Geocachingverhalen uit het verleden: 26 september 2015

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 26 september 2015:

De dag waarop ik dacht dat ik naar een event ging, maar terecht kwam op een Signal-verering. Signal is een kikker met een gps op zijn kop en hij is de mascotte van Groundspeak, de organisatie achter geocaching.

Het geocaching-souvenir wat iedereen kreeg die het Geocoinfest bezocht. In het logo zie je highlights van Eindhoven terug: het Klokgebouw, de watertoren met het travelbuglogo in de bollen, het Evoluon, het kunstwerk de Flying Pins en The Blob op het 18 Septemberplein.

Geocachingverhaal uit het verleden:

6150. Geocoinfest Europe 2015 Netherlands
Georganiseerd door: GCFE 2015
Type: Event
Heideroosjes: Maartje
HaJaMaToJo: Hannie
+ nog heel erg veel andere geocachers
Deelgenomen op: 26 september 2015
Plaats: Eindhoven

Al bijna een jaar geleden werd op de geocaching-website groots aangekondigd dat het Geocoinfest (volgens mij van oorsprong een Duits iets) in 2015 in Eindhoven zou worden gehouden. Om precies te zijn in het Klokgebouw en dat staat pal naast station Eindhoven Beukenlaan (het tegenwoordig station Eindhoven Strijp-S). Het zou nooit in mij opkomen om naar zo’n event in Duitsland te gaan, maar nu het zo dichtbij huis was (20 minuten met de trein), leek het me wel leuk om er een kijkje te gaan nemen. Dus ik plaatste een will attend, waardoor ik het hele jaar e-mails met notifications over het event kreeg.

Op de dag zelf lukte het bijna niet meer om te gaan, omdat ik op zaterdag moet werken, maar ik kon iets regelen met een collega en daardoor zat ik oververhit in de trein van half 3, samen met mijn moeder en haar Signal. Mijn moeder is namelijk een grotere verzamelaar van geocoins dan mij, dus ze wilde graag mee. En toen bleek dat de Reuze Signal van Groundspeak zou komen werd mijn moeder helemaal enthousiast. Signal is een kikker met een gps op zijn kop en de mascotte van Groudspeak, maar ik ben niet zo’n fan van kikkers en vind Signal maar een lelijk geval. Mijn moeder vindt hem wel leuk en heeft een eigen Signal die vaak mee gaat op geocachingavonturen. Veel geocachingteams hebben een knuffel of mascotte die ze overal mee naartoe nemen.

Iets voor 3 uur betraden wij het Klokgebouw, waar we entree moesten betalen en een polsbandje kregen. Die entree (het was maar 2,50 euro) was het wel waard, ondanks dat we nauwelijks 2 uurtjes zijn geweest. Wat ik een beetje ergerlijk vond, was dat het stereotype beeld van Nederland werd gepromoot: molens, tulpen en klompen. Afbeeldingen daarvan stonden op alle vaandels en er werden onaards lelijke collector item geocoins verkocht van een glitterende molen, tulp en klomp (alleen vandaag te koop!). Wat ik dan weer lachwekkend vond is dat het event plaatsvond in het Klokgebouw op Strijp-S, een groot voormalig industrie-terrein van Philips, midden in Eindhoven. In de verste verte is nog geen molen te zien, laat staan een tulp of een klomp. Echt een rare misser, weet niet wie dit stereotype gedoe bedacht had. Goed, in die trant was het dan wel grappig dat het logboekje bestond uit een gigantische molen van karton, waarop je met een gekleurde stift je nick-name mocht schrijven.

In de eerste hal was een markt met allemaal geocoin-aanbieders uit diverse landen. Zoveel mooie coins, maar ze zijn best aan de prijs, dus na lang wikken en wegen heb ik er twee uitgezocht. Ook kocht ik wandelsokken met het geocachinglogo erop, het was nu 2 halen, een betalen, het andere setje is dan ook voor Anke die bijna jarig is en dit vond ik wel een toepasselijk en nuttig cadeautje.
Mijn moeder kocht ook een paar dingetjes. Tot zover was alles nog best normaal, behalve dan dat zo’n beetje alles trackable was. Mensen, kledingstukken, vervoersmiddelen, vaandels bij kraampjes en knuffels.

