Day Zero Project: Done: Doel 80

Doel 80 van mijn Day Zero Project is er eentje uit de categorie Vegetarische (Vr)eetideeën. Oorspronkelijk had ik er in gezet dat ik een maand lang veganistisch moest eten, maar dat vond ik toch wel heel erg lang. Daarom besloot ik om de opdracht terug te draaien naar een week vegan eten. Ik koos ervoor om dat te doen tijdens de tweede editie van de Nationale Week Zonder Vlees, die was van 11 t/m 18 maart 2019. Vegetarisch eten is voor mij tenslotte geen uitdaging meer, dat doe ik al ruim 19 jaar. Maar veganistisch eten gaat nog een flinke stap verder, dus dat was wel een uitdaging. Ik heb het een week lang volgehouden en daarmee is het doel vervuld. Maar ik ga geen veganist worden.

Nationale Week Zonder Vlees

Vorige week was de Nationale Week Zonder Vlees. Omdat ik al bijna twintig jaar vegetarisch eet, besloot ik mezelf uit te dagen met een week veganistisch eten. Na deze week weet ik echter heel erg zeker dat ik geen veganist ga worden. Waar ik eigenlijk zelden nog tegen problemen aanloop door vegetarisch te eten, vond ik veganistisch eten een aaneenschakeling van problemen.

Vegetarisch versus veganistisch

Wat is precies het verschil? Als vegetariër eet ik geen vlees en vis. Als veganist gebruik je helemaal geen dierlijke producten, denk daarbij aan alle vormen van zuivel, eieren, kaas en honing.

Ik hoor je nu denken: maar daarvoor hoeven dieren toch niet doodgemaakt te worden? Nee, maar wij mensen drinken de melk van de koe op, die eigenlijk voor het kalf bedoeld was. Daarvoor worden kalveren al snel na hun geboorte weggehaald bij de moeder. Een legbatterij is zeker geen prettige leefomgeving voor een kip en ook over het begrip “scharrelei” valt te twisten. Kaas wordt natuurlijk gemaakt van melk en kan gestremd zijn met dierlijke stremsel; dit is een enzym dat wordt gewonnen uit de magen van geslachte kalveren.

Plantaardige zuivel

Goed, de meeste zuivel valt te vervangen door plantaardige dranken of -yoghurt. Bovendien gebruik ik niet vaak (dierlijke) melk, omdat ik daardoor last krijg van mijn darmen. Ook heb je plantaardige margarine als vervanger voor boter. Over het algemeen gebruik ik altijd al deze plantaardige vormen, dus dat was deze week geen probleem.

Eieren

Ook eet ik niet zoveel eieren, omdat ik ze niet heel erg lekker vind. Maar ik eet wel veel producten waar eieren in verwerkt zitten. Dit gaat dan vooral om sauzen of dressings. Soms zit er ook ei in pasta of noedels. En in sommige vegetarische vleesvervangers zit een vleugje kippen-eiwit verwerkt. Met een quiche maak je mij echt niet gelukkig. Ik heb nooit van gebakken eieren gehouden. Een keer of drie per jaar eet ik een gekookt ei op mijn brood. Bijna nooit dus. Daarom kan ik makkelijk een week zonder ei-producten.

Kaas

Het grootste probleem leverde kaas op. Ik ben een Hollander en ik houd van kaas. Ik probeer er wel op te letten dat de kaas met plantaardig of microbieel stremsel is gemaakt. Maar ik vind kaas gewoon lekker; op mijn brood bijvoorbeeld. Geitenkaas; heerlijk. Witte kaasblokjes of feta in mijn salade. Mozzarella over de lasagne. Het is niet zo dat ik wekelijks aan de kaasgourmet zit, want grote hoeveelheden gesmolten kaas is dan weer niet mijn ding. Maar kaas is ongetwijfeld mijn grootste belemmering om volledig veganist te worden.

De “onzichtbare” dierlijke toevoegingen

Verder blijkt in ontzettend veel producten toch iets kleins dierlijks te zitten. Wist je bijvoorbeeld dat veel chips gekruid is met melkpoeder? Dat er in heel veel vegetarische vleesvervangers kippen-eiwit zit? Dat je kruidenboter voortaan mag laten staan? Geen chocolade-paaseitjes. Dat er vaak ei zit in pasta of noedels? Dat het bindmiddel gelatine is gemaakt van gemalen dierenbotten? En zo kan ik nog wel even doorgaan. En wat moet je met producten met de vermelding: “kan sporen van ei bevatten” ? Komen die ook op de verboden lijst?

