Categorieën
#geocaching Day Zero Project Of all places Wandelen Waymarking

NS-wandeling Holterberg (15)

Ik heb mezelf maar liefst 20 NS-wandelingen die ik nog niet eerder heb gedaan ten doel gesteld in mijn Day Zero Project-lijst…what the hell was I thinking when I wrote that…? Vandaar dus het cijfer achter de titel van deze blog. Dit is de vijftiende wandeling voor mijn DZP. Deze wandeling vond plaats in mei 2018.

Holterberg

14 kilometer van station Nijverdal naar station Holten. Het is de eerste keer in deze serie DZP-NS-wandelingen dat ik niet alleen was, maar een wandelmaatje had, want ik wandelde dit keer samen met mijn moeder. We breidden de route iets uit door langs het Canadian War Cemetery te wandelen.

 

 

 

Mijn moeder en ik verbleven op een vakantiepark bij Holten, een plaatsje in Overijssel, wat aan de voet van de Sallandse Heuvelrug ligt. Ik stond letterlijk te trappelen van ongeduld, omdat ik zo graag de NS-wandeling Sallandse Heuvelrug wilde lopen: van Nijverdal naar Holten. Hier zaten namelijk een heleboel ingrediënten in waar ik enthousiast van werd. Een nieuw stationsbord (Nijverdal) voor mijn Day Zero Project (Holten was eerder die week ook nieuw) en een nieuwe NS-wandeling, ook voor DZP. We zouden het bezoekerscentrum van Staatsbosbeheer passeren. Vermoedelijk zouden er paddo’s zijn (voor waymarking). Vlakbij station Nijverdal was de laatste webcamcache van Nederland die de Heideroosjes nog moesten. Er was een earthcache op de route. En dan nog de Sallandse Heuvelrug zelf, een Nationaal Park waar ik nog nooit geweest was, maar wat de belofte in zich had om heel mooi te zijn.

DSC01005

We fietsten vanaf het vakantiepark naar station Holten en lieten de fietsen daar achter. De treinreis vanaf Holten duurde stiekem nog bijna drie kwartier, omdat je in een driehoek om het natuurgebied heen treint. Met een overstap van 2 minuten in Wierden, waar een hele mensenmassa tegelijk door een tunnel naar het andere perron moest rennen en moest overchecken naar een andere vervoerder: Blauwnet. We haalden het. Mijn eerste reisje met Blauwnet ooit. De trein zat overvol, maar na een kwartiertje konden wij er al weer uit in Nijverdal. Foto van het stationsbordje gemaakt. Mijn moeder heel serieus: moeten we kijken hoe laat de trein terug gaat? Ehm mam, we gaan NS-wandelen, het is het idee dat we terug lopen naar Holten. Wel grappig, dat dat er zo ingebakken zit als je regelmatig met de trein reist.

 

 

Ik zette Smaug (mijn gps) aan en de webcamcache bleek echt maar 150 meter van het station af te liggen. Ik had van tevoren goed uitgezocht waar je moest staan en gekeken of de webcam werkte. Die werkte heel goed in verhouding tot enkele andere webcams die ik eerder heb geprobeerd. Het lukte zelfs prima om foto’s te maken met de iPhone van mijn moeder (yup, mijn moeder heeft een hippere telefoon dan ik, want mij interesseert dat niet zo). Dat kwam goed uit, want nu hoefden we niemand om hulp te vragen. Tenslotte was het voor de meeste mensen gewoon een doordeweekse werkdag. We dachten dat we de camera zelfs zagen hangen in de kerktoren. Ik was dus meteen al in een stralende stemming en heb mijn moeder nog wel 10x gemeld dat de Heideroosjes nu alle vijf de actieve webcam-caches in Nederland hebben gelogd. Als je nagaat dat die in Nijverdal, Haarlem, Amsterdam, Sittard en op Terschelling zitten en allemaal bereikt zijn met het openbaar vervoer, dan is het best een prestatie om trots op te zijn.

