Geocachingverhalen uit het verleden: 28 november 2010

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 28 november 2010:

Mijn moeder en ik gingen geocachen in het Marum in België. Ondanks dat het pas november was, had het al flink gevroren.

Geocachingverhaal uit het verleden:

  1. Rondje Marum 1
  2. Rondje Marum 2
  3. Rondje Marum 3
  • Maker: De Kogakes
  • Type: 3x traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 28 november 2010
  • Plaats: Wuustwezel, België
  1. Woeste Wezel
  • Maker: Pelin
  • Type: Mysterie
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 28 november 2010
  • Plaats: Wuustwezel, België

 

  1. Het Marum
  2. Rondje Marum 4
  3. Kastelen en Heerlijkheden: Grand Art
  • Maker: De Kogakes
  • Type: 1x multi, 1x traditional, 1x mysterie
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 28 november 2010
  • Plaats: Wuustwezel, België

 

  1. Station Noorderkempen
  • Maker: Smell the Roses
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 28 november 2010
  • Plaats: Wuustwezel, België

 

  1. Lampepit de Vriend
  • Maker: GeoWob & Geofluffy
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 28 november 2010
  • Plaats: Wuustwezel, België
  1. Molenbergen
  • Maker: Putteke
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 28 november 2010
  • Plaats: Wuustwezel, België

 

  1. Nog maar eens een grensgeval
  • Maker: Alex & Hilde
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • HaJaMaToJo: Hannie
  • Gevonden op: 28 november 2010
  • Plaats: Wuustwezel, België

Mijn moeder wilde heel graag nog eens gaan cachen voor het einde van het jaar en ik wilde dat ook wel. Voor de zondag was helder vriesweer beloofd en dat is in de winter eigenlijk het beste cache-weer dat je kan hebben. Ik had in de eerste instantie geen flauw idee waar ik wilde gaan cachen (omdat de Heideroosjes nou eenmaal veel meer founds hebben dan HaJaMaToJo komt de cache-keuze meestal op mij neer). Wel moest er een goede multi van 5 tot 10 kilometer bijzitten, omdat we lekker wilden wandelen.

De keuze werd mij gemakkelijk gemaakt toen de Geocaching Notify Mail binnen kwam en mijn blik op de lijst met nieuwe caches viel. Hierbij stond de multi-cache Het Marum en direct daaronder Rondje Marum 1 en 2. Ik vermoedde al meteen dat het hier dus om een multi met op de route oppikkertjes ging en dat is iets waar ik wel van houd, vanwege de extra puntjes die dit oplevert. Daarnaast was hij ook nog eens in België (wat weer leuk is voor ons lange-termijn-België-doel) en de afstand was goed te doen. Later in de week kwamen er ook nog een Rondje Marum 3 en 4 online, dus alles bij elkaar zag het er veelbelovend uit. Ik loste zelfs nog twee simpele mysteries op, bij allebei werd het antwoord eigenlijk min of meer in de tekst al gegeven. Wel leuk was dat de ene van de serie Kastelen en Heerlijkheden is, een serie die Anke en ik in april al hadden veroverd. Nog wat traditionals in de omgeving ingeladen voor als we tijd over zouden hebben en de voorbereiding was klaar.

Op zondagmorgen pikte ik mijn moeder op bij haar huis en gingen we op weg naar de zuiderburen, ook al was het dan maar net over de grens. Het winterzonnetje scheen, maar het was wel koud, zo rond de 0 graden. We hadden dus handschoenen aan en ik droeg mijn geocaching-muts. Ik kon vandaag ook testen of mijn speciaal uitgekozen dunne handschoenen geschikt waren voor de touchscreen van Eragon (mijn gps). Dit bleek zo te zijn, dus dat is mooi. Bij mijn oude handschoenen moest ik ze steeds uittrekken bij het invoeren van een nieuw coördinaat.

Het pas opengestelde natuurgebied Het Marum zag er mooi uit, bedekt met een laagje rijp en in de winterzon. Zo lang je in beweging bleef was de temperatuur goed te doen. Het enige probleem was dat het geheugen van Eragon vol bleek te zitten en dat hij daardoor niet alle caches ingeladen had. Ik vond dat frustrerend, want nu kon ik niet de hele tijd op mijn kaart kijken of we langs een traditional heen liepen. Gelukkig heeft mijn moeder ook een gps, dus uiteindelijk hebben we geruild, omdat ik beter ben in het overzicht bewaren bij meerdere caches door elkaar en beter kan kaartlezen.

Rondje Marum 1 en 2 waren makkelijk te vinden en lagen allebei precies op de route. Ook passeerden we nog een brug, waarvan ik dacht dat Anke en ik die al eerder bezocht hadden, toen er nog een cache lag. Ik heb niet meer uitgezocht of dit echt zo was. Voor Rondje Marum 3 moesten we een eindje omlopen en toen hebben we een beetje bos-crossing gedaan om weer op het pad uit te komen. Het was een mooi gebied, het is altijd een militair oefenterrein geweest, maar was nu dan opengesteld voor gewone natuur-recreanten (dit woord kwamen we tegen op een bord onderweg). Alle punten van de multi waren goed te vinden en voor we het wisten waren we alweer toe aan de eindberekening.

