Categorieën
#geocaching #treinleven Day Zero Project Museumjaarkaart Wandelen Waymarking

Day Zero Project: Done: Doel #59

Doel #59 op mijn Day Zero Project-lijst luidt als volgt: “Prik een plaats op de kaart van Nederland en bezoek deze.” Nou had ik het mezelf heel moeilijk kunnen maken en een kaart van Nederland in stukje kunnen knippen. Maar ik besloot dat het wel handig was om in het midden van het land uit te komen, omdat ik afhankelijk ben van het openbaar vervoer. Dus iets zo rondom Utrecht leek me wel prima. En zo kwam ik uit op:

doorn

Doorn.

Ik was nog nooit in Doorn geweest, wel in plaatsen in de buurt, zoals Maarn en Leersum. Het eerste probleem was dat Doorn geen station bleek te hebben. Maar dat kon opgelost worden door naar station Driebergen-Zeist te reizen en dan verder te gaan per OV-fiets. Want verder bleek Doorn wel interessant voor mijn “prik-op-de-kaart-missie”.

 

In Doorn waren twee dingen die ik graag zou willen doen: het bezoeken van Huis Doorn met mijn museumkaart en de wandeling van Natuurmonumenten door de Kaapse Bossen inclusief uitkijktoren. Verder zou het leuk zijn als ik ook nog een paar caches mee kon pakken, want dit alles vond plaats op een 4-cache-datum. En hoewel die volgens mijn eigen maatstaven nog niet opgelost hoeven te worden, probeer ik dat wel te doen als ze op een zondag vallen. Wat nu dus zo was. Het zou dus een volle dag worden. Daarom zat ik om 8.13 uur al in de trein. Om in Driebergen-Zeist tot de conclusie te komen dat je daar geen OV-fietsen kunt huren in het weekend. Je zag de geel/blauwe fietsen door het raampje van de fietsenstalling staan, maar die is hermetisch gesloten. De fietsenstalling wordt uitgebaat door een extern bedrijf en de NS schijnt er niets aan te kunnen doen. Verdorie, ik had hier geen rekening mee gehouden.

DSC04761_LI (25)

Even baalde ik heel erg en wilde ik rechtsomkeert maken. Maar mijn DZP-doel dan? En die 4-cache-datum dan? En was ik dan voor niets hier naartoe gereisd? Uiteindelijk besloten om dan maar de dichtbij zijnde caches te voet te doen. Dat werd ten eerste Sans Soucis, een cache bij een oud huis in Zeist. De cache zat verstopt in een geheim vakje in de minibieb voor het huis. Ik vond het leuk gedaan, ik vind minibibliotheken altijd leuk, zeker sinds mijn moeder en de buurvrouw er ook eentje hebben.

Na deze cache deed ik het Kleine Kasteel. Ondertussen had ik besloten dat ik te voet naar Huis Doorn zou gaan. Dat had ik beter meteen kunnen besluiten, want voor de twee caches was ik eigenlijk de verkeerde kant opgelopen. Maar ja, dan had ik weer minder caches gehad. Het was ongeveer acht kilometer lopen naar Huis Doorn. Ik koos voor het kasteel, omdat “wandelen naar een wandeling” zo raar klinkt. En de start van de wandeling was ook verder weg, dat speelde ook nog mee.

De wandeling naar Doorn was niet heel bijzonder, het was bijna één rechte weg. Er stonden wel een paar paddo’s langs die weg, maar ik denk dat ik die al eerder heb gezien, toen ik in 2015 in Zeist ben geweest. Pas toen ik afboog naar landgoed Beukenrode werd de omgeving interessanter. Beukenrode is een privé-landgoed, maar je mag er wel wandelen op de paden. En er lag dus een cache, die was nog best creatief verstopt. Gelukkig wel gevonden.

Ik naderde nu het dorp Doorn. Bij het oorlogsmonument bij het gemeentehuis lag een cache van de Oorlog & Verzet op de Utrechtse Heuvelrug-serie. In het verleden heb ik hier al meerdere caches van gevonden, wie weet krijg ik de serie ooit nog eens compleet. Dat zou best bijzonder zijn, omdat ik niet uit deze streek kom.

