Geocachingverhalen uit het verleden: 15 augustus 2010

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 15 augustus 2010

Ik ging op hertenjacht met Anke en Pien.

Geocachingverhaal uit het verleden:

2172. Hertjes kijken 02
2173. Hertjes kijken 01
Maker: Team Meelhopper
Type: Multi’s (off-set)
Heideroosjes: Maartje en Anke
Nopi: Pien
Gevonden op: 15 augustus 2010
Plaats: Gilze-Rijen

2174. De Drie Moeien 5: De Bruiloft
Maker: Het Bruidspaar
Type: Mysterie
Heideroosjes: Maartje en Anke
Nopi: Pien
Gevonden op: 15 augustus 2010
Plaats: Gilze-Rijen

2175. Benkskes in de Reeshof
Maker: De JASL’s
Type: Multi
Heideroosjes: Maartje en Anke
Nopi: Pien
Gevonden op: 15 augustus 2010
Plaats: Tilburg

2176. Hertjes kijken 03
2177. Hertjes kijken 05
2178. Hertjes kijken 06
2179. Hertjes kijken 07
2180. Hertjes kijken 09 Bonus
Maker: Team Meelhopper
Type: Multi’s (off-set)
Heideroosjes: Maartje en Anke
Nopi: Pien
Gevonden op: 15 augustus 2010
Plaats: Tilburg, Waalwijk, Loon op Zand en Oisterwijk

Anke was met haar familie begonnen aan de hertenserie en vroeg of ik zin had om de overgebleven caches te gaan doen. De serie bestond uit offset-multi’s; dat zijn korte multi’s waarbij je op wp 1 vragen beantwoordt, om vervolgens op wp 2 de cache al te vinden. Ja hoor, daar had ik wel zin in. Pien zou ook mee gaan. Om klokslag 10 uur stond ik bij de zusjes voor de deur om op hertenjacht te gaan. We hadden bedacht om met de verste hertenkamp te beginnen en daarvoor moesten we naar Gilze-Rijen. Normaal knal je dan meteen de N65 op, maar omdat die dicht was vanwege wegwerkzaamheden, moesten we omrijden via Berkel-Enschot. Toen we eindelijk op de snelweg waren, stonden we zo in Gilze-Rijen, ook al deden we hertenkamp 2 en 1 uiteindelijk verkeerd om.

De hertjes-serie zou oplopen in moeilijkheid, maar Anke en Pien hadden hertje 8 al gedaan en volgens hun stelde het niets voor. Met hertje 2 hadden de mensen moeite omdat ze de eerste reactie niet konden vinden. Wij zaten onderweg al reacties te bedenken, maar uiteindelijk stond het antwoord gewoon in de eerste alinea van het info-bord, waarop ook de antwoorden op de andere vragen stonden, dus wij vonden het vreemd dat enkele mensen deze cache niet hadden kunnen doen vanwege de reactie-vraag. De herten hier waren groot en lief en onze eerste reactie was: “veel!” (veel herten welteverstaan), ze liepen langs het hek mee naar de cache, die op de hoek van het weiland lag. Helaas werden de herten hier gefokt om er hertenbout van de te maken en dat vind ik dus zielig. Daarom ben ik vegetariër.

Hertje 1 was nog makkelijker en ook in no-time gevonden. Daarna was de laatste moei het dichtste bij en die serie wilden we ook graag compleet hebben,  dus een korte wandeling gemaakt om het gastenboek van het bruidspaar te tekenen.

De zusjes hadden Benkses in de Reeshof als reserve-cache meegenomen, maar die was nu het dichtste bij en omdat het nog voor de middag was, besloten we om hem gewoon te gaan doen. De Reeshof is de Vinex-wijk van Tilburg. Met de auto langs alle bankjes gereden. Het is een kunstenaars-project, maar wij vonden het wel grappige dingen. Het is ook nog nuttige kunst, want je mag er gewoon op zitten. We kwamen erachter dat de Reeshof heel veel basisscholen telt, ontelbaar veel vervelende, irritante drempels heeft en dat er dus veel bankjes zijn.

We hadden goed team-work bij deze cache. Pien deed de administratie en zocht met Anke naar de bankjes en ik keek in mijn GPS steeds wat het dichtbijzijndste bankje was en voerde die vast in in de TomTom. Bij de eind-cache in het bos bij het station moesten we nog wel even zoeken, want de hint was niet echt praktisch (iets over een boom met takken), maar wel gevonden. Dus deze cache kan ook van de lijst, hij was eigenlijk best wel leuk, ondanks dat ik er steeds tegenop zag om hem te gaan doen.

Hierna weer verder met het hertjes-project. Nummertje 3 lag in het Wandelbos in Tilburg, dit kenden we allemaal wel van andere caches. Het volgende hertenkamp bevond zich in Waalwijk, wat weer een stukje rijden was. Ook hier was het weer op bekend terrein. We kwamen andere geocachers tegen en discoverden elkaars cache-mobiel. Ze hadden hier ook het interessantste hert, een wit hert. Het was geen albino, want het had geen rode ogen.

Daarna konden wij door naar Loon op Zand waar we nog 2 hertenkampen vonden. Nummertje 6 had afwijking en we wilden net Noortje (het jongste zusje van Anke en Pien) om hulp gaan bellen, toen ik hem toch nog vond. Nummer 7 lag bij Bosch en Duin en was appeltje/eitje. Wel nog gelachen om het zielige beeld dat nogal wat lichaamsdelen miste.

We waren nu vlakbij Ankes werk en zij moest nog gaan werken. Het was eigenlijk wel handig om haar hier achter te laten; ze kon na haar werk met iemand anders terug mee naar huis rijden. We lieten Anke dus achter bij de ijssalon, waar ze een ijsje ging eten, voor ze naar haar werk toe ging.

Jammer genoeg kon ze toen niet meer mee naar de bonus, maar anders bleven we op en neer rijden. Dus de bonus was voor Pien en mij.
De bonus lag in ons eigen Oisterwijk (nou ja, ik woonde toen in Hilvarenbeek). Gedurende de verschijnings-periode van de hertjes-serie had ik me al afgevraagd of er ook eentje bij de hertenkamp in Oisterwijk zou komen en nu kreeg ik m’n zin. Oisterwijk kreeg niets minder dan niveau 9 en de bonus-cache. Die bestond uit een half RD-coord in combinatie met het gebruikelijke grid, maar dat trucje kende ik al van andere caches, dus dat werd probleemloos uitgevoerd. We gingen vlug op zoek naar de cache, omdat we allebei naar de spoilerfoto hadden gekeken, was die vlug gevonden.

Ik zette Pien bij haar huis af en reed terug naar mijn eigen huis in Hilvarenbeek. Zeven multi’s op een dag, dat doen we niet vaak.

Wat ik hier op 15 augustus 2019 nog aan toe te voegen heb:

Tja, dat urenlang met een auto rondrijden op zoek naar ver uit elkaar gelegen caches zou nu niet meer mijn eerste keuze zijn. Ik ga nu liever wandelen of fietsen. Het kan ook niet meer, omdat ik geen auto meer heb. Maar goed, we hadden toen wel een leuke dag en het kwam mooi uit dat de serie eindigde in Oisterwijk.

Dit bericht werd geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s