DSC00984

We vervolgden de route door Nijverdal. Het VVV was hier, net als in Oisterwijk, gevestigd bij de bibliotheek. Terwijl mijn moeder naar het toilet ging, kocht ik het routeboekje van de Sallandse Zandloper, een wandeling die mij toch ook blijft intrigeren. Daarna maakten we een kleine omweg om een cache van de serie Kriskras door Nijverdal te loggen. Die lag bij een oude molen. Het bleef deze vakantie de enige cache van deze serie. We verlieten het centrum en liepen door een woonwijk naar de rand van de Sallandse Heuvelrug.

DSC00988

Volgens de beschrijving zou er best wat hoogteverschil in de route zitten en we mochten inderdaad meteen een heuvel op. Te voet was het echter allemaal best te doen, ik vind stijgen op de fiets altijd veel erger (en zou dat later deze week nog een paar keer gaan ervaren). Al wandelend ging het heel geleidelijk en we waren pas net gestart, dus de voeten hadden er nog zin in. Daarnaast vonden we de omgeving meteen al mooi. Al vrij snel kwamen we aan bij het Bezoekerscentrum van Staatsbosbeheer. Dat was heel erg groot, met een winkel en een restaurant en een kleine tentoonstelling. Ook was er een sterrenwacht bij, maar die was niet open. Mijn moeder had al wel weer trek in koffie, maar ik had nog geen dorst (ik drink trouwens ook nooit koffie, want ik houd niet van de smaak). Dus ik bekeek de tentoonstelling, terwijl zij koffie dronk. Daarna nog een tijdje in de grote winkel rondgekeken.

DSC00990

We verlieten het bezoekerscentrum om onze wandeling te vervolgen. Rondom het centrum was het superdruk met mensen, maar verderop was het veel rustiger. Eigenlijk net zoals in Oisterwijk, grapten we tegen elkaar, daar zijn de meeste recreanten ook gegroepeerd in een straal van een kilometer rondom de horeca-gelegenheden. Het uitzicht bij de earthcache was overweldigend mooi. As far as my eyes can see. En leuk was dat je de antwoorden op de vragen direct kon mailen en ook automatisch antwoord kreeg dat het goed was. Vond mijn moeder ook heel fijn, want die heeft er een hekel aan dat de helft van de makers niet antwoorden als je je vragen in stuurt. We genoten een tijdje van het uitzicht en wandelden weer verder.

DSC00996

De wandeling was echt heel mooi, overal prachtige uitzichten over heide en bossen. Soms heel kleine, kronkelige paadjes. Weinig andere wandelaars. En lekker weer, de jassen konden na een tijdje uit. Deze NS-wandeling loopt voor een groot gedeelte gelijk met een etappe van het Pieterpad. Dat staat echt nog op mijn wishlist: het Pieterpad lopen. Mijn moeder zou dat ook nog wel willen, maar ik denk dat ze pas meegaat als ik het helemaal gepland heb, met overnachtingen en vervoer en alles, haha. We vonden wel een cache die naar het Pieterpad vernoemd was. Die lag gewoon weggesmeten in de bosjes langs het pad, maar mijn moeder vond hem wel. Logrolletje zag er overigens best wel netjes uit, dus vreemde locatie, maar blijkbaar wordt hij wel onderhouden.

DSC00998

We wandelden een hele tijd verder door de prachtige omgeving zonder geocaches op onze route. We waren alweer in de buurt van Holten, toen we besloten om een omweg te maken langs het Canadian War Cemetery Holten. We waren hier namelijk best nieuwsgierig naar en het is ook wel toepasselijk in deze week (eerste week van mei) van dodenherdenking en bevrijding. En er lag ook een cache bij de begraafplaats. Een keurige, respectvolle cache. De begraafplaats is best indrukwekkend. Het ligt er heel erg keurig bij en heeft iets vredigs, ondanks dat er natuurlijk veel verdriet schuil gaat achter de namen op de graven. Bijna allemaal Canadezen, onder de 30 jaar, die een halve wereld van hun thuisland, hun jonge leven gaven om een wildvreemd land te bevrijden.

