Day Zero Project: Done: Doel 84

Doel 84 van mijn Day Zero Project-lijst is er eentje uit de categorie Funny Thingshet versturen van 10 kaarten via Postcrossing.

2019-01-28 (1)

Screenshot van mijn postcrossing-profiel. Adua is mijn nickname daar.

Postcrossing

Het idee van Postcrossing is dat je een kaartje stuurt naar iemand op de wereld. Voor elke verzonden kaart, krijg je er ook weer eentje terug. Het adres van de persoon naar wie je het kaartje moet sturen krijg je random via de website van Postcrossing. Je schrijft in het Engels, want dat is de wereldtaal. Mensen mogen opgeven wat ze leuk zouden vinden om te ontvangen, dus ik probeer wel iets uit te zoeken wat hen aanspreekt.

Nadeel

Het grote nadeel aan Postcrossing zijn de hoge verzendkosten voor internationale post die mijn werkgever PostNL heft. En nee, werknemers krijgen helaas geen korting op postzegels. Het kost namelijk 1,45 euro om een postkaart naar het buitenland te zenden en die mag dan maximaal 20 gram wegen. Voor 20 tot 50 gram betaal je al het dubbele: 2,90 euro. Dit maakt Postcrossing voor mij te onaantrekkelijk om heel vaak te doen. Mijn gemiddelde is dan ook ongeveer 1 kaartje per maand (de fanatiekelingen versturen er dagelijks eentje).

Voordeel

Je ontvangt dus echt heel gave kaarten uit andere delen van de wereld. Ik heb opgegeven dat ik van draken houdt en heb al een paar erg mooie drakenkaarten gekregen, waaronder eentje van een Russisch sprookje waar ik nog nooit van gehoord had. Ook kreeg ik een Japanse kaart met Totoro erop, dat is een wezen uit een Studio Ghibli-film, dat ik erg leuk vind.

Tien kaarten

Vier van mijn kaarten gingen naar Duitsland, volgens mij is postcrossing daar echt heel erg populair. Vier andere kaarten gingen naar Rusland, want ook daar is postcrossing hot & trendy. Dan heb ik nog een kaart verzonden naar Amerika en mijn allereerste kaart ging naar Zuid-Afrika en die is ook meteen het langste onderweg geweest, wegens een staking van de posterijen aldaar.

2019-01-28 (2)

Screenshot van mijn postcrossing-profiel met de tien verzonden kaarten

Blijf ik ermee doorgaan?

Ja, maar wel op incidentele basis, dus ongeveer 1 kaartje per maand. Dit vanwege de hoge verzendkosten.

Wat ik wel fijn vind is dat een kaartje snel beschreven is. Het zoeken naar de kaart duurt vaak langer, met het schrijven heb ik nooit zo’n moeite: ik schrijf wel een eind weg en plak er vaak ook kleine stickertjes op.

Ik heb ook een tijd aan snailmailen gedaan (voor ik aan deze studie begon), tot mijn snailmail-adressen-generator (voor de snailmailers onder ons: Tante Jannie) ermee op hield en de studie veel van mijn tijd op begon te slokken. Want het maken van een snailmail kost best veel tijd, zeker als je echt iets leuks wil maken. Maar ik mis dat creatief bezig zijn soms wel. Gelukkig heb ik nog wel een penvriendin, voor wie ik af en toe nog wel eens een creatie maak (maar zij is veel creatiever dan mij, haha).

dsc04761_li (33)

 

Dit bericht werd geplaatst in Day Zero Project en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s