Mijn nieuwe cavia: Fjord

It’s a boy

Hij is vijf weken oud, maar eet al groentehapjes en ander vast voedsel. Heeft ook al een flinke bos haar. Slapen doet hij niet zoveel, maar hij huilt ook niet. Hij hoeft ook niet naar de opvang, hij kan rustig een paar uurtjes alleen thuis blijven. Ik heb het natuurlijk niet over een mensenbaby, maar over mijn nieuwe huisdier; babybeertje Fjord. Een nieuwe cavia zat niet echt in mijn planning – ik had op nog minstens drie jaar met Freek en Frinn gerekend – maar het lot besloot anders.

 

Eerste foto’s van Fjord. Deze komen dus van Marja’s Caafjes. Fjord kwam uit een nest van vijf en is toen bij zijn tante en halfbroertje/neefje (zelfde vader) geplaatst, omdat vijf jonkies wel erg veel is voor een zeugje en zijn tante er maar eentje had.

Dierendag

Zoals bekend had ik twee cavia’s, de gebroeders Freek en Frinn. Pas twee jaar en vier maanden oud, dus het was de bedoeling dat ze nog een aantal jaren zouden leven. Op dierendag – 4 oktober – ging Frinn echter zomaar ineens dood. Waaraan? Geen idee. ’s Morgens was hij nog springlevend en stond hij nog met zijn voorpoten tegen de tralies van het hok aan te piepen om lekkere hapjes. Ik aaide Freek en hem nog over hun neuzen. Daarna ging ik werken en toen ik tegen de avond thuis kwam hoorde ik onder aan de trap al gepiep. “Ze zullen wel honger hebben,” dacht ik – nog in meervoud. Boven aangekomen zag ik wel dat Freek op het dak van het huisje zat, maar ik zag Frinn niet. Dus ik liep naar het hok toe en zag al meteen dat Frinn slapjes in het hok lag, op zijn zijkant. Foute boel en hij bleek inderdaad morsdood te zijn. Onbegrijpelijk; hij was niet ziek of zwak. Hij was nog nooit ziek geweest. Maar cavia’s blijven prooidieren met een hoge pijngrens, dus hij zal toch iets onzichtbaars onder de leden hebben gehad. Of een hartaanval. Ik zal het nooit weten. Ik kon niet meer voor hem doen dan hem te gaan begraven. Ik heb zelf geen tuin en in de groencontainer vind ik niets. Gelukkig mag het altijd bij mijn ouders die een paar straten verderop wonen en wel een grote tuin hebben. Achter in hun tuin is een waar kerkhof van al mijn overleden huisdieren. Ik ben altijd een beetje bang dat ik een andere tegen kom als ik een nieuw gat graaf, maar dat gebeurde nu gelukkig niet.

DSC04431

Freek en Frinn

Freek

Freek was helemaal hyper en begreep er helemaal niets van. Ik wilde Frinn eerst nog een dagje laten liggen, zodat hij afscheid kon nemen, maar Freek draaide helemaal door, dus daarom heb ik Frinn die dag toch al weg gehaald. Freek bleef maar piepen op een paniekerige toon. Hij sprong steeds op het huisje om aandacht te vragen en ging dan weer naar het lichaam van Frinn toe. Toen ik kwam was hij even opgelucht: baasje kon Frinn vast weer “goed” maken. Baasje beschikt tenslotte ook over de toegang tot de magische koelkast vol groentehapjes. Helaas behoort cavia’s tot leven wekken niet tot mijn superkrachten, wat ongetwijfeld een teleurstelling was voor Freek. De hele week keek hij iedere keer als ik de kamer binnen kwam vol verwachting op of ik Frinn bij mij had. Wat nooit zo was.

Caviaans

Tja, wat moest ik nu met Freek? Zou ik er goed aan doen om er een andere cavia bij te zetten? Helaas heb ik daar zeer slechte ervaringen mee gehad met Fabin en Fluff. Freek is echter niet zo’n drukke terrorcavia als Fluff was. En ook niet zo’n softie als dat Fabin dat was. Meneer is geboren in een grote caviagroep, ging daarna met Frinn bij mij wonen en is nooit alleen geweest. Hij leek eenzaam in het grote hok en brabbelde tegen mij in het Caviaans, waar ik weinig van begrijp. En tegen wie moest hij nou “prrr” doen? En met zijn kont schudden? En ruzie maken om het lekkerste stukje van de andijvie? Hij zocht de hele tijd naar een caviavriendje dat er niet meer was. Dus ik besloot dat het een nieuw vriendje het beste voor hem zou zijn. Dat moest dus een babybeertje zijn, want een minicavia zou makkelijker geaccepteerd worden, dan een volwassen beer.

