Geocachingverhalen uit het verleden: 25 juli 2009

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verhaal online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 25 juli 2009

Tijdens onze vakantie op Texel waren er rondom Oisterwijk heel veel nieuwe caches verschenen, dus vandaag was het tijd voor een zoektocht in de omgeving.

Geocachingverhaal uit het verleden:

1434. NpfJ (1) De Boxtelse kei
1435. NpfJ (2) De Dommeldraak
Maker: Team WilP
Type: traditional + multi
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 25 juli 2009
Plaats: Boxtel

1436. Little Garden
Maker: MariSun
Type: Multi
Heideroosjes: Maartje
Gevonden op: 25 juli 2009
Plaats: Boxtel

In de week dat wij (Anke, Stephanie en ik) op Texel zijn geweest, waren er heel veel caches bijgekomen. Daarom besloot ik om vandaag richting Boxtel te gaan voor de nieuwe NpfJ-caches en de nieuwe van MariSun.

MariSun maakt nogal ingewikkelde cache-beschrijvingen, dus ik zag een beetje op tegen die cache. Het was wel de dichtbijzijndste, dus nadat ik het met T.T. eens was geworden over de te volgen route (hij wilde mij over Eindhoven naar Boxtel sturen, een route van 45 km en ik wilde binnendoor, een route van 15 km) ging ik op jacht. Met een cache-naam als Little Garden, had ik eigenlijk al kunnen verwachten dat ik bij de Boxtelse IntraTuin moest parkeren. Naast dit tuincentrum ligt een modeltuin en daarin lag de cache-route. Er was een tuinman bezig net op de plaats van het eerste wp. Dat bevorderde mijn zoek-humeur niet echt. En ik kon ook niets vinden. Dus maar een rondje door de tuin gelopen op zoek naar cache-waardige plekjes, maar er lagen zoveel stenen dat ik het maar opgegeven heb.

Dan maar naar de Boxtelse kei. Het schijnt dat Anke en Stephanie hier een paar weken geleden ook gezocht hebben, maar niets gevonden hebben. Ik snap daar geen hout van, want ik had de cache binnen 10 seconden te pakken! Daarna nog een rondje om de kei heen gelopen, maar ik vond het geen mooie steen. Hij zag eruit alsof hij door mensen gegoten was, in plaats van gevormd te zijn door de natuur. Maar misschien ben ik bevooroordeeld na het zien van honderden mooie rotsen in Zweden, vorig jaar.

Daarna verder naar de cache die ik van tevoren al had bekroond tot mijn favoriete cache-van-de-dag. Dat kan natuurlijk ook niet anders met een cache die de naam Dommeldraak heeft. Ik vond het ook echt een leuke route. Je kwam al meteen op een cachers-wandelpaadje uit dat je leidde naar een klein pontje over de rivier de Dommel.  Je moest jezelf dus met handkracht naar de overkant brengen. Op het tweede wp kwam ik twee andere cachers tegen. En dat bleek dus MariSun himself te zijn, met nog een andere cacher.

Ze wezen mij aan in welk bosje verderop de cache moest liggen en ik kon het niet nalaten om te vragen waar het eerste waypoint van Little Garden verstopt zat. Hij was erg spraakzaam en wilde dat best vertellen.  Vervolgens namen we afscheid. Zij gingen naar het pontje om terug naar hun auto te gaan en ik ging kijken of ik de cache kon vinden. Mooi niet dus. Dus moest ik toch weer terug naar het pontje om het cache-coördinaat te gaan zoeken. Ik had nog last van vervelende Dreuzels die een eeuw bij het pontje bleven hangen om het bordje te lezen waarop het volgende stond: “De zin van mijn bestaan, is om heen en weer te gaan.” Nou, over het lezen van dit zinnetje deden ze maar liefst 10 minuten! Daarna kon ik eindelijk weer terug naar de overkant om de cache te vinden. Nu had ik hem snel te pakken, hij lag een paar bomen verderop. Volgende keer luister ik dus mooi niet meer naar aanwijzingen van andere cachers.

Ik moest nog 1x met het pontje om terug bij mijn auto te komen. Natuurlijk moest ik alsnog gaan afrekenen met Little Garden. Nu had ik de hele cache-route in 10 minuten volbracht. De IntraTuin was ondertussen gesloten, dus de modeltuin was nu helemaal leeg, daarom ik kon lekker doorlopen en doorzoeken.

Hierna ben ik terug naar huis gegaan.

Wat ik hier op 25 juli 2019 nog aan toe te voegen heb:

Soms zit het mee en soms zit het tegen. Ik keek hier dus gewoon over dat eerste waypoint heen.

Van die pontjes die je zelf naar de overkant moet trekken, vind ik altijd erg leuk. Ik kom ze regelmatig tegen tijdens het geocachen.

Ik heb uit dit verslag een heel stuk verwijderd over de toenmalige ranking van Nederland. In die tijd was mijn doel om in de top-150 te komen en we stonden op 154 ofzo. Tien jaar geleden was ik daar heel erg mee bezig en later in 2009 hebben we ook nog even in de top-150 gestaan. Tegenwoordig houd ik mij helemaal niet meer bezig met dat soort rankings en heb ik geen idee op welke plaats wij nu staan. Dat zal door de toegenomen belangstelling voor geocaching en de komst van de trails zeker niet meer de top-150 zijn.

En toen had ik nog een auto. Ondertussen ga ik alweer zeven jaar autoloos door het leven.

 

 

Dit bericht werd geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Geocachingverhalen uit het verleden: 25 juli 2009

  1. Hannie zegt:

    Texel, daar heb ik ook gecached met jouw tips! De wijde blik of zoiets……

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s