 

Ik – de atheïst – moest wel een beetje snuiven bij veel goddelijke grafschriften. “Gesneuveld voor god, volk en vaderland”. Yeah right, kan me niet voorstellen dat wat voor god dan ook WOII gewild heeft. Uiteindelijk vond ik een grafschrift dat ik wel mooi vond en wat uiteindelijk bij mijn 4 mei-foto op instagram kwam: Only those who have loved and lost, can understand war’s bitter cost. Er was dit jaar wederom een hele discussie of die twee minuten stil nog wel nodig zijn. Persoonlijk vind ik van wel. Wat zijn nou twee minuten op een jaar? En mogen er in mijn Brabantse (katholieke) familie (katholiek Brabant kwam redelijk ongeschonden de oorlog door) geen “spannende” oorlogsverhalen zijn, ik heb genoeg indrukwekkende boeken over de oorlog gelezen. En ik vind het heel wat waard om in een vrije land te leven en alles te kunnen doen en laten wat ik maar wil. Al is het maar de vrijheid om ongekrenkt over de Sallandse Heuvelrug te kunnen wandelen en gratis gebruik te mogen maken van dure satellieten in de ruimte om te kunnen geocachen en waymarken. En voor die vrijheid wil ik graag twee minuten stil zijn.

We vonden de cache, die lag niet tussen de graven, maar in het parkje aan de voorkant van het kerkhof. Daarna verlieten we de plek weer. Het was er trouwens behoorlijk druk met bezoekers, er waren mensen van alle leeftijden. Het leeft gelukkig dus nog wel bij de mensen. Het was natuurlijk ook wel precies de eerste mei-week.

DSC01000

Wij wandelden terug naar de NS-route en zochten een terras op. Dat was Buitengewoon Holten en daar hebben we uiteindelijk geloof ik 3x gezeten tijdens deze week, het werd dus onze stamkroeg. Ik raakte deze week ook totaal verslaafd aan ice tea green. Een paar jaar geleden moest ik er niets van hebben, wilde ik alleen “echte ice tea”. Maar tegenwoordig ben ik helemaal weg van groene thee en van ice tea green. Smaken kunnen veranderen. Het was best even lekker om wat anders dan water te drinken en een broodje te eten. Vlakbij het eetcafé lag een cache van de mei-serie. De mei-serie ligt rondom Holten. Elke meidag van 2014 kwam er een cache online. Dus het was best toepasselijk dat wij ze nu ook in mei logden. Helaas was de serie niet al te best onderhouden, er waren dus ook veel caches offline. Maar deze, bij het TOP-punt was er wel.

DSC01001

De NS-wandeling liep verder langs het Wereldtijdpad. Dit pad ligt in de omgeving van Holten en is geplaatst rondom de eeuwwisseling. Van elk jaar van onze jaartelling is er een paaltje met informatie/highlights uit dat jaar geplaatst. Aan het paaltje zit een blokje en dan heb je een zijde met wereldnieuws, landelijk nieuws en regionaal nieuws. Best wel een gaaf project, maar het is zoveel informatie, dat je niet alle paaltjes gaat lezen, want het zijn er dus ruim 2000. Toevallig passeerden we deze dag de recente tijd, dus konden we onze eigen geboortejaren lezen. Er was ook een cache geplaatst die Wereldtijdpad heette, niet zo ver van mijn geboortejaar af. We vonden deze cache ook. Station Holten was ondertussen al in zicht en daarmee kwam er een einde aan deze mooie NS-wandeling.

DSC01008

Met waymarking kwam het ook goed vandaag, want het stikt van de paddo’s op de Sallandse Heuvelrug en omstreken. Alleen was ik zo stom om alle coördinaten te wissen in mijn gps, dus nu kan ik er nog niets mee doen…

Alle foto’s bij deze blog zijn door mij zelf gemaakt, tijdens het lopen van de NS-wandeling Holterberg. Alleen de foto waar ik zelf op sta is gemaakt door mijn moeder.

 

3 reacties op “NS-wandeling Holterberg (15)”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s