PAC-festival 2019

Pathé Unlimited Abonnement

Sinds een paar maanden heb ik een Unlimited abonnement op de bioscoop. Het is iets wat mijn beide broertjes al jaren hebben. Ik wilde het ook best wel, maar dacht altijd dat ik niet genoeg tijd zou hebben om vaak genoeg naar de bioscoop te gaan om het eruit te halen. Ik vind namelijk zoveel dingen leuk.

In de zomer van 2018 kwam er echter een aanbieding via het spaarsysteem van de bank, waardoor ik de eerste drie maanden voor de helft van het geld lid kon worden. En toen ging ik in die drie maanden zo vaak naar de bioscoop en kwamen er nog zoveel films die ik wilde zien, dat ik besloot om voorlopig lid te blijven. In ieder geval de verplichte vier maanden en dan zie ik wel weer verder. Misschien dat ik het dan weer een tijdje op zeg, omdat ik het dan even heel druk ga krijgen met school.

Voordelen van Unlimited

Wat ik fijn vind aan een Unlimited-bioscoop is dat je naar films in alle Pathé-bioscopen van Nederland mag. Natuurlijk ben ik het vaakste te vinden in Tilburg, want die is het dichtste bij, maar ik ga ook wel eens naar Eindhoven, want daar draaien films meestal langer dan in Tilburg. Ook ben ik op vakantie in Limburg 1x naar de bioscoop in Maastricht geweest en ben ik ook 2x naar de bioscoop in Den Haag geweest, omdat ze daar veel PAC-films draaien.

PAC

Want ja, ik heb dus best wel een voorkeur voor PAC-films. De letters van PAC staan voor Pathé Alternative Cinema. Eén keer per jaar (soms twee keer) is er het PAC-festival, meestal op een zondag in januari. Tijdens het festival worden er vijf PAC-films vertoond, die nog niet eerder te zien zijn geweest in de bioscoop.

Pac Festival 2019

Reclamefoto afkomstig van de website van Pathe

Mijn broertjes gaan hier dus al jaren naartoe, voor mij werd het de eerste keer. Ik ging dus met mijn oudste broertje en met de vriendin van mijn jongste broertje (die ook een Unlimited-abonnement heeft). Jongste broertje was verhinderd vanwege zijn werk, net als de vriendin van oudste broertje, vandaar dus deze samenstelling ;>)

Vijf films op één dag?!

“Vijf films op een dag? Waarom zou je dat doen?” riepen verschillende mensen aan wie ik dit vertelde. Nou ja, ik had ook nog nooit eerder zoveel films op een dag bekeken, maar ik wilde het best eens proberen. Ik ken ook genoeg mensen die van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat TV kijken, dus waarom dan niet een hele dag naar films kijken? Bovendien zit er een lunchpauze in en een “diner”-pauze en tussen alle andere films een “koffiepauze” van een kwartier. Die pauzes zijn wel lekker om even de benen te strekken, naar het toilet te gaan of inderdaad iets te eten of te drinken te halen.

In de lunchpauze (die iets te kort bleek te zijn) zijn we iets gaan eten, in het gezelschap van een oom en tante die ook altijd naar PAC gaan. ’s Avonds maakten we gebruik van de aanbieding om te eten bij een eetcafé via de bioscoop. Dat bleek op zich wel een goed idee te zijn, omdat die rekening hielden met de tijd, dus waren we mooi op tijd terug. Ook zat er automatisch al een vegetarische optie bij het keuzemenu, dus dan scoor je al punten bij mij, de vegetariër. Het was prima eten, natuurlijk geen culinaire hoogstandjes, maar prima voor een dagje bioscoop.

Welke films hebben we gezien?

Can you ever forgive me?

De dag begon met Can you ever forgive me. Zoals de meeste PAC-films: based on a true story. In dit geval het verhaal van de schrijfster/biografe Lee Israel. Als haar boeken niet meer zo goed blijken te lopen, moet ze een andere manier vinden om haar geld te verdienen. Ze komt er achter dat brieven van schrijvers het erg goed doen en besluit die brieven te gaan vervalsen. Ze blijkt erg goed te zijn in die vervalsingen, maar uiteindelijk komt het natuurlijk uit. Israel is ronduit een apart vrouwtje: ze is eenzaam en leeft met haar kat in een totaal vervuild appartement. Ze heeft weinig sociale contacten en is erg onvriendelijk.

Omdat ik erg van boeken en schrijven houdt (en er kwam ook nog kort een archiefinstelling in beeld), vond ik de sfeer van deze film erg fijn, met al die boekhandels en antiquariaten en typemachines (de film speelt eind jaren ’80). Israel is van de ene kant afstotelijk (ik gruwelde echt van dat vervuilde appartement), maar gedurende de film kreeg ik wel sympathie voor haar.

If Beale Street could talk

Deze film speelt zich in de jaren ’70 af in Amerika en gaat over de rassenscheiding (het thema wat later die dag ook terug zou komen in The Green Book). De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van de schrijver James Baldwin (wat ik best eens zou willen lezen). De donkere Fonny wordt ten onrechte veroordeeld voor de brute verkrachting op een vrouw uit Puerto Rico. Duidelijk is dat hij het nooit gedaan kan hebben, want de afstand tussen de plek waar hij gearresteerd word en de plaats delict is veel te groot. Zijn vriendinnetje Tish en vriend Daniel waren bij hem die avond, maar hun getuigenissen worden afgewezen: die van Tish omdat ze zijn vriendin is en die van Daniel omdat hij een strafblad heeft. Tish blijkt ook nog eens zwanger te zijn van Fonny. Haar familie en zij doen er alles aan om Fonny uit de gevangenis te krijgen, maar (SPOILER) ze krijgen het niet voor elkaar. Hoewel realiteit voor veel van dit soort zaken, is het als kijker – je hoopt dat alles goed komt – toch wel een anticlimax dat het niet lukt.

