Categorieën
#geocaching Throwback Thursday

Throwback Thursday: 5 juli 2007

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 5 juli 2007:

De dag dat we zonder kaart-gps en zonder TomTom een beetje lukraak gingen geocachen in Frankrijk, waar we op vakantie waren. Dat was niet zo’n heel slim idee en zou ik nu nooit meer doen.

Het verslag:

260. Returning from the watermill
Maker: Garenkreiz
Type: Multi
Gevonden op: 5 juli 2007
Heideroosjes: Anke en Maartje
Snuffel007: Stephanie
Plaats: Rennes, Frankrijk

261. Canal de Nantes à Brest – Abbaye de Timadeuc
262. Canal de Nantes à Brest – Echelle d’écluses d’Hilvern
263. Canal de Nantes à Brest – rigole d’Hilvern
Maker: Janpe
Type: 2x multi, 1x traditional
Gevonden op: 5 juli 2007
Heideroosjes: Anke en Maartje
Snuffel007: Stephanie
Plaats: Ergens in Bretagne, Frankrijk

We waren op vakantie in Frankrijk en wilden de Canal de Nantes à Brest-serie doen. Dat is een serie van zeven caches die verstopt liggen langs het kanaal tussen de Franse plaatsen Nantes en Brest. Op zich natuurlijk best leuk, maar het probleem was dat het startpunt behoorlijk wat kilometers van de camping af lag. Op grond daarvan hadden we moeten besluiten om niet te gaan, want we hadden in die tijd geen TomTom en ook geen kaart-gps. We hadden alleen een papieren wegenkaart en het kompas van de gps. Wij waren zo stom om het wel te gaan doen en dan ook nog eens in een wildvreemd land.

We begonnen de dag met een cache die helemaal geen ruk met de serie te maken had en dat was de eerste fout. Afstanden mogen op een kaart op internet dan niet zo groot lijken, in werkelijkheid kan dat nog wel eens tegenvallen.
Na een voor de chauffeur (ik dus) vervelende rit dwars door het centrum van Rennes kwamen we aan op het startpunt van Returning from the Watermill. Na een klim tegen een hoge rots/berg aan (boven had je wel een mooi uitzicht), vonden we Returning from the Watermill wel, maar daarna was het kilometers over vage binnendoorweggetjes naar de eerste van de Canal-serie. Dat was Chateau du Josselin. Een mooi kasteel. Je moest een vraag beantwoorden en daarna kon je het coördinaat berekenen waar de cache verstopt lag. We liepen eerst verkeerd en kwamen aan de andere kant van de rivier uit. We moesten dus helemaal omlopen, want er was daar geen brug. Op het eindpunt eindeloos gezocht, maar geen cache te vinden. Terug in Nederland bleek hij geript te zijn. Balen, omdat het ons veel tijd had gekost en we hier naar alle waarschijnlijkheid nooit meer terug gaan komen.

Na een nieuwe tocht over binnendoor-weggetjes kwamen we aan bij een abdij. Hier lag de tweede cache van de serie, Abbaye de Timadeuc. Gelukkig was die er wel en die hadden we vrij snel gevonden. Toen bleken we nog maar heel weinig benzine over te hebben. Omdat we zo druk bezig waren met op de GPS en de weg letten had niemand op de benzinemeter gelet. En die Abdij van Timadeuc lag in de facking middle of nowhere en de monniken hadden helaas geen benzinepomp in hun tuin.
Een spannende tocht naar het dichtbijzijndste plaatsje begon. Zouden we het halen? We hadden al nachtmerrie-achtige gedachten over wandelen over Franse bergweggetjes met een jerrycan benzine. Het lukte ons om een klein Frans plaatsje te bereiken. Maar daar leek geen benzinepomp te zijn. Nou waren wij ook op zoek naar grote tankstations zoals ze langs de snelweg liggen. Verder rijden kon niet meer, het was op. Dus parkeerden we de auto bij de kerk en besloten we om op zoek te gaan naar een garage ofzo waar we een jerrycan benzine konden krijgen. We waren nu in ieder geval in de bewoonde wereld. We liepen de buurtsuper binnen, maar zoals bijna alle Fransen die wij ontmoet hebben in deze streek (Bretagne) konden ook deze mensen geen woord Engels. Pas toen we het toverwoord “sans plombe” (dat is ongelode benzine) lieten vallen viel het kwartje. Ja, ze hadden wel degelijk een benzinepomp. En maar drie huizen verder??? Wij keken elkaar verbaast aan. Als het maar drie huizen verder was, waarom hadden wij dat dan compleet gemist? Dus wij naar buiten en gaan lopen en drie huizen verder tellen. En jawel hoor, daar was wel degelijk een benzinepomp. Geen tankstation, maar echt alleen maar een losse pomp. Die hoorde bij de plaatselijke tabaks/tijdschriften-winkel. Dus ik snel de auto halen, die maar driehonderd meter verderop stond, terwijl Anke en Stephanie naar binnen gingen. Terwijl ik de auto vol tankte stond de eigenaresse argwanend naar buiten te kijken. Wat deden die vreemdelingen bij haar pomp? Blijkbaar kwamen er nooit toeristen in dat dorpje, het was ook echt zo’n afgelegen bergdorpje. Het was ook erg dure benzine, maar goed, we konden weer rijden en op dat moment was die “sans plombe” mij elke eurocent waard. Verder maar weer met de serie. Een heel stuk vrolijker vervolgden we onze tocht, hard meezingen met onze cd.

