Throwback Thursday: 30 mei 2009

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 30 mei 2009

Het geocachingvirus was eindelijk op mijn moeder overgeslagen, dus ik nam haar meteen mee op sleeptouw naar België.

Het verslag:

  1. Neffe de Vart: Vogelkijkhut
  2. Neffe de Vart: Ronde Put
  3. Neffe de Vart: Bonus
  • Maker: SuperBB
  • Type: 2x multi, 1x mysterie
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 30 mei 2009
  • Plaats: Postel, België
  1. De Maat – Den Driel
  • Maker: Nekrav
  • Type: earthcache
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 30 mei 2009
  • Plaats: Postel, België
  1. De Steen der Zeven Heerlijkheden
  • Maker: jvdm1632
  • Type: multi
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 30 mei 2009
  • Plaats: Postel, België

Na een zeer lange incubatietijd van ruim 4,5 jaar is het virus dan toch op mijn moeder overgeslagen. Ik heb het hier natuurlijk niet zomaar over een virus, maar over het geocaching-virus. De meeste mensen die ik ken weten al wel dat het in meer of mindere mate zeer besmettelijk is. Meestal slaat het vrij snel om zich heen, maar in het geval van mijn moeder duurde het dus heel lang. Eigenlijk bestaat het account van haar team HaJaMaToJo (dat zijn dus de eerste letters van de vijf leden van ons gezin – ik ben Ma) al langer dan dat van de Heideroosjes.

Maar ineens wilde mijn moeder heel graag geocachen, dus stelde ik voor om samen naar België te gaan.

Ik had mijn zinnen gezet op de cache bij de Abdij van Postel. Dat komt vooral door dit zinnetje: in de verte een groot gebouw…de abdij van Postel, wisten wij. Uitgesproken door Hugo van den Loonschen Duynen, de (overigs zwaar fictieve!) Bokkenrijder uit Villa Volta in de Efteling. Ik had al vaker gekeken of er een cache bij de abdij lag, maar pas sinds kort is er eentje. Dus mijn moeder en ik daarheen, heel de route gelopen, maar we konden de cache niet vinden. Een beetje teleurgesteld kwamen we terug bij de abdij. Lekker op het terras gezeten en daarna moesten we toch nog wat doen aan onze found-quotes. Ik had de 3-delige Neffe de Vart-serie al eens als reserve meegenomen, maar toen waren we er niet aan toe gekomen. Nu werden ze gebombardeerd tot headliner.

We moesten parkeren bij een brug over een kanaal en gelukkig waren ze zo aardig om te vertellen aan welke kant je moest gaan lopen. En er stond ook nog een paddo bij de parkeerplaats, dus het begon al heel goed met waymarking.

Al vlug kwam ik erachter dat je de twee korte multi’s door elkaar kon doen. Het was een leuk gebied met mooie bruggen en vogelkijkhutten. We hebben nog twee mensen de stuipen op het lijf gejaagd door ons geloop met apparaatjes rondom de vogelkijkhut. Ze waren heel snel weg :>)

Dat was niet zo erg, want nu konden wij rustig de hut doorzoeken. Zo vonden we de Ronde Put en de Vogelkijkhut. Hierna konden we de bonus uitrekenen en die lag ook nog eens keurig op de terugweg naar de auto toe. Dus die hadden we ook snel te pakken. Dit was een prima serie: 3 caches voor de prijs van 1 en ook nog eens een cache-waardig gebied. Ondertussen een aantal caches van SuperBB gelopen en die maakt allemaal keurige caches. Door leuke gebieden en niet al te moeilijk. Perfect dus eigenlijk.

Mijn moeder en ik gingen verder met een earthcache. We moesten er een stukje voor lopen vanaf de parkeerplaats bij de Klepperende Klipper. Ik wist dat er ook een cache was met die naam en dat ik die ook nog ooit wilde doen. Door deze earthcache werd ik een Bronze Earthcache Master, dan heb je earthcaches gedaan in drie verschillende landen.

Op de terugweg naar huis stopten we nog voor de Steen der Zeven Heerlijkheden. Die had al vaker op de reservelijst gestaan en ook nu dreigde hij weer overgeslagen te worden, maar ik vond dat we hem best nog even konden doen. Na een tocht over een vreemd zandpadweggetje kwamen we aan bij “de steen”. Ik had er een heel monument van verwacht, maar het was een miezerig klein steentje. Vanaf het steentje moest je een projectie maken naar de steen. Een smal paadje dwars door de bush leidde erheen. Dit was nog eens echt cachen, het was hier net een jungle. Na een tijd kwamen we aan bij de stash-area. Die bevond zich midden in een dichtbegroeid bos met hoge bomen. Na een tijdje zoeken hebben we hem gelukkig wel gevonden.

Ik wilde op een andere manier teruglopen, maar mijn moeder dacht de hele tijd dat we verdwaald waren. Dat lukt niet zo goed met een GPS in je hand :>) Dus stonden we even later toch weer bij de auto.

Het was tijd om naar Nederland te gaan. In mijn geval niet voor lang, want de dag erna ben ik weer naar België geweest om dus o.a. die multi bij de Klepperende Klipper te doen.

Wat ik hier op 30 mei 2019 nog aan toe te voegen heb:

Mijn moeder vind geocaching nog steeds leuk, vooral als het mooi weer is en ze vakantie heeft. Ook is ze dol op de mascotte van geocaching: de kikker Signal. Ondertussen heeft HaJaMaToJo meer dan 2500 caches gevonden.

Dit bericht werd geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s