Categorieën
#geocaching Throwback Thursday

Throwback Thursday: 6 september 2009

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 6 september 2009

Anke en ik liepen een drietal multi-caches in de omgeving van Steensel.

Het verslag:

1507. Bende van Steensel
Maker: Wizzys
Type: Multi
Heideroosjes: Maartje en Anke
Gevonden op: 6 september 2009
Plaats: Steensel

1508. 8 Zaligheden: Steensel (revised)
Maker: Vinnie1
Type: Multi
Heideroosjes: Maartje en Anke
Gevonden op: 6 september 2009
Plaats: Steensel

1509. Molenvelden
Maker: tijgetje
Type: Multi
Heideroosjes: Maartje en Anke
Gevonden op: 6 september 2009
Plaats: Veldhoven

We waren al eerder op jacht geweest naar de Bende van Steensel. Die stond al een tijdje op mijn verlanglijstje. De tocht was heel leuk van opzet met een heel fantasie-verhaal eromheen over de vermeende Bende van Steensel, een soort van Bokkenrijders. Ik kon heel deze fantasy, waarbij een putdeksel een vluchtgang was en meer van dat soort dingen wel waarderen. Verder was het ook nog lekker weer. Onderweg zat ik steeds te verkondigen dat dit gebied onze cache-area zou worden voor de komende herfst en winter, omdat er nog heel veel niet door ons gevonden caches lagen.

Op het einde moest er echter een kruisprojectie gemaakt worden. Ik wist wel ongeveer hoe dat moest, maar niet meer helemaal. Dus na een hele tijd klooien had ik het voor elkaar gekregen. Het leek erop dat de cache op privé-terrein lag. Wij begonnen erg te twijfelen omdat hierover niets in de cache-beschrijving stond. Dus gaven we het op.

Thuis gekomen alle logs doorgepluisd en we hadden het dus gewoon goed gedaan, de cache lag inderdaad op privé-terrein. Dus deze dag opnieuw op jacht en nu wel de oprit opgelopen en de cache gevonden. Missie geslaagd.

We verplaatsten ons vervolgens een klein stukje verder voor een cache van de 8 Zaligheden en wel Steensel. Nou, dat was een cache die we niet gauw gaan vergeten. Hij staat te boek als een multi, maar is eigenlijk meer een letterbox. Op elk waypoint vonden we een plaatje met een cryptische route-aanwijzing erop. Vooral tussen wp 2 en wp 3 zijn we helemaal fout gelopen. We konden de rivier die we over zouden moeten steken niet vinden. Dan is het echt vervelend dat je geen kaart-gps hebt. We wilden het al bijna opgeven toen we een plattegrond van Steensel tegen kwamen. Hierop vonden we het riviertje de Gender en konden we weer verder.

Met de rest van de route hadden we iets minder problemen als in het begin. Wel hadden we af en toe onze twijfel over de route. Vooral toen we langs een rivier door een aantal weilanden moesten gaan struinen. Een echt pad was er niet en het gras stond vrij hoog. Er stonden geen verbodsborden, maar ook geen wandelroute-borden. Toch waren er op elke stuw aanwijzingen te vinden voor het vervolg van de route. Op een stuw nog een geniale foto gemaakt. En er waren ook erg veel koeien te vinden. Nadat we de struintocht door de weilanden hadden overleefd kwamen we bij de cache aan. We vonden dat we die wel verdient hadden. Jemig, wat een tocht, maar wel een echte cache waar je wat voor moet doen. Denk dat hij toch nog een geo d’or (tegenwoordig heet dat favorites) gaat krijgen.

Het was eigenlijk te vroeg om nog naar huis te gaan. Dus besloten we dat we nog wel een korte multi konden doen. Dat werd Molenvelden. Nou ja, kort, we hebben er nog best lang over gedaan. Eerst kwamen we andere geocachers tegen en dat waren serieus de eerste geocachers die ik ontmoet heb die ik vanaf seconde 1 niet aardig vond. Dat kwam omdat de man echt zo’n kakkerige bal was die met bekakte stem zei dat het “een aardige route” was. Blegh. Ik weet niet eens meer hoe ze heetten, wel dat ze niet zoveel caches hadden gevonden.

Goed, Molenvelden begon met een strippenkaart. Dat is niet echt onze hobby, over het algemeen bakken we hier niets van. Ook nu niet. We kwamen al uit op het punt dat eigenlijk pas wp 4 ofzo was, het molenveld zelf. Uiteindelijk hebben we de route in omgekeerde volgorde gedaan. Vooral met de pijltjeskaart was dit erg grappig. Maar het was wel met succes, want we hebben de cache wel gevonden. Gelukkig maar, want ik had het niet uit kunnen staan als meneer Bal Gehakt de cache wel had gevonden en wij, als 1,5 Kilocachers niet. Dat is niet goed voor mijn ego, haha.

Op de terugweg naar Reno (mijn auto) zagen wij ongeveer tegelijkertijd vanuit onze ooghoeken iets verdachts zitten op een langs het pad geparkeerde jeep. Het bleek inderdaad een travelbug-tag te zijn. Natuurlijk dit nummer genoteerd en later opgezocht. Het bleek een trackable auto te zijn van een ons geheel onbekende geocacher. Wij waren ook de eersten die zijn auto hadden zien staan. Wel apart dat hij echt een tag op zijn auto had gemaakt en niet zo’n sticker zoals we zelf hebben.

Wat ik hier op 6 september 2018 nog aan toe te voegen heb:

Ja, dit was wel een leuke dag. Lekker wandelen en fijne puzzel-multi’s. De 8 Zaligheden waren allemaal best pittig, volgens mij heb ik er uiteindelijk zeven gevonden en de achtste is nooit gelukt. Ik weet niet of ze nog online zijn, moet ik eens nazoeken.

Geocachers heb je in alle soorten en maten en ondertussen heb ik er heel veel ontmoet die ik niet echt aardig vind. Andersom zullen ze mij (ons) ook niet allemaal even aardig vinden. Ach, ieder speelt het spelletje op zijn/haar eigen manier, zullen we maar zeggen.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s