NS-wandeling Belmonte

Nadat ik de 20 NS-wandelingen voor mijn Day Zero Project volbracht had, ging ik vrolijk door met NS-wandelen. Ik loop alleen enorm achter met de verslagen.

Belmonte

In de zomer van 2019 wandelde ik de NS-wandeling Belmonte, 16 kilometer van station Ede-Wageningen naar het hoofdbusstation van Wageningen.

 

De wandeling is vernoemd naar arboretum Belmonte; dat ligt op de top van de Wageningse Berg. Ik had deze wandeling heel lang links laten liggen, omdat je eindigt bij een bushalte en ik weinig vertrouwen heb in busdiensten. Daarom wilde ik de wandeling eerst om gaan draaien, zodat ik die busrit al gehad zou hebben. Later dacht ik dat dat niet handig was, omdat ik tot 18.30 uur bezig moest blijven vanwege mijn Dal Vrij abonnement en daarom zou het handiger zijn om die busrit in die tijd te hebben. Ik kwam er via 9292 achter dat het om een heel groot busstation ging en je kon zowel met de bus terug naar station Ede-Wagingen of naar Arnhem. Arnhem zou voor mij beter uitkomen, omdat ik dan in 1x met de trein door naar Tilburg kon. Dus koos ik toch voor de start vanaf station Ede-Wageningen. Daar ben ik al vaker geweest, dus het station kwam mij bekend voor.

 

Ik probeerde een offset-multi op te lossen, maar die lag aan een fietspad aan de overkant van de weg en ik kon daar nergens oversteken. Ik zou dus een heel eind om moeten lopen naar een oversteekplaats en volgens de logjes was de cache slecht onderhouden. Dus uiteindelijk doorgelopen en niet naar de cache gezocht. Via een smal paadje langs het spoor kwam ik al gauw in het bos uit. Ook zat er wat hoogteverschil in deze route. De route liep bijna helemaal door de bossen en over landgoederen. Wel een mooie route. Al vrij snel kwam ik de Celtic Fields tegen, er was zelfs een uitkijkplatform bij gebouwd, zodat je alles goed kon zien. Celtic fields waren vierkante of rechthoekige akkers van ongeveer 30 bij 30 meter, rond het begin van de jaartelling aangelegd door boeren uit die tijd. Elke akker werd omringd door een aarden walletje. Op deze plaats zijn die walletjes dus nog deels te zien, maar het is goed dat er een informatiebord bij stond, anders was ik er zo aan voorbij gelopen. De Lange Afstands Wandeling Romeinse Limes loopt hier ook langs, volgens de bordjes. Die zou ik ook nog wel mooi vinden om te doen. Ooit.

 

Het was niet zo’n mooi weer, met 18 graden zelfs aan de koude kant. Ik heb mijn jas aan het begin wel uit gehad, maar later was ik blij dat ik hem bij had, omdat het een paar keer kort regende.

Midden in de bossen kwam ik een heel oude cache tegen, de MusiCache uit 2002. Het was een offset, maar voor het eerste waypoint moest ik afwijken van de route. Ik hoopte stiekem dat de cache dan weer op de route zou liggen en niet de andere kant op zou gaan. Ik had geluk: de cache lag inderdaad op de route. Het was nog wel even zoeken naar de grote bak, omdat het kompas van Smaug (mijn gps) als een gek rondjes draaide. Tot ik de hint heel letterlijk nam en jawel: bingo.

Ik liep nu verder langs de sprengen, dit zijn de kleine beekjes hier in de bossen. Ik ben ze al vaker tegen gekomen tijdens het geocachen en heb er vorig jaar een heleboel gezien tijdens de Apeldoornse Vierdaagse. Ik zat nu vrij dicht bij dat gebied.

 

Onderweg passeerde ik een boerderij waar ik een foto kon maken voor een virtuele cache. De cache had iets te maken met dat enge verhaal van de Drie Zusters, bedacht door die man die dat boek over GioMan (een moordende geocacher) heeft geschreven: Ina Enssr (Ina is het pseudoniem van een man). Die cache was offline, maar zou ik sowieso overgeslagen hebben. Veel te eng. Meestal heb ik er niet zo’n problemen mee om in mijn eentje te wandelen, maar de horrorverhalen hoeven niet gevoed te worden. Ik heb dat boek wel ooit gelezen, omdat mijn moeder het had gewonnen na een puzzeltocht met haar collega’s, die werd georganiseerd door o.a. de schrijver van het boek.

 

Het laatste stuk van deze wandeling was eigenlijk het mooiste. Na een heel stuk over een landgoed te hebben gelopen kwam ik uit op de Wageningense heuvelrug. Dit was echt een gaaf wandelpad over de heuvel, met een afgrond aan de ene kant. Mijn moeder zou het helemaal niets gevonden hebben, met haar hoogtevrees. En bovenop de heuvelrug lag het arboretum Belmonte. Eerlijk is eerlijk, vroeger dacht ik dat een arboretum een kerkhof was… Later leerde ik dat het een bomentuin is. Het arboretum Belmonte is zelfs al behoorlijk oud. Ik deed een multicache die door de tuin liep, ook al een oudje, uit 2004. Mijn blik viel op een kunstwerk van een roestkleurige plant in de knop. Dat kwam mij erg bekend voor en deed mij aan Pelgrim denken, de mascotte van de Walk of Wisdom. Door het bordje bij het kunstwerk kwam ik erachter dat het inderdaad door dezelfde kunstenaars is gemaakt; Huub en Adelheid Kortekaas. Dit was echter al een verre voorouder van Pelgrim, want dit kunstwerk stond er al sinds 1977.

 

Terwijl ik de cacheroute deed begon het te regenen en het hield niet meer op. Gelukkig geen clusterregenbui, maar heel aangenaam was het niet. Gelukkig maakten de mooie tuin en de verre uitzichten veel goed. Ik vond ook de cache. Ik pakte de wandelroute weer op en liep nog een rondje door de tuin. Daarna mocht ik nog een keer een steile trap afdalen, de heuvelrug af. Dat had ik voor de cache ook al een keertje gedaan. Ik liep nu in de richting van Wageningen, langs de rivier. Het begon steeds harder te regenen, dus aan het einde heb ik een klein stukje afgesneden, omdat ik geen zin had om zeiknat in de trein te zitten.

 

Ik had me niet zo’n zorgen hoeven te maken over die bus, want het bleek een groot busstation te zijn waar zo’n beetje om de 10 minuten een bus vertrok. Ik stapte in de bus naar Arnhem. In de bus stond de airco op standje turbo, maar ik was helemaal nat van de regen, dus ik kreeg het ijskoud. Op het station van Arnhem aangekomen moest ik nog lang wachten op de trein naar huis, dat wist ik nog van mijn stage in Arnhem, die rottrein gaat pas om 18.53 uur. Gelukkig is het station van Arnhem heel groot en overdekt, dus kon ik weer een beetje opwarmen. Toen de trein eindelijk arriveerde kwam ik wel zonder problemen thuis. Ik vond het een mooie wandeling, maar jammer van de regen en de reistijd.

 

Deze diashow vereist JavaScript.

Alle foto’s bij deze blog zijn door mij zelf gemaakt.

Dit bericht werd geplaatst in #geocaching, Wandelen en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s