Boodschappen

Veganisten moeten er bijna een dagtaak aan hebben om boodschappen te doen. Het lijkt mij heel vermoeiend om steeds maar al die etiketten te moeten lezen. Natuurlijk leer je na een tijdje de producten kennen en zal het boodschappen doen sneller gaan, maar ik heb die tijd niet. En ook niet het geld om altijd boodschappen te gaan doen bij een natuurwinkel of biologische supermarkt. Die zijn ook niet te vinden in mijn woonplaats. Er bestaat wel een veganistisch (Europees) keurmerk, maar lang niet alle leveranciers vragen dit aan voor hun producten, dus vaak zit er niets anders op dan etiketten bekijken. Ook zal je veel zelf moeten maken, omdat er gewoon niet voor alles kant-en-klare vervangers op de markt zijn. Leuk als je lekker veel tijd hebt, maar ik heb niet elke dag urenlang de tijd om in de keuken te staan.

Gezondheid

Dan is er nog het gezondheidsaspect; als vegetariër moet ik al op enkele dingen letten, maar als veganist maak je nog meer kans om voedingsstoffen, zoals vitamine B12, vitamine D, omega 3, ijzer, calcium, jodium en proteïnen te kort te komen. Die moet je dus bij gaan slikken in de vorm van voedingssupplementen. En dat kunstmatige staat mij ook tegen aan veganisme. Het viel mij op dat in veel vegan producten extreem veel e-nummers en bewerkte ingrediënten zitten. En of dat nou allemaal zo gezond is, vraag ik me af.

Vegan inspiratie

Tijdens het ontbijt en de lunch vond ik het niet zo moeilijk. Ik liet de kaas voor een week achterwege en at hummus en vegan groentespreads, die ik anders ook al eet. Voor het avondeten putte ik inspiratie uit het kookboekje Veganistisch Koken – 100 recepten en daardoor heb ik twee avonden iets totaal nieuws en out-of-the-box gegeten. Ik ga zeker nog meer recepten uit dit boekje klaar maken. Tussendoortjes vond ik wel lastig: ik heb altijd de neiging om voor iets met chocolade te kiezen en dat kan nu dus niet. Ik heb nog geen betaalbaar (ik zag wel een paar hele dure repen) veganistisch tussendoortje gevonden, dus beet ik deze week maar op een houtje.

Geen wereldverbeteraar

Sommige veganisten zijn enorme wereldverbeteraars. Zij willen andere mensen dwingen om hun levensstijl aan te nemen. Ik weet nog dat ik de social media voor de Vegetariërsbond verzorgde en dat de heftigste reacties vaak kwamen van veganisten, die vonden dat zij veel beter bezig waren dan alle vegetariërs en flexitariërs die de doelgroep vormden. Zelf ben ik echter geen vegetariër geworden om de wereld te verbeteren, maar omdat ik de bio-industrie zielig vond voor de dieren. Daarnaast vond ik het geen prettige gedachte dat ik een dood dier zat te eten als ik vlees at. Ik vind vlees nog altijd vies: het stinkt, het ziet er smerig uit en ik vond het dus ook de smaak niet lekker. Na bijna twintig jaar mis ik het nog steeds niet om vleesloos te eten. Maar ik ben er niet op tegen om dierlijke producten zoals kaas en af en toe een ei te gebruiken. Ik gebruik al plantaardige zuivelproducten. Natuurlijk wel plantaardig of microbieel gestremde kaas. En scharreleieren. En ik ben groot voorstander voor het afschaffen van de bio-industrie en dat we teruggaan naar kleinschalige, biologische veehouderij, dan heb ik er niets op tegen om dit soort producten te gebruiken.

Ben ik dan een flexanist?

Morgenochtend ga ik lekker een boterham eten met kaas. Met vegetarisch stremsel, natuurlijk. Ik verheug me er nu al op. Ik denk dat ik een flexanist wordt: af en toe vind ik het prima om veganistisch te eten (1 of 2 dagen per week), maar niet voor altijd.

DSC04761_LI (39)

Dit bericht werd geplaatst in Day Zero Project, Maar wat eet jij dan?, Meatless Monday en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Day Zero Project: Done: Doel 80

  1. Pingback: Day Zero Project: Done: Doel 81/Tien vegetarische recepten | Maartjes Moves

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s