DSC01981
Poortgebouw naar het park rondom Huis Doorn, wat je in de verte al ziet liggen

Ondertussen was ik bij het poortgebouw van Huize Doorn aangekomen. In het park rondom het kasteel lag ook nog een multi-cache, dus het leek mij wel leuk om die ook nog te doen. De andere keuze was om nog drie traditionals verderop te gaan doen, maar dan zou ik met de tijd in de frut komen en ik wil nu toch nog een keertje terug voor de wandeling door de Kaapse Bossen.

DSC01982
Huis Doorn met de toegangsbrug. Zonder mensen, wat best knap is op een drukke zondag.

Goed, ik haalde meteen kaartjes in het poortgebouw voor het huis en het paviljoen (gratis met mijn museumkaart) en ik kon de eerste vraag van de multi al oplossen. Voor het huis zelf kon ik de tweede vraag oplossen, maar eerst het huis bezocht. Het was er gigantisch druk vandaag. Helaas waren er vandaag geen rondleidingen (dat vind ik eigenlijk fijner), maar kon je vrij rondlopen. Dus af en toe wel een verhaaltje meegepakt, maar er hingen verder niet veel bordjes met informatie. Ik vond het vooral veel kitsch. En waar de voormalige bewoner van Huis Doorn, keizer Wilhelm II hier toch vooral opgehemeld wordt (tja, het is natuurlijk de broodwinning voor al deze mensen), zet ik toch mijn vraagtekens bij de keuzes die hij in zijn leven heeft gemaakt EN bij zijn onvoorstelbare rijkdom. Hij liet blijkbaar 60 treinwagons vol spullen vervoeren naar Huis Doorn. In Duitsland bewoonde hij o.a. een kasteel met maar liefst 700 kamers! Huis Doorn is een stuk kleiner, het heeft amper 20 kamers. In mijn ogen nog een kast van een huis, maar voor Wilhelm was het natuurlijk maar een klein huisje.

DSC01986
Tekening/schildering van Huis Doorn in vroegere tijd (1660)

Het voordeel van een museumkaart is dat je dan niet lang tegen je zin in hoeft te blijven. Binnen een uur stond ik alweer buiten. Eigenlijk vond ik de tentoonstelling in het paviljoen, over de eerste wereldoorlog, indrukwekkender. Ik kan nog steeds niet begrijpen waarom al die landen simpelweg elkaars mensen dood gingen schieten (10 miljoen doden, burgerslachtoffers niet meegerekend, ik las laatst in de krant dat dat er nog meer waren), maar dat de wereld gek is, is al vaak genoeg gebleken.

 

Buiten in het park maakte ik de cache af. De vragen en de tekst waren een beetje moeilijk opgesteld, maar met goed lezen, kijken, tellen en rekenen klopte het allemaal wel. En ik zag zo mooi alle highlights van het park, zoals het mausoleum (Wilhelm ligt hier begraven), de kapel, de rozentuin en de duiventil. Ook de cache werd gevonden.

DSC01983
Voorzijde Huis Doorn

Het was ondertussen 16.45 en ik had opgezocht dat de bus bij de bushalte om 17 uur zou vertrekken. Het leek mij verstandig om de bus terug te pakken, want om weer ruim zeven kilometer terug te gaan wandelen langs die saaie weg leek me niet zo leuk en ook niet haalbaar vanwege de tijd. De bus was maar een paar minuten te laat en ik zat er niet eens alleen in, het was zelfs best een druk traject qua in- en uitstappen. De buschauffeur reed vreselijk hard en lomp en ik werd er misselijk van, dat heb ik wel vaker in bussen of auto’s. Ik was blij toen het station in zicht kwam. Ik stapte uit bij station Driebergen-Zeist. Voor de verandering verliep de terugreis eens voorspoedig: alle treinen sloten goed op elkaar aan en er waren geen storingen.

Volgend jaar ga ik waarschijnlijk nog een keertje terug naar Doorn voor de wandeling door de Kaapse Bossen. Maar voor vandaag was ik toch wel tevreden met de combinatie van geocaching, wandelen, waymarking en museumbezoek.

Alle foto’s bij deze blog zijn door mijzelf gemaakt. Het kaartje van Doorn komt van Google Maps. 

Één reactie op “Day Zero Project: Done: Doel #59”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s