We kwamen eerst nog Wuuste Wezel tegen, een mysterie waarvan de oplossing al in de tekst werd gegeven. Dus zetten we op de ene GPS het eind-coord op en op de andere Wuuste Wezel. De Wezel werd met een kleine afwijking toch snel gevonden, omdat er weinig verstop-mogelijkheden waren. Daarna op naar de eind-cache van Het Marum, die we ook snel te pakken hadden. Wel jammer dat de coin er net voor ons uitgegrist was. Ondanks dat dit een nieuwe cache was, zijn we geen enkele andere geocacher tegen gekomen, wel een beetje apart, maar misschien vonden ze het te koud ofzo.

Tijdens de wandeling had ik al gezien dat Rondje Marum 4 buiten het gebied lag. Dus daar gingen we met Reno naartoe. Deze cache was snel gevonden op een kruising van drie verboden in te rijden zandpaden en 1 verharde weg (waarover wij dus aan kwamen rijden). Vanaf hier was het een paar honderd meter naar de mysterie van de kastelen en heerlijkheden. Die cache was al 3 maanden niet gevonden, dus ik was een beetje bang dat wij hem ook niet zouden kunnen vinden. We hadden bij benadering ook het verkeerde pad te pakken, dus deden we weer wat bos-crossing, voor we bij de cache uitkwamen, die keurig aan een breed zandpad verstopt lag. Hij was er wel en is deze dag ineens 3x gevonden. En dat nadat hij 3 maanden lang niet gevonden was, best wel apart. Wij liepen over de brede zandpaden terug naar Reno. Het was nog steeds best wel vroeg, dus gingen we nog wat traditionals doen in de omgeving van Wuustwezel. Ik wilde graag 11 caches vinden, niet zozeer voor de Heideroosjes, wij hebben dit jaar al meer dan genoeg caches gevonden voor alle mogelijke jaardoelen, maar omdat HaJaMaToJo dan zou eindigen op 350, een mooie milestone om het jaar mee te eindigen.

We gingen eerst naar het station van Noorderkempen, dit was een heel nieuw station, pas in 2009 gebouwd. De laatste logjes schreven dat het moeilijk was om de cache te vinden, maar mijn moeder had hem snel te pakken. Hij zat op de typische Belgische verstopmethode verstopt: in een paal onder een dopje. Deze techniek komt echt extreem vaak voor in België, soms nog moeilijker gemaakt door een doorzichtig draadje in de paal waaraan de cache dan hangt. Maar dat was hier niet. Het station was trouwens uitgestorven, er stonden alleen maar een paar auto’s geparkeerd en er was geen Dreuzel te zien.

Verder met Lampepit de Vriend, dit was voor ons de eerste van een serie waarbij alle caches zijn vernoemd naar karakters uit de Disney-film Pinokkio. Deze cache lag in een apart parkje in Wuustwezel. Het park was blijkbaar heel ambitieus ontworpen, met een fake-grot, een vijver, een boomgaard, een orangerie. Maar het leek alsof halverwege de financiering was gestopt, waardoor het nu erg pauper en vervallen overkwam. De cache lag verstopt bij de fake-grot en was met behulp van de hint heel snel gevonden.

Op naar de Molenbergen, het was moeilijk om hier te komen. TomTom had het verkeerd en toen zijn we er op de GPS naartoe gereden. Het laatste stukje moest gelopen worden tussen allemaal bomen door waarvan de wortels ook boven de grond waren gekomen. Ideale cache-verstopplaatsen in overvloed dus, maar welke moesten we nou hebben? We werden erg in de war gebracht door een grote bovengrondse wortel vlakbij het 0-punt. Uiteindelijk begon ik logjes te lezen en toen ging het over “voorbij de ideale verstopplek”. Dus ging ik een boom verder kijken en hier lag de cache.

We besloten de dag met Nog eens een grensgeval, die ik natuurlijk wilde hebben vanwege het woordje “grens” in de cache-naam (ik heb een tijdje een voorkeur gehad voor caches met het woord “grens” in de cachenaam). Deze konden we drive-in benaderen en was snel gelogd. We hadden 11 caches gevonden en 1 not-found, dat was Big in Japan, een mysterie waarvoor je een Japanse Puzzel moest oplossen. Die had ik  keurig in zitten kleuren, maar helaas konden we de cache ter plekke niet vinden.

Het was wel gelukt om 11 caches te vinden, dus HaJaMaToJo had de milestone van 350 founds bereikt en we konden tevreden terug naar Nederland.

Wat ik hier op 28 november 2019 nog aan toe te voegen heb:

Het Marum is een mooi gebied, later werd de serie nog uitgebreid en ben ik er nog eens terug geweest. Als je een thuis opgeloste mysterie in het veld niet kan vinden, is dat altijd frustrerend.

Dit bericht werd geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s