Categorieën
#geocaching Wandelen

Romeinenwandeling: Van Villa naar Vicus (2)

In de zomer van 2018 bezocht ik het Thermenmuseum in Heerlen. Na mijn museumbezoek begon ik aan de museumwandeling Van Villa naar Vicus. Het was al te laat om heel de wandeling af te maken, dus kon ik maar de helft doen. Later dat jaar maakte ik de wandeling alsnog af. Dit is het verslag van de wandeling als rondwandeling vanaf station Voerendaal. Ook was ik nu niet alleen, maar wandelde mijn moeder met mij mee.

Station Voerenburg

In juli bezocht ik het Thermenmuseum in Heerlen en kocht ik daar het boekje van de Romeinenwandeling “Van Villa naar Vicus”. Omdat ik zo lang in het museum was geweest, had ik geen tijd meer om de wandeling helemaal te lopen. In oktober was ik met mijn moeder een weekje op vakantie in Valkenburg. Van station Valkenburg naar station Voerendaal is een ritje van slechts 10 minuten, een stuk aantrekkelijker dan de treinreis vanuit Oisterwijk, die bijna twee uur duurt.

Mijn moeder houdt ook van wandelen, dus die vond het prima, vooral toen ze hoorde dat er veel caches op de route lagen. Ik dacht dat het voor mij zelf niet zo’n hoge score meer zou zijn, maar uiteindelijk kon ik ook nog negen caches loggen, dus je hoort mij niet klagen. De vorige keer eindigde ik op station Klimmen-Ransdaal, maar natuurlijk wilde ik nog een nieuw station scoren voor mijn lijstje en dat werd Voerendaal. Daar konden we meteen weer een cache van de Heuvellandlijn-serie scoren. Wie weet krijgen we ze ooit nog eens compleet. We gingen tegengesteld wandelen aan hoe ik de vorige keer had gelopen. En we weken meteen van de route af, om nog een cache mee te kunnen pakken, een Geul-linie kazemat cache.

Via Belgica

Vroeger liep dwars door Zuid-Limburg de Via Belgica, een door de Romeinen aangelegde weg van Boulogne-sur-Mer aan de Franse kust tot aan Keulen. De weg werd aangelegd in opdracht van Agrippa, de schoonzoon van keizer Augustus. Waarschijnlijk heette de weg in die tijd anders, maar in onze tijd is er deze naam aangegeven, omdat hij dwars door de voormalige Romeinse provincie Belgica liep. De Via Belgica was van militair belang, maar was ook belangrijk voor handelaren.

Bemoeials

Iets verderop wilde ik nog een cache gaan loggen, daarvoor moest je langs de schuine wand van een viaduct omhoog klimmen. Ik stond bovenaan toen er bemoeizuchtige fietsers stopten en die dachten dat ik levensmoe was of zo. Was nog best lastig om ze weg te krijgen. Mijn moeder vond het ook niets dat ik daar zo hoog stond en ik kon de cache niet zien liggen, dus een beetje chagrijnig ging ik weer naar beneden. Gelukkig lag iets verderop nog een cache. Die heette Klim jij de boom in???, maar ik kon aan het aantal sterretjes al zien dat je hoogstwaarschijnlijk niet echt de boom in zou hoeven. Ik kreeg gelijk, de cache zat gewoon in een op de boom geschroefde schoen. Fijn voor mijn moeder.

We naderden nu het stuk van de route, wat ik al eerder had gelopen. En daarmee kwamen we opnieuw langs het wegkruis. In 2010 deed ik met Anke de Aan het kruis genageld-serie. Die zijn ondertussen zo’n beetje allemaal gearchiveerd, maar deze is nog online. En laat deze nou net een frustratie-cache zijn. Ik denk dat we er in 2010 al zijn geweest en in juli had ik er ook al naar gezocht. En vandaag vond ik hem dan vrij snel. Op een plek waar hij in juli zeker niet heeft gezeten. Dus toch een beetje vreemd. In ieder geval kan hij nu van de lijst af.

Kalkoven

We kwamen nu opnieuw over de hoge heuvel heen en konden de earthcache gaan doen. Die had ik in juli compleet over het hoofd gezien, dus ik was blij dat ik nu een nieuwe kans kreeg. Er was echter ook een traditional verstopt op deze locatie en die was best lastig te vinden. Net als de oven die we moesten vinden voor de earthcache. Uiteindelijk vond mijn moeder de Knots-cache en kwamen we ongeveer tegelijkertijd tot de conclusie dat we bovenop de oven stonden. Dus wij weer naar beneden en ja hoor: oven. Je mocht een foto in of bij de oven maken. Natuurlijk ging ik er in! Mijn moeder niet, haha.

Kasteel Terworm

Onze weg ging verder richting Voerendaal. Ik haalde nog wat caches voor mijn moeder tevoorschijn, die ik zelf in juli al had gelogd. Ook liepen we nog een klein stukje om voor een Kundersjunderpetpad-cache (een serie hier in de omgeving), die ik toen niet had gedaan. We sloegen af voor het laatste stukje van de rondwandeling, dit was weer een stukje waar ik nog niet geweest was, rondom Kasteel Terworm. We vonden nog een cache bij het voormalig zwembad. Dat ven zag er nu niet zo fris meer uit; ik zou er nu niet meer in willen zwemmen. We moesten ook nog even zoeken naar de cache, die door mijn moeder werd gevonden. Het was een huisje, dat er sprookjesachtig uitzag. Iets verderop was dan Kasteel Terworm, best een aardig optrekje. De tuin was ook weer in ere gesteld en de meeste rozen stonden nog in bloei. Je mocht er doorheen lopen, dus dat deden wij. Daarna liep het wandelpad om het kasteel heen.

Vijf kastelen

Voerendaal zou maar liefst vijf kastelen binnen de gemeentegrenzen hebben. Bij een kasteel iets verderop probeerden we nog een cache te vinden. Van het kasteel niets gezien en ground zero was net een moeras. Tijdje gezocht, maar niets kunnen vinden. Ik gaf het eerder op, dan mijn moeder, maar ik kreeg dan ook weer een hoestaanval, zoals ik helaas de hele week gehad heb.

Als troost vonden we nog een Geul-linie kazemat cache. En zoals het idee was, waren we nog keurig voor 16 uur terug bij station Voerendaal, i.v.m. de spitstijden/treinabonnementen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s