Categorieën
#geocaching Throwback Thursday Waymarking

Throwback Thursday: 21 maart 2010

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 21 maart 2010:

Wherigo was een nieuw type cache: het leek meer op een soort computerspelletje met je gps als console, dan op echt geocachen. Ik denk dat het vooral een uitdaging was voor de ICT-gerichte cache-owners om zo’n wherigo-spelletje te maken. Het lopen vond ik nooit zo leuk, omdat je de hele tijd op je schermpje aan het turen was en geen oog had voor de omgeving om je heen. Daarnaast liep door de wherigo mijn gps vaak vast en het nadeel was dat je dan dus weer opnieuw kon beginnen, want hij sloeg een half voltooid wherigo-spel dus niet op. In totaal vonden we dan ook slechts 10 wherigo’s. Het cache-type bestaat nog wel, maar mijn huidige gps kan ze niet meer draaien, dus ik verwacht niet dat ik ooit nog een wherigo ga doen.

Het verslag:

1802. Fellenoord
Maker: Polidor
Type: Wherigo
Heideroosjes: Maartje en Anke
Gevonden op: 21 maart 2010
Plaats: Nieuwcuijk

Deze cache verscheen ergens rond de jaarwisseling op onze nearbiest-pagina. De vorige keer dat daarop een wherigo verscheen vond ik dat helemaal niets, omdat die niet te doen was met mijn Garmin GPS 60. Inmiddels ben ik de eigenaar van een Oregon 400t, dus nu vond ik de verschijning van een wherigo niet meer zo’n ramp. Nou ja, dat vond ik toen dus. Al snel bleek dat het nog niet zo simpel was om een wherigo op de Oregon te downloaden. Ergens in de communicatie tussen mijn GPS en mijn laptop ging er iets verkeerd en it was driving me crazy.

Daarom namen we voor de zekerheid de gps van Ankes familie mee, want die had de wherigo wel probleemloos “ingeslikt”. Met deze gps hebben we de tocht dan ook volbracht.

We arriveerden in de cache-area in de stromende regen. Anke was kort geleden ook in dit gebied geweest, voor een andere cache, dus ze wist nog een goede parkeerplaats. We hadden wat problemen met de start van de wherigo, hij wilde namelijk niet echt starten. Terwijl wij wat op en neer liepen over het fietspad in de regen om het 0-punt te bereiken en ik chagrijnig aan het worden was, stopte er ineens een ATB-er. Hij vroeg of we aan het geocachen waren en ik dacht: “Owh nee, weer zo iemand die een uitleg over geocachen wil.” Daar zat ik op dat moment echt niet op te wachten. Maar toen vroeg hij of we Fellenoord aan het doen waren. Ik mompelde dat we die aan het doen waren, maar dat het niet echt wilde lukken. Toen zei de man dat hij Polidor was, de maker van de cache. “Shit,” dacht ik, ik was niet echt aardig aan het doen over zijn cache. Hij merkte dat niet of negeerde het en zei waar het echte 0-punt was.

wherigo

Het vervelende aan wherigo is namelijk dat je steeds precies op het 0-punt moet gaan staan, anders start de volgende zone niet. Toen we dus eindelijk op het goede 0-punt stonden, begon de wherigo eindelijk te “spelen”. Daarna ging alles een stuk beter. We gingen van waypoint naar waypoint, of beter gezegd van zone naar zone. We moesten munten zoeken. Af en toe duurde dat even, maar het lukte ons om alle munten te vinden.
Het grote nadeel van wherigo is, is dat je geen kompasscherm hebt, maar alleen maar een klein rood pijltje in de bovenhoek van het scherm, dat ook nog de hele tijd verdwijnt. Dan is het vrij lastig om te bepalen of je goed loopt, dus we hebben vast weer veel om gelopen. En je bent de hele tijd intensief op je scherm aan het kijken of er nieuwe informatie verschijnt, waardoor je niet echt op de omgeving kunt letten. Ook is de wherigo een stuk minder leuk voor de meelopende persoon, omdat die niet kan zien wat je allemaal aan het doen bent op het kleine schermpje van je gps.

Uiteindelijk zijn we bij de cache aangeland – na een tussenstop om een paddo te waymarken – en we hebben hem gevonden.

Wherigo zal om alle in het bovenstaande stukje genoemde nadelen, nooit mijn favoriete manier van cachen worden. Er zal vast een voor IT-ers interessant stukje techniek achter zitten, maar ik vind het allemaal maar omslachtig en vervelend. Geef mij maar een gewone cache.

Wat ik hier op 21 maart 2019 nog aan toe te voegen heb:

Ha, uiteindelijk heb ik nog wel uitgevonden hoe ik een Wherigo naar mijn gps moest downloaden. Het blijft af en toe een beetje een autodidactische bezigheid. En ik ben van nature niet heel erg technisch of wiskundig aangelegd, dus soms is het gewoon abacadabra. Gelukkig zijn er zoveel caches dat er keuze genoeg is. En tegenwoordig heb ik ook niet meer zo de drive dat de caches op de nearbiest-pagina per se opgelost moeten worden.

Het logo van Wherigo komt van de geocaching-website.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s