NS-wandeling Park Lingezegen

Nadat ik de 20 NS-wandelingen voor mijn Day Zero Project volbracht had, ging ik vrolijk door met NS-wandelen. Ik loop alleen enorm achter met de verslagen.

Park Lingezegen

Park Lingezegen is een groot stadspark tussen Elst en Arnhem. Deze wandeling van 17 kilometer start vanaf station Elst en loopt via Park Lingezegen en uiterwaardpark Meinerswijk naar station Nijmegen. Je kunt de wandeling op verschillende plaatsen inkorten, je passeert halverwege station Arnhem-Zuid, maar ik ging voor de volle 17 kilometer.

Pasen 2019 en de temperaturen waren zomers. Ik wilde eigenlijk de nieuwe NS-wandeling bij Rhenen gaan doen (Blauwe Kamer), maar er werd aan het spoor gewerkt op dat traject, dus moesten de plannen gewijzigd worden en koos ik voor de NS-wandeling Lingezegen.

100.000 paardenbloemen

Ik had deze NS-wandeling tot nu toe niet gedaan, omdat ik bang was dat die door hetzelfde gebied zou lopen, als waar ik in 2017 al eens ben geweest om te geocachen, maar dat bleek helemaal niet zo te zijn. Startstation Elst was nieuw voor mijn lijstje. Al vaak gestopt (ik heb stage gelopen in Arnhem en pakte vaak de sprinter naar Den Bosch, omdat die Dal Vrij tijdstechnisch eerder vertrok dan de intercity), maar nog nooit uitgestapt. Nu dus wel. De wandeling liep eerst een stuk door het dorp heen en daarna slingerde die door verschillende delen van Park Lingezegen. Dit is dus veel groter dan dat stuk waar ik toen ben geweest. De route was bijna helemaal verhard, volgens mij zou die dus ook door rolstoelers gedaan kunnen worden.

Het eerste stuk waren er geen caches, dus liep ik vrij snel door. Bij het begin van het park stond een bordje dat ze bloemzaden hadden verspreid, die in het voorjaar van 2019 in bloei moesten staan…nou, dat was dus niet gelukt, de bermen daar waren op wat gras na helemaal leeg. Verderop waren er wel extreem veel paardenbloemen en madeliefjes. Overal geel, waar je ook maar keek. Het was supermooi weer, dus het was overal best druk met wandelaars en fietsers, maar niet dat ik er last van had. Vooral rondom Landerij de Park waren veel mensen en er werd ook flink gespeeld in de bijbehorende waterspeeltuin. Dat had ik als kind ook wel leuk gevonden. De route slingerde om het spoor, je moest best vaak onder of over het spoor door. In een van de spoortunnels waren leuke tekeningen gemaakt van monsters op fietsen en stepjes.

De cache met de schroefjes

De eerste cache die ik op de route vond, was er eentje van een serie rondom Arnhem-Zuid.  Het 0-punt klopte niet, dus ik moest even zoeken, terwijl de cache best een grote bak was en op een logische locatie lag. De cache zat ook nog leuk verstopt, maar omdat deze cache nog gewoon online is, zal ik niet spoilen.

Halverwege de route kwam ik langs station Arnhem-Zuid. Zo kom je er nooit, zo kom je er 2x per week (ik was daar eerder die week geweest om een marktplaats-aankoop op te halen). Ook wel weer grappig.

De andere cache lag ergens in een park. Twee caches dus maar, ik had eigenlijk ingezet op een stuk of vijf, maar uiteindelijk had ik geen in de multi’s. Dit was een van de vier data in april die nog onder de 10 zaten. Deze datum stond dus op 8 en nu precies op 10, dus een krappe save, maar voorlopig ruim voldoende.

Meinerswijk

Eigenlijk vond ik het laatste stuk van de route het interessantste. Dit liep namelijk door uiterwaardpark de Meinerswijk, een gebied met veel waterplassen. Deze waterplassen zijn ontstaan door afgravingen voor zand- en kleiwinning. In dit gebied waren maar liefst drie steenfabrieken gevestigd, van Steenfabriek Meinerswijk staan nog enkele gebouwen overeind.

