Categorieën
#geocaching Day Zero Project Wandelen

Day Zero Project: Done: Doel 36b

Doel 36 op mijn Day Zero Project-lijst is het bereiken van de 10.000 geocaching founds. Dat heb ik keurig onderverdeeld in drie subdoelen:

  • Doel 36a: het bereiken van de 8000 caches in 2017
  • Doel 36b: het bereiken van de 9000 caches in 2018
  • Doel 36c: het bereiken van de 10.000 caches voor het einde van september 2019

Grofweg gezien betekent dat een gemiddelde van 1000 caches per jaar, een getal dat we nog nooit eerder bereikt hebben. Het is dus best een behoorlijk doel.

9000

In de loop van 2018 wist ik al dat het bereiken van de #9000 caches in dat jaar niet meer ging lukken. Maar met de teller op #8960 op 31 december 2018, kwam ik nog best wel ver. In januari zitten nog veel data voor mijn Geocaching Datum Project, een gedeelte daarvan maakt ook deel uit van mijn Day Zero Project, namelijk doel #51. Het lukte mij om de één-na-laatste 2-cache-datum-dag te vervullen en het geocachen ging die dag zo goed dat ik maar liefst 30 caches vond. Toen stond de teller ineens op #8994. De grote vraag was dus: zou ik die zondag gaan om minstens zes caches te vinden of niet? Die zondag was nog een 4-cache-datum, die vervullen zit niet in mijn DZP, maar valt dus wel onder het Geocaching Datum Project. Tja, daarmee was de keuze eigenlijk gemaakt: ik ging. Helaas was de weersvoorspelling ronduit afgrijselijk, dus ik hoopte dat het mee zou vallen.

dsc02552
De weg naar de #9000?

9000 caches

Maar ja, toen stond de teller dus op #8994. Wat nog maar zes caches verwijderd is van de felbegeerde #9000. De boodschap die ik voor dit jaar postte was: “Het is weer tijd voor legendarische dingen.” Het is een uitspraak van Loesje en 9000 caches bereiken op een 4-cache-datum zou zeker legendarisch zijn. Dus besloot ik om toch maar te gaan. Ik wist dat ik anders toch heel de week onrustig zou zijn vanwege die naderende milestone van #9000 caches. Helaas was de weersvoorspelling om te huilen, maar zaterdag was dat ook zo en toen ben ik ook de hele dag buiten geweest om te werken. Werken met slecht weer is bij mijn baan helaas verplicht, dus waarom zouden leuke dingen zoals geocaching dan niet door kunnen gaan bij slecht weer?

Op zaterdagavond besloot ik last-minute dat het Weert zou worden. De trein rijdt vanaf Oisterwijk in 1x door naar Weert, je bent dan een klein uurtje onderweg. En Weert heeft ook genoeg OV-fietsen. Verder was daar een trail te wandelen van 10 caches + een bonus-cache van zo’n 8 kilometer (met de uitbreidingen erbij kwam ik aan zo’n 10 kilometer), met nog een paar andere caches op de route. Dat vind ik eigenlijk de fijnste trails: niet superveel caches, maar gewoon een aantal goed verzorgde caches en een lekkere wandeling door een natuurgebied.

Het startpunt bleek nog wel zo’n vijf kilometer van het station af te zijn, dus de keuze voor een OV-fiets was gauw gemaakt (ik heb een abonnement op OV-fiets, net als een Dal Vrij abonnement op de trein). Het natuurgebied heette De Krang en de route begon in het gehucht Swartbroek. Het was even zoeken naar een geschikte plek om mijn fiets achter te laten, omdat er niet echt een parkeerplaats was. Uiteindelijk heb ik hem vastgebonden aan een lantaarnpaal en begon ik te lopen. Koud was het niet en vooralsnog was het droog. Ik had eigenlijk alleen mijn pet verwisseld voor mijn muts, omdat het wel vrij hard waaide en mijn pet de hele tijd af dreigde te waaien.

dsc02547
Pas vernieuwde vlonderpad richting het Roukespeelven

Dat droge weer duurde helaas niet lang. Na de eerste cache van de serie, maakte ik een uitstapje naar een andere cache, die niet van de serie was. Deze cache ligt bij het Roukespeelven en de weg erheen ging over een vlonderpad. Ik vind zulke paden altijd leuk en deze was recent vernieuwd, dus zag er goed uit (aan het einde van de route moest ik nog over een stuk vlonderpad heen lopen wat half ingestort was). Hier begon het al te miezeren, dus trok ik gauw mijn regenbroek aan (ik draag de regenbroek van mijn werk ook in mijn vrije tijd en het kledingstuk heeft overuren gedraaid, afgelopen week). Ik hoopte dat de bui weer over zou gaan, volgens weeronline zou het niet de hele tijd regenen. Maar helaas was dat niet zo. Het is de hele middag blijven regenen en het ging steeds harder. De miezer werd steeds afgewisseld met hardere buien (ik geloof dat de Engelsen dat showers noemen en zo voelde het ook, als een koude douche), die best lang duurden. Alles zag er grauw en modderig uit. Ik begreep best waarom je op een dag als vandaag niet zou willen geocachen of überhaupt buiten zou willen zijn, maar ik had een missie. Dus zette ik door.

dsc02549
Roukespeelven. Je ziet dus hoe grauw het weer was en dat er al regendruppels op mijn lens zaten.

