Categorieën
#geocaching Day Zero Project Wandelen

NS-wandeling Hart van het Groene Woud (13)

Ik heb mezelf maar liefst 20 NS-wandelingen die ik nog niet eerder heb gedaan ten doel gesteld in mijn Day Zero Project-lijst…what the hell was I thinking when I wrote that…? Vandaar dus het cijfer achter de titel van deze blog. Dit is de dertiende wandeling voor mijn DZP. Ik loop gruwelijk achter met het plaatsen van verslagen, dus deze wandeling vond plaats in maart 2018, op de dag voor mijn verjaardag.

Hart van het Groene Woud

Deze NS-wandeling is zo’n beetje in mijn achtertuin, namelijk van Boxtel (het eerste station na Oisterwijk als je met de sprinter richting Eindhoven gaat) naar Best (de tweede stop op het voornoemde treintraject). De wandeling is met 14,5 kilometer niet zo heel lang. Ik vind “Hart van het Groene Woud” wel een vrij heftige naam voor deze route. Het Groene Woud is de benaming die wordt gegeven aan alle aan elkaar gekoppelde natuurgebieden in Midden-Brabant. Maar dit is niet het mooiste stukje, dus ik had het eerder het Hertenwoud genoemd of zoiets in die richting ;>)

 

Ik zal al de hele week te wachten wanneer de nieuwe NS-wandelingen online zouden komen. Eigenlijk had ik het pas na Pasen verwacht, maar ze verschenen uiteindelijk op (witte) donderdag 29 maart. Er was al aangekondigd in welke provincies de vier nieuwe wandelingen zouden zijn en Noord-Brabant zat erbij. Bleek het dus van Boxtel naar Best te zijn, met de welluidende naam “Hart van het Groene Woud”. En ik was de vrijdag daarna vrij, omdat de Hogeschool van Amsterdam heilig schijnt te zijn en daarom gesloten is op goede vrijdag (ik vind dat echt heel maf in deze tijd, op mijn rooms-katholieke middelbare school werd namelijk wel gewoon les gegeven op goede vrijdag).

 

Goed, ik was dus eigenlijk niet meer te houden om die nieuwe wandeling meteen te gaan doen. Helaas was er iets misgegaan met de routes in gpx, de bestandsvorm klopt niet en daardoor kun je ze niet downloaden. En met een nieuwe route, vers-van-de-pers was er ook nog niemand die hem gelopen kon hebben. Dus moest ik het met de bordjes doen, geen rood/witte stickers, maar hertenpootjes. Want de route wordt ook wel de hertenroute genoemd en gaat door het in 2017 geopende hertenreservaat. Nou, ik kan alvast vertellen: ik heb geen hert gezien. Nog geen glimp of pootafdruk.

 


De route startte op het industrieterrein van Boxtel. Er was al gezegd dat dit een mindere start was, maar ja, het station is in het centrum, dus je moet er nou eenmaal eerst uit weg. Ik hoopte vooral niet langs een bepaald bedrijf te komen, waar ik als vegetariër altijd kotsneigingen van krijg als ik dat passeer. Iets met varkens en slacht. Gelukkig ging de route daar niet langs. De richtingaanwijzers in de vorm van hertenpootjes met pijltjes vond ik eigenlijk handiger dan die rood/witte stickers zonder pijlen.

 

Al snel verliet ik het industrieterrein en via een fietspad achter de sportvelden kwam ik aan bij de contouren van de oude nederzetting. Die had ik al eens eerder gezien. Tja, ik woon hier natuurlijk vlakbij en ben in dit gebied al veelvuldig geweest om te geocachen. Wat route betreft zat er weinig nieuws meer bij. Na de nederzetting loopt de route een stukje door het gehucht Lennisheuvel en dan kom je via allerlei boerenommetjes uit bij de Schutskuil (een horeca-gelegenheid). Hierna volgt een zeer modderige route door – voor mij – bekend gebied: Landgoed Heerenbeek en Landgoed de Velder. Het was af en toe echt niet prettig lopen. Dit kwam ook omdat ik last had van een plek op de bovenkant van mijn voet, die heel erg irriteerde bij elke stap die ik zette. Fijn, heb ik weer. Dus een paar keer mijn versleten wandelschoen anders vast proberen te maken, maar het hielp allemaal maar voor eventjes. Ik vrees dat ik toch weer moet investeren in nieuwe wandelschoenen, want ik loop ze binnen een jaar aan gort. Helaas zijn die dingen DUUR…

 


Het gebied kende ik dus al van diverse caches en van de wandeltocht door de Mortelen die ik een tijd terug maakte met mensen van de kanovereniging. Ik kwam nog een kleine kudde koeien tegen, dus ik speelde weer eens voor Maartje de Koeienfotograaf.

Op een bepaald moment ben ik van de route afgeweken, omdat ik nog twee caches wilde doen. Omdat ik dus geen GPX had, kon ik niet zien hoe veel ik nou eigenlijk heb gemist van de officiële route. Volgens de kaart op de website van de NS toch nog wel een klein lusje. Maar  waarschijnlijk zal ik deze wandeling nog wel een keertje gaan lopen. Voor in de winter lijkt het me een ideale wandeling om nog eens te doen: lekker dichtbij huis en met nog geen 15 kilometer ook niet extreem ver. Hopelijk is het dan minder modderig en zie ik dan wel herten.

 


Die twee caches lagen vlakbij elkaar. De ontsnapte tijger was van dezelfde maker als de verdwenen nachtegaal, de cache die we logden tijdens die eerder genoemde wandeling met de kanovereniging. Volgens mij ben ik die nachtegaal ook nog gepasseerd, maar je mag caches logischerwijs natuurlijk maar 1x loggen. De tijger was niet meer in al te beste staat – wie kiest er dan ook een kartonnen behuizing voor een cache, maar goed. De andere cache was een topnoniembankje, genaamd Malckersteeg. In het verleden al meerdere caches bij toponiembankjes gelogd, ik vind het altijd wel interessante informatie (bij de bankjes staan bordjes met uitleg waar de naam van het gebied vandaan komt). Bij deze ook best een aardig uitzicht. Met deze twee caches en het droppen van een travelbug had ik precies genoeg punten verzameld voor de volgende planeet van de Planetary Pursuit souvenirs. Nu moet ik alleen de allerlaatste en het bonus-souvenir nog zien te bereiken. Eens kijken of dat nog gaat lukken, eigenlijk wil ik het nu wel compleet hebben (aanvulling: dat is niet meer gelukt, helaas).

 


Na het geocachen liep ik in een rechte lijn naar het station toe, door de nieuwbouwwijk met die leuke huisjes die ik normaal dus altijd bewonder vanuit de trein. Nu van heel dichtbij. De trein was net weg, dus nog maar even rondgelopen in de tuinwinkel naast het station, maar alles was daar boven budget. Daarna had ik dus nog mooi voor 16 uur de trein vanaf “Moord-in-de-tunnel-station” Best. Niet dat de treinreis vanaf Best nou zou vreselijk duur is, maar hey, ik zal dat Dal Vrij-abonnement uitbuiten!

Alle foto’s bij deze blog zijn door mij zelf gemaakt tijdens de NS-wandeling Hart van het Groene Woud. En mocht je je afvragen: wat doet dat badeendje daar? Dat is een travelbug die “zwemmend” op de foto moest, maar door de tag met nummer verdronk het arme eendje bijna.

Één reactie op “NS-wandeling Hart van het Groene Woud (13)”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s