Vice

Waar ik de andere vier films goed te doen vond, vond ik deze film echt helemaal niets. Ik houd niet van deze manier van een verhaal vertellen. Het was niet echt een film, meer een soort van raar aan elkaar geplakte documentaire over het leven van Dick Cheney (een man die ik al vanaf de eerste scene afgrijselijk vond), maar dan met acteurs. Vreemd aan elkaar geplakt, rare invalshoek, rare chronologie. De gebruikte humor is absoluut niet mijn soort humor. Ik heb verschillende keren overwogen om de zaal uit te lopen, maar ik ben toch maar blijven zitten, omdat ik midden in de rij zat en het de middelste film van de dag was.

The Green Book

Net als in If Beale Street could talk staat in deze film de rassenscheiding in Amerika centraal. Ook deze film is based on a true story. Acteur Viggo Mortensen speelt een hoofdrol in deze film en daarbij moet ik opmerken dat ik als tiener erg gecharmeerd was van zijn interpretatie van Aragorn, de doler uit de Lord of the Rings-films. Andere meisjes hadden posters van popsterren boven hun bed, bij mij hing Aragorn. Zonder zijn Aragorn-kapsel en zwaard is Mortensen toch een heel stuk minder aantrekkelijk (behalve zijn ogen dan, die blijven mooi) en hij is ook nog eens zo oud als mijn vader. Maar goed, in deze film – die speelt begin jaren ’60 – speelt hij een van oorsprong Italiaanse Amerikaan – Tony Vallelonga – , die eigenlijk werkt als een soort van uitsmijter in nachtclubs, maar die nu tijdelijk ander werk zoekt. Net als veel andere blanke Amerikanen, heeft hij niet veel op met zijn zwarte medemens. Toch wordt hij aangenomen door de zwarte, beroemde pianist en doctor Don Shirley: als chauffeur en bodyguard.

Tijdens de concerttour van Don Shirley door de zuidelijke staten van Amerika lopen ze vaak tegen het totale onrecht wat zwarte mensen werd aangedaan aan. Zo moeten ze in aparte hotels verblijven, in aparte restaurants eten, mogen ze niet over bepaalde wegen rijden na zonsondergang, moeten ze naar aparte toiletten en ga zo maar door. Dit soort dingen staan vermeld in een soort van gidsje, wat dus de Green Book heet. Het is – in mijn ogen – echt volslagen idioot en ook wel doorgeslagen. Zo is Don Shirley een veel ontwikkelder man dan Vallelonga, maar toch wordt hij vaak als een beest behandeld. Zo mag hij in een bepaalde gelegenheid wel optreden, maar mag hij niet eten in het restaurant en moet hij zich omkleden in een opslagkast.

Tijdens de trip krijgen Shirley en Vallelonga steeds meer respect voor elkaar en ontstaat er zelfs iets van vriendschap.

Ik denk dat ik dit de beste film van de dag vond: ondanks het serieuze thema, zaten er ook veel luchtige stukjes in: verder had het verhaal gewoon een begin en een einde.

Arctic

Deze film is vooral een one-man-acting-show voor acteur Mads Mikkelsen. Hij is met zijn vliegtuig neergestort op de Noordpool en moet hier zien te overleven. De film deed mij erg aan zo’n Discovery-documentaire denken over mensen die overleven in extreme situaties. Alleen dan zonder de voice-over die ons kijkers uitlegt wat er allemaal (is) gebeurd. Mads Mikkelsen – volgens mij wordt de naam van zijn personage nooit genoemd – heeft weinig tekst. Veel wordt dus aan de verbeelding van de kijker overgelaten. We weten bijvoorbeeld niet waardoor het komt dat zijn vliegtuig gecrasht is, hoe groot de afstand is die hij af moet leggen naar de bewoonde wereld, hoe hij heet of iets over de rest van zijn leven. Dit maakt de film een beetje langdradig: persoonlijk had ik best wat meer achtergrondinformatie willen horen. Toch leefde ik wel mee met de man en de -2 graden toen wij na deze film naar de auto wandelden was ineens goed te dragen met Arctic in gedachten.

Ten slotte: de quiz

Mijn broertje verheugde zich al helemaal op de filmquiz die je gedurende de dag mag oplossen: Je krijgt een vel papier met daarop 24 shots uit films en het is dus de bedoeling dat je raadt uit welke films die foto’s komen. Bij het vorige PAC-festival had mijn broertje gewonnen, dus hij moest zijn titel verdedigen. Ondanks dat er zwaar materieel in werd gezet, wisten we heel veel films niet, dus helaas ging de prijs aan onze neus voorbij. Overigens had ik niet veel in te brengen in de quiz, ik geloof dat ik maar vijf van de foto’s kon plaatsen ;>) Maar het was wel leuk om er gedurende de dag mee bezig te zijn.

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Familie, Film, Maartje doet cultureel en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op PAC-festival 2019

  1. Hannie zegt:

    Nu leven al mijn kinderen tegenwoordig graag in bioscopen, ze doen dit unlimeted! Nog veel filmplezier!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s