alleen nog maar de bonus-mysteries van beide series oppikken. De ene lag onderweg naar de auto. De andere lag achter het kerkhof waar we voor geparkeerd stonden. Die vond ik nog best wel zwaar. We moesten hiervoor een stukje over de kruisweg lopen, die ernstig in verval is sinds de vorige keer dat ik er was.
Het gigantische kerkhof is dan wel weer heel keurig onderhouden. Best apart. Ook deze bonus werd gevonden, dus de 44 caches waren gehaald.
We hebben zes uur bijna non-stop gelopen en daarbij 18 kilometer afgelegd.
Het was ook nog eens heerlijk cache-weer, dus een perfecte geocaching-dag op mijn irritante peesontsteking na.

Wat ik hier op 14 juni 2018 nog aan toe te voegen heb:

Na deze dag kwamen de B-founds in een stroomversnelling, omdat Anke het ook leuk begon te vinden. Uiteindelijk vonden we drie maanden later, in september 2015, de felbegeerde 1000ste Belgische cache. Daarmee stopten onze Belgische geocachingavonturen nog niet, want ondertussen hebben we bijna 1300 founds bij de zuiderburen. Wie weet worden we ook nog wel eens 2 Kilocachers daar.

Ik weet zeker dat ik foto’s heb gemaakt tijdens deze dag, maar ik kan ze dus niet terug vinden. Daarom een foto van de website van de Toeristentoren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s