De volgende cache was Echelle d’écluses d’Hilvern. Dit was verreweg de leukste van de serie. Een wandeling langs de sluizen in dat stukje van het kanaal. Je moest steeds getallen zoeken op de vervallen sluiswachtershuisjes. Ondertussen was er een luxe jacht bezig om zich door de sluizen te verplaatsten, dit ging heel langzaam. Nadat we de cache (inclusief coin) hadden gevonden, moesten we langs dezelfde weg terug en toen was het jacht pas twee sluizen gevorderd. De andere cache in het gebied d’Hilvern; rigole d’Hilvern lag aan de andere kant van de weg. Een rigole is een soort van zijwatertje/slootje van het kanaal. Ook deze cache hadden we zo te pakken, dit was een traditional.

Daarna zijn we nog naar het stadje Pontivy gereden. Daar deden we de hele route, maar ook hier was de cache weer geript (waar we weer pas in Nederland achterkwamen). Opnieuw balen dus. Het was ondertussen 18 uur en we besloten ermee te stoppen. We waren nog een pokke-eind van de camping af en ik wilde voor het donker terug zijn, omdat ik niet zo’n behoefte had aan door een onbekend, donker Frankrijk rijden. Stephanie en Anke hadden er al lang genoeg van. Voor hen had Pontivy al niet meer gehoeven.

We hadden ondertussen ook honger gekregen, maar van snackbars hebben ze in Frankrijk nog nooit gehoord. Van McDonalds wel, maar de bewegwijzering naar die McDonalds toe is zo bagger, dat we er een heleboel misten. Pas in Lamballe, een klein plaatsje, redelijk in de buurt van de camping vonden we een McDonalds. Wij waren zo’n beetje de enige klanten. We waren die week al eerder in Lamballe geweest, ook om een cache te zoeken die ook al geript was (het cachen zat niet zo mee in Frankrijk om heel eerlijk te zijn). Gelukkig was het personeel van deze McDonalds erg aardig.

Het was al donker toen we naar buiten gingen. Moest ik toch nog in het donker rijden. Volgens mij namen we de verkeerde afslag en toen moesten we in het pikkedonker (de bergdorpjes kennen geen straatverlichting) over de bergweggetjes op de half-kapotte GPS (die was eerder tijdens de vakantie gevallen en daardoor was de onderste helft van het scherm uitgevallen) naar de camping zoeken. Harstikke leuk…maar niet heus. Hier had je dus echt groot licht nodig.
Om middernacht kwamen we op de nachtparkeerplaats van de camping aan. We waren allemaal doodmoe en nadat we naar de tent gelopen waren (je mocht na 22 uur ’s avonds niet meer met de auto op de camping) gingen we meteen naar bed.

Wat ik hier op 5 juli 2018 nog aan toe te voegen heb:

De beschrijving van deze dag is dus het voorbeeld van wat je nooit moet gaan doen. Ver weg cachen in een wildvreemd land, met te weinig navigatie. Elf jaar later zijn onze navigatiemiddelen sterk verbeterd: we hebben nu een TomTom en een GPS met kaart (alleen heb ik nu geen auto meer, haha). Evengoed zou ik het niet meer zo ver gaan zoeken op vakantie. En al helemaal niet voor slechts vier caches die niet eens zo heel bijzonder waren… Maar goed, elf jaar later kan ik er wel op terug kijken als een mooi avontuur ;>)

Het kaartje van de omgeving waarin we die dag rond gereden hebben, komt van de website van de Abbaye de Timadeuc.

Één reactie op “Throwback Thursday: 5 juli 2007”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s