Categorieën
#geocaching Throwback Thursday

Throwback Thursday: 22 november 2013

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 22 november 2013:

Ik ging met mijn moeder geocachen in Oirschot en we gingen er heen per fiets, dus het was een dag vol beweging.

Het verslag:

4660. Land van Oirschot
Maker: Team Wilp
Type: Multi
Heideroosjes: Maartje
HaJaMaToJo: Hannie
Gevonden op: 22 november 2013
Plaats: Boxtel

4661. The Dutch Experience – reborn
Maker: Terpen Tijn
Type: Traditional
Heideroosjes: Maartje
HaJaMaToJo: Hannie
Gevonden op: 22 november 2013
Plaats: Boxtel

Ter ere van zijn 10.000ste found had Wilp z’n eigen cache-route uitgezet. Die heeft hij proef gelopen met heel zijn geocachingclubje en dat stond uitgebreid op facebook. Het zou een vrij lastige cache zijn, dus vond ik het leuker om die met z’n tweeën aan te gaan pakken. Vandaag kon mijn moeder mee, dus dan maar op de fiets richting Boxtel. De cache startte bij de Schutskuil en dat is bij de Coehoornbrug. We stonden dus al snel op de privé-begraafplaats van de familie Coehoorn. Hier was ik al eerder geweest tijdens het geocachen, dus apart om hier nog eens terug te komen.

Er volgde een wandeling door de weilanden en de bossen van landgoed de Mortelen. Op zich allemaal bekend terrein van diverse andere caches die we eerder hebben gelopen. Af en toe zat er een lastig puntje in. Vooral waypoint 5 bezorgde ons hoofdbrekens. Dit was een puzzel met staafjes gevuld met zwarte of witte suiker en we kwamen er niet uit. Er moesten twee waardes uitkomen. De ene kon ik raden aan de hand van de formules verderop in de cachebeschrijving. De ander moest met trial & error bepaald worden. We hadden heel veel geluk, want de eerste poging was al raak, dus we konden verder.

landvanoirschot1

Daarna waren er nog wel een paar keer spannende momenten, maar nooit meer iets echt lastigs, want we vonden alles vrij snel. Dit kwam wel doordat ik meteen wist dat er een fietsknooppuntenbordje werd bedoeld met groene getallen in een cirkel en omdat ik nogal doordramde dat de put open moest (dat ging vrij lastig) op het voorlaatste waypoint. Mijn moeder vond dan weer heel veel andere waypoints. Ook wisten we hoe we de code moesten kraken, dankzij onze ervaringen bij de Hel van Loon 2. Er was nog wel een vraag die we met internet op moesten lossen en we hadden geen ontvangst, maar gelukkig nam Anke haar telefoon op en die heeft toen voor ons gezocht. En daarmee konden we de cache tot een goed einde brengen. Gelukkig maar, want het was vooral in het begin van de tocht kil en klam weer, dus wij hadden het best wel koud gekregen bij het stil staan bij het onmogelijke waypoint 5.

We hebben ons in de Schutskuil opgewarmd aan de kachel, de chocolademelk, de koffie en het appelgebak. Dat hadden we wel verdiend. Grappig was dat de hele familie het café gewoon als huiskamer gebruikte. Er waren dan ook maar een stuk of 10 gasten (wat ik nog veel vond voor een grauwe vrijdagmiddag).

Wij zijn hierna nog doorgefietst naar The Dutch Experience: Reborn. Dit is, zoals de naam al zegt, de herstelde editie van een oude cache. De oude cache heb ik in mijn eentje gevonden op 23 juli 2006, dat was onze 55ste cache. Ik kan me die nog goed herinneren, ik was alleen, het was zomer en bloedheet en ik stond met mijn korte broek aan de verkeerde kant van de braamstruiken.

landvanoirschot2

Nu was het herfst, behoorlijk kil en droeg ik mijn spijkerbroek. Mijn moeder en ik benaderde de cache nu wel vanaf de goede kant, maar in mijn herinnering lag hij toen een paar honderd meter terug aan het pad. Zeven jaar geleden, toch stiekem wel heel erg gaaf dat ik nog steeds aan geocaching doe en dat ik er toch een aantal mensen in mee heb kunnen slepen.

Na deze log zijn we terug naar huis gefietst, waar we nog voor de schemering aankwamen. Ik heb trouwens ook nog flink wat paddo’s en fietsknooppuntborden gewaymarked vandaag.

Wat ik hier op 22 november 2018 nog aan toe te voegen heb:

Ja, lastige multi-caches zijn altijd leuker om met twee of meer personen te doen, want twee paar ogen zien meer dan één. Als het lukt om zo’n cache te vinden, dan is de voldoening wel groter dan bij de gemiddelde “wegwerp-traditional”. En het was inderdaad best wel koud die dag, dat staat mij ook nog bij.

De foto’s bij deze blog zijn door mij zelf gemaakt, tijdens het lopen van Land van Oirschot.

2 reacties op “Throwback Thursday: 22 november 2013”

Is dat alweer zolang geleden. Ik herinner me deze ook nog goed! Het was koud, echt koud. En die huiskamer ja, daar was het lekker warm. En die Coehoorns droegen veelal de naam Menno toch?

Like

Menno van Coehoorn (1641-1704) was een vestingbouwkundige, o.a. bekend van de vestingwerken in Bergen op Zoom, Zwolle, Nijmegen, Grave en Breda. Dat in Oirschot is de oude familiebegraafplaats van het geslacht De Girard de Mielet van Coehoorn, oorspronkelijk afkomstig uit Frankrijk. Zij woonden op Landgoed Heerenbeek in Oirschot.

Ik dacht eerst dat ze helemaal niets met elkaar te maken hadden, maar een voorouder van die familie was wel degelijk verwant aan Menno van Coehoorn. Hij ligt echter begraven in Wijckel.

Zie hier: https://www.dodenakkers.nl/artikelen-overzicht/begraafplaatsen/begraafplaatsen-in-noord-brabant/oirschotcoehoorn.html en hier: https://nl.wikipedia.org/wiki/Menno_van_Coehoorn

Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s