Dit is ook een stuk van de Romeinse Limes-route en er waren hier veel Romeinse resten te vinden, mooie wegwijzers in Romeinse stijl en de nagebouwde contouren van een Romeins fort. Dit castellum lag aan de weg tussen Noviomagus (Nijmegen) en Carvo (Kesteren).  Het houten grensfort werd waarschijnlijk gebouwd tussen het jaar 10 en 20 en was bedoeld om de Romeinse scheepvaart over de Rijn te beschermen. In de 400 jaar daarna is het castellum verschillende keren verstevigd, vergroot, vernield en weer opnieuw opgebouwd.  Rond het jaar 400 is het fort verlaten door de Romeinen. Men heeft een tijd gedacht dat dit castellum het Castra Herculis was, maar dit moet groter zijn geweest en stond waarschijnlijk op de plek waar nu Elst ligt.

Op ongeveer dezelfde locatie is later het Huys Meinerswijk gebouwd, wat ook wel het Kasteel van Arnhem werd genoemd. Hier heeft o.a. de Gelderse legeraanvoerder Maarten van Rossum gewoond. Het kasteel is in 1853 afgebroken en er is niets meer van terug te zien.

Doorlaatbrug

Ook kon ik nu eindelijk over die (nep)dam lopen, die ik al zo vaak vanuit de trein heb zien liggen. Aan de ene kant zie je het dal richting Oosterbeek en aan de andere kant zie je dus Meinerswijk. Ik kwam er later achter dat het geen dam is, maar de doorlaatbrug Meinerswijk; een voormalige brug en waterkering. De doorlaatbrug is niet meer in gebruik, maar heeft de status van rijksmonument, omdat men lange tijd dacht dat de brug deel uit maakte van de IJssellinie. Dit is echter niet zo, want de doorlaatbrug is pas in 1966 gebouwd en toen was de IJssellinie al voor een groot deel ontmanteld. De gedachte was niet eens zo gek, want in Meinerswijk lag wel degelijk een deel van de IJssellinie, zo zijn er nog enkele kazematten te zien, die de stuwen en doorlaatwerken moesten beschermen. Deze kazematten zijn begin jaren ’50 van de vorige eeuw aangelegd, omdat men bang was voor de dreiging vanuit Rusland. De IJssellinie liep van Zwolle naar Nijmegen en men kon er een gebied van 120 vierkante kilometer mee onder water zetten. Persoonlijk vraag ik me af of die hele IJssellinie nog wel zin had, want er waren in die tijd ook al lang vliegtuigen die over dat water heen konden vliegen.

Konikpaarden en de Eusebiuskerk

In Meinerswijk kwam ik ook nog de kudde wilde Koninpaarden tegen, die echter zo tam waren dat je ze gewoon kon aaien. Ze stonden midden op het fiets/wandelpad en veel mensen stopten dan ook om de paarden te “knuffelen”.

Ik heb deze maand heel veel last van hooikoorts, maar gelukkig ging het vandaag redelijk. Blijkbaar ben ik toch allergischer voor (bloesem)bomen, dan voor grassen. En op deze route waren meer grassen dan bomen. Ik had ook nog graag in die glazen lift van de Eusebiuskerk gewild, maar de kerk bleek gesloten te zijn op deze heilige eerste paasdag. Ik kwam ook niet meer in het centrum van Arnhem, want eigenlijk stond ik al tegenover het station, toen ik van de Nelson Mandela brug af kwam.

In de trein naar huis was het heel rustig, wat ik niet zo erg vond. Ondanks dat ik er vandaag niet op hoefde te letten (op feestdagen mag je de hele dag Dal Vrij reizen, dus geen last van spitstijden), had ik de trein van voor 16 uur. Grappig eigenlijk, als ik er op let kost het vaak veel moeite en nu had ik er helemaal niet opgelet en lukte het gewoon precies.

Alles bij elkaar best een afwisselende NS-route met veel (aangelegde) natuur en cultuurhistorie. En het was echt heerlijk wandelweer vandaag.

Deze diashow vereist JavaScript.

Dit bericht werd geplaatst in #geocaching, Geschiedenis, Wandelen en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s