Geocachingverhalen uit het verleden: Survival rondom de Eendracht

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 5 maart 2012:

Anke en ik gingen een slagdag houden – te voet – in West-Brabant.

Geocachingverhaal uit het verleden:

  1. Rondje de Eendracht #1
  2. Rondje de Eendracht #2
  3. Rondje de Eendracht #3
  4. Rondje de Eendracht #4
  5. Rondje de Eendracht #5
  6. Rondje de Eendracht #6
  7. Rondje de Eendracht #7
  8. Rondje de Eendracht #8
  9. Rondje de Eendracht #9
  10. Rondje de Eendracht #11
  11. Rondje de Eendracht #12
  12. Rondje de Eendracht #13
  13. Rondje de Eendracht #14
  14. Rondje de Eendracht #15
  15. Rondje de Eendracht #16
  16. Rondje de Eendracht #17
  17. Rondje de Eendracht #18
  18. Rondje de Eendracht #19
  • Maker: Marmisaro
  • Type: Traditionals
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 5 maart 2012
  • Plaats: rondom Oud Vossemeer
  1. FTF nr. 13: Het Zwarte Schaap
  • Maker: Brunetje
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 5 maart 2012
  • Plaats: rondom Oud Vossemeer
  1. Rondje de Eendracht #20
  2. Rondje de Eendracht #21
  3. Rondje de Eendracht #23
  4. Rondje de Eendracht #24
  5. Rondje de Eendracht #25
  6. Rondje de Eendracht #26
  7. Rondje de Eendracht #27
  8. Rondje de Eendracht #28
  9. Rondje de Eendracht #29
  10. Rondje de Eendracht #30
  • Maker: Marmisaro
  • Type: Traditionals
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 5 maart 2012
  • Plaats: rondom Oud Vossemeer
  1. N.o.e.r.h.e.T. De Schorren van de Eendracht
  • Maker: Lindatju
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 5 maart 2012
  • Plaats: rondom Oud Vossemeer
  1. Rondje de Eendracht #31
  2. Rondje de Eendracht #32
  3. Rondje de Eendracht #33
  4. Rondje de Eendracht #34
  5. Rondje de Eendracht #35
  6. Rondje de Eendracht #36
  7. Rondje de Eendracht #37
  8. Rondje de Eendracht #38
  9. Rondje de Eendracht #39
  10. Rondje de Eendracht #40
  11. Rondje de Eendracht #41
  12. Rondje de Eendracht #42
  13. Rondje de Eendracht #43
  14. Rondje de Eendracht #44
  15. Rondje de Eendracht #45
  • Maker: Marmisaro
  • Type: Traditionals
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 5 maart 2012
  • Plaats: rondom Oud Vossemeer
  1. 600 jaar Oud Vossemeer – De Eendracht
  • Maker: Foxlake
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 5 maart 2012
  • Plaats: rondom Oud Vossemeer
  1. Rondje de Eendracht #46
  2. Rondje de Eendracht #47
  • Maker: Marmisaro
  • Type: Traditionals
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 5 maart 2012
  • Plaats: rondom Oud Vossemeer
  1. Oud Vossemeer – Zicht op de Welhoek
  • Maker: Foxlake
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 5 maart 2012
  • Plaats: rondom Oud Vossemeer
  1. Rondje de Eendracht #48
  2. Rondje de Eendracht #49
  3. Rondje de Eendracht #50
  4. Rondje de Eendracht Bonus
  • Maker: Marmisaro
  • Type: Traditionals
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 5 maart 2012
  • Plaats: rondom Oud Vossemeer
  1. Oud Vossemeer – De ijsbaan
  2. Van Vosmaer naar Tholen
  • Maker: Foxlake
  • Type: Traditionals
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 5 maart 2012
  • Plaats: rondom Oud Vossemeer
  1. TTCC: Tholense Tweede Carpool Cache
  • Maker: Peterseli
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 5 maart 2012
  • Plaats: Tholen

Vorige week ontdekte ik deze nieuwe powertrail in West-Brabant. Dus op de avond dat ik Rondje de Eendracht ontdekte, vroeg ik meteen aan Anke op msn of ze nog een dag vrij had de week erop. Ja, dat had ze en wel vandaag. Nou, dat kwam mij helemaal goed uit, want ik was die dag ook vrij en het was één van de twee datums van maart dat we nog een found moesten voor het Datum Project. Ik vroeg of ze zin had om samen de powertrail te lopen. Anke had daar wel zin in.

Helaas waren de weersvoorspellingen niet al te best, dus het spande er een beetje om of we konden gaan. Maar toen we ’s morgens uit het raam keken, zag het er best goed uit, dus reden we richting Zeeland. We stonden eerst op de verkeerde parkeerplaats en besloten om door te rijden naar een andere parkeerplaats. Daar was inderdaad wel een echte parkeerplaats en lag ook nummertje 1 van de powertrail. Dit was een goede beslissing van ons. Het was geen gemakkelijke powertrail. Zeker de eerste helft was het een behoorlijke survival-route. De route liep langs een zee-arm, daar liep een fietspad langs. De caches lagen steeds vrij dicht bij het water, dus je moest de hele tijd dijkje op, dijkje af. De caches lagen verborgen tussen de basaltblokken aan de rand van het water of in de bomen of struiken in het strookje groen tussen het water en het dijkje. De route was bedoeld als fietsroute, maar wij waren