De ene na de andere cache werd gelogd. Ik wist van tevoren niet hoe de overige caches tussen de caches van de serie lagen, dus ook niet welke de 9000ste zou gaan worden. Dat werd uiteindelijk een “overige cache”, genaamd Je bent er bijn-na! Je moest een object met daarin een sleuteltje uit een doolhof navigeren en met het sleutelje kon je dan de cache openen. Na het oplossen van het doolhof in de stromende regen, kon ik het logboek tekenen en als beloning ook nog wat trackables ruilen. Het was in ieder geval een leuke cache. En deze cache was ook meteen de tiende cache voor deze datum, dus daarmee had ik deze datum ook meteen goed gesaved voor mijn Geocaching Datum Project.

Natgeregend bewijs (rechtsonder) van het 9000ste log en het doolhof

Ik ging verder met de rest van de route, maar dat viel tegen, het bleef maar regenen en regenen en regenen. De route was overigens best mooi, maar alles ziet er minder leuk uit met zulk grauw weer. Mijn schoenen lekten door en mijn sokken werden nat. Gelukkig droeg ik wel goede wandelsokken, dus koud werd het niet, maar wandelen op zeiknatte schoenen en sokken is toch niet echt leuk. Zelfs mijn outdoor-winterjas wist op een bepaald moment niet meer hoe de regen tegen gehouden moest worden, dus zelfs de mouwen van mijn trui waren een beetje nat. Op bepaalde momenten zag ik het even helemaal niet meer zitten, maar ja: ik had hier zelf voor gekozen. En omdraaien zou even ver zijn als doorlopen, dus dan maar doorlopen. Overigens was ik niet eens de enige geocacher vandaag: voor mij liep nog een ander team, wat structureel op de verkeerde datum logde, namelijk die van gisteren. Ik kwam ze 1x tegen, maar ze waren niet zo spraakzaam en ik had zelf ook geen zin om samen op te lopen, dus liet ik hen voorgaan.

De nagebouwde Ellerschans

Er waren op de route nog best interessante dingen te zien. De Ellerschans bijvoorbeeld. In de 80-jarige oorlog (1568-1648) bouwden onze voorouders schuilplaatsen voor als ze belegerd werden door de Spanjaarden. Zo’n schuilplaats werd een schans genoemd. Het waren een soort van eilanden, met een gracht eromheen en wallen begroeid met doornstruiken. Er was maar een enkele toegang, met een brug die opgetrokken kon worden of verdedigend kon worden. Op de schans zelf waren schuilhutjes en nog wat andere voorzieningen, zodat er eventueel langere tijd verbleven kon worden. Ze hadden hier dus zo’n schans nagebouwd.

Tungelroyse Beek

Ook passeerde ik verschillende keren de Tungelroyse Beek, een riviertje dat hier door het landschap meandert (nou ja, dat proberen ze weer zo te herstellen). Ik heb een aantal jaar geleden een stuk van deze beek afgevaren met enkele mensen van de kanovereniging, maar ik heb geen idee meer of dat dit stuk is geweest.

Stiekem was ik best blij toen ik aan het einde van de wandeling kwam. De bonus lag echter niet op de route, dat werd wel keurig in de tekst vermeld. Dus moest ik eerst mijn OV-fiets op gaan pikken. Onderweg kwam ik nog langs een kapel (ze zijn hier in Limburg erg heilig) en daar lag ook nog een cache. Met de fiets naar de bonus gefietst en die vond ik ook nog. De regen viel nog steeds met bakken uit de lucht. Ik fietste via een andere route terug naar het station van Weert en kwam daarbij nog langs een cache, maar die kon ik niet vinden. Ik begreep de opdracht niet zo snel en het bleef maar regenen. Dus besloot ik te stoppen en gewoon naar het station te gaan.

dsc02555
Nog een ven op de route, je ziet de regendruppels bijna vallen op deze foto

Op het station van Weert zit een vrij grote bloemenwinkel en ik had vanmorgen al gezien dat ze een heel gave cactus verkochten: een bol van zo’n 40 cm doorsnede met heel veel stekels. Met een bosje bloemen maak je mij helemaal niet blij, maar zo’n cactus vind ik helemaal geweldig. Ik had de hele dag getwijfeld of ik die cactus mocht kopen voor mijn verzameling, maar uiteindelijk vond ik het wel een mooie beloning voor het vinden van cache #9000. De megacactus werd door het meisje van de bloemenwinkel keurig in een doos verpakt.

Dus de terugreis per trein verliep met een van top tot teen zeiknatte Maartje, met een doorweekte rugzak op haar rug en een grote doos in haar armen met daarin de megacactus. Ik paste amper door de klapdeurtjes in de trein of de in/uitcheckpoortjes op het station heen, met die doos in mijn handen, haha. Maar ik ben nog wel thuis gekomen. Het eerste legendarische ding van 2019 is in ieder geval bereikt.

 

9000feestje
Deze afbeelding kreeg ik van mijn moeder (ook een geocacher) en besloot ik te gebruiken op de social media.

Alle foto’s bij deze blog zijn door mij zelf gemaakt. 

 

2 reacties op “Day Zero Project: Done: Doel 36b”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s