 

Fjord van beide kanten

Zoektocht

Mijn zoektocht naar een babybeertje dat het liefst al geboren was en binnen een paar weken hier kon zijn begon. Marktplaats is eigenlijk niet zo’n goed idee. Er staan veel verlopen advertenties op en veel zielige situaties als het om dieren gaat. Er was ook geen babybeertje in de omgeving te vinden op deze marktsite. Maar op facebook volgde ik al een tijdje Cavia Adviesbureau Marja’s Caafjes.  Marja had vroeger een cavia-opvang en in 2011 haalde ik daar mijn cavias from the past Farah en Finne op. Nu heeft ze geen opvang meer, maar wel af en toe een nestje. En laten er nou net twee nestjes geboren zijn. Eentje met maar liefst vijf jonkies en eentje met een jong. En er zaten nog beertjes bij. Dus mailde ik dat ik wel een beertje wilde reserveren. Het punt was echter dat ze de twee overgebleven beertjes het liefste samen geplaatst wilde zien. Dus dan zou ik moeten wachten op een volgend nestje, wat voor Freek niet ideaal zou zijn. Een week later kwam echter het bericht dat het andere babybeertje ook naar iemand zou gaan met een eenzame volwassen beer. Dus eind oktober zou ik een babybeertje op mogen halen.

image-30-10-19-07-03

Fjord

Fjord

Dat babybeertje werd dus Fjord. Yup, natuurlijk weer een naam met een F en deze naam stond ook al op de shortlist voor Freek en Frinn. Het is ook omdat ik ooit nog naar Noorwegen hoop te reizen om de fjorden te zien. Ik vind het grappig dat hij best wel op Freek lijkt. Ze zijn allebei overwegend zwart en hebben allebei een bruine streep op hun zijkant. Alleen zit die streep bij de ene rechts en bij de andere links. Verder heeft Fjord een wit vlekje op zijn neus, net zoals Frinn dat had. Bij Frinn was het wit wel groter, bij hem liep het als een streep omhoog, bij Fjord is het echt een klein vlekje. Hoewel ik niet meer kon kiezen (hij was als enige over), was dat witte vlekje wel waar ik voor zou zijn gevallen, haha. De beharing is ook anders. Freek heeft US-teddyhaar. Fjord heeft gewone beharing, maar is wel een beetje borstelig. Gekruind, heet dat officieel. Niet zo ruig als Frinn, die qua beharing een soort van ontploftie sheltie/borstelcavia was.

IMG_9056

Freek en Fjord (let niet op de zooi op de achtergrond en het huisje is hier uit het hok)

Vriendjes

De arme Fjord werd in een paar uur tijd van zijn moeder weg gerukt (hij was de laatste die weg ging, zijn broertjes en zusjes waren al opgehaald), in een doosje gestopt (dat vond hij overigens heel leuk, hij wilde er niet meer uit), in een auto vervoerd, door de mest van Freek geduwd en bij Freek – een reus vergeleken bij de babycavia – in het hok geplaatst. Ik had van alles verwacht, maar ze negeerden elkaar volkomen: Fjord ging in het huis zitten en Freek ging andijvie eten. Toen Fjord ook een hapje wilde eten werd er even flink ge-prrt. Freek keek naar mij met een blik van: “Hallo, wat moet ik met dit mormel? Waar is Frinn???” Maar toen begon Fjord tegen hem te piepen en blijkbaar was dat de doorbraak. Fjord sprak – in tegenstelling tot mij – Caviaans! Blijkbaar vond Freek dat erg fijn en hij begon meteen een heel “gesprek” met de minicavia. Als ik Frinn dan niet terug bracht, dan was dit mormel wel een goede tweede keus. Het kleine wezen sprak in ieder geval zijn taal. Nog die avond maakte Freek allemaal geluiden tegen Fjord die hij al een paar weken niet had laten horen.

Kortom, zonder echt gedoe kon ik Fjord bij Freek achter laten. Ik sliep die nacht wel met de deur tussen de woonkamer en de slaapkamer open om het in de gaten te houden, maar er gebeurde niets spannends. (Cavia’s slapen niet, ze houden elk uur ongeveer 10 minuten “rust”, meestal met de ogen open. Dat gaat 24/7 zo door). De volgende ochtend zaten ze samen hooi te eten. Ik vond het toch een beetje spannend om ze samen achter te laten toen ik ging werken, maar ik hield maar in mijn achterhoofd dat cavia’s vreedzame en sociale dieren zijn. Ze zouden elkaar vast niets ernstigs aan gaan doen. ’s Avonds ging het inderdaad nog steeds goed. Af en toe “snauwt” Freek een keer tegen de kleine cavia. En Fjord is nog een beetje schrikachtig, maar hij is natuurlijk van een heel rustige buurt naar een zeer gehorige buurt gegaan. Bij de eerste trein (ik woon 100 meter van de spoorlijn) sprong hij de lucht in van schrik. En tussen de spoorlijn en mijn huis ligt ook nog een doorgaande weg.

Toekomst

Garantie of het in de toekomst ook nog goed blijft gaan is het niet. Ik weet niet wat er gebeurt als Fjord volwassen is. Fabin en Fluff hebben ook bijna twee jaar samen gewoond voor het helemaal mis ging. Daarbij moet ik wel opmerken dat Fluff al een kleine terror was toen hij nog niet volgroeid was en dat het nooit echt goed boterde tussen de rustige, lieve Fabin en hem. Fjord lijkt echter een stuk rustiger en vriendelijker te zijn dan Fluff was. En ik wist het met Freek en Frinn in het begin ook niet of het goed zou gaan als ze groter werden. Dat bleek wel heel goed te gaan, gelukkig. Maar voor nu ben ik blij dat ik een vriendje voor Freek heb gevonden en dat hij weer gezellige caviageluidjes maakt.

Dit bericht werd geplaatst in Huisdieren en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Mijn nieuwe cavia: Fjord

  1. Hannie de Kort zegt:

    So far so good! Hoop dat je nog lang plezier mag hebben van Freek en Fjord! 👍

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s