Image result for geocaching signal

Er waren minstens 100 Signalknuffels in alle maten. En de enorme verering voor Signal zorgde ervoor dat ik bijna over de grond rolde van het lachen.
In hal B waren naast kinderspelletjes namelijk tafels voor de verzamelaars. Die bestonden voornamelijk uit middle-aged Duitsers met het nodige overgewicht, gekleed in kleding bezaaid met trackable items en geocachingbadges en pins. De meeste mannen droegen ook nog een cowboyhoed, eveneens vol geprikt met pins. Dan hadden ze allemaal minimaal 1 Signal-knuffel per persoon bij en al die Signals droegen al dan niet zelf genaaide pakjes en waren natuurlijk ook allemaal trackable. Je trof die mensen aan, zittend aan een tafeltje, met hun ene arm hun geliefde Signal tegen zich aanklemmend en hem met de andere hand zachtjes over zijn kopje aaiend…
Van deze mensen kan ik me – gezien hun lichamelijke toestand – ook niet voorstellen dat ze daadwerkelijk aan geocaching doen. Dit zijn meer de verzamelaars, ik reken mezelf toch meer tot de jagers.

Toen kwam het absolute hoogtepunt (of dieptepunt, het is maar vanuit welke view je het bekijkt) van het hele event: de meet & greet met de Reuze Signal! Dat is dus iemand in een Signalpak, net zoals Pardoes in de Efteling of Djambo in het Safaripark. Reuze Signal werd begeleid door zijn persoonlijke begeleiders, gekleed in T-shirts met opschriften als “I’m with Signal” en “Signals helper”. Alle Signal-vereerders sprongen op van hun bankjes, hun persoonlijke Signal-exemplaren in de hand geklemd en allemaal wilden ze op de foto met de Reuze-Signal. Bij voorkeur moest de Reuze-Signal dan hun persoonlijke, kleine kikkervriendje in zijn groene poten houden. Omdat de persoon die in het pak zat, volgens mij helemaal niets zag, was het aan de begeleiders van het idool om de knuffels in de poten te rangschikken.  Vervolgens kregen alle omstanders van “Signals helper”  een tag met een afbeelding van het groene gedrocht (zo noem ik hem heel vaak, ik heb echt helemaal niets met kikkers en eigenlijk vind ik Signal best wel heel erg lelijk) erop en de tekst “I met Signal.” Ik zie nu trouwens dat deze tag nog echt trackable is ook.
Signal als idool, ik had het zo eigenlijk nog nooit bekeken. En ik heb het nu bekeken terwijl de tranen van het lachen over m’n wangen liepen. Echt waar, dit was beter dan een cabaret-voorstelling.

Image result for geocaching signal

Iets voor 17 uur verlieten wij het event-gebouw. Je kon ook nog lab-caches doen, maar mijn moeder had geen zin om in een rij over Strijp-S te gaan lopen en ik dacht dat dit soort caches niet echt te loggen zijn. Later blijkt dat toch wel zo zijn, dus toch een beetje spijt, vanwege het icoontje dat ik nu gemist heb.

Wat ik hier op 26 september 2019 nog aan toe te voegen heb:

Jah! Die hele Signal Meeting was zo ontzettend lachwekkend. Ik zeg nu nog wel eens tegen mijn moeder het codewoord “Reuze-Signal” en dan liggen we meteen helemaal dubbel. Tegenwoordig hebben heel veel Signal-knuffels zelfs een eigen instagram-account. Je hebt veel verschillende manieren om geocaching te beleven, zullen we maar zeggen.

De afbeeldingen van Signal komen van internet, die van de knuffel van de GeocachingShop.

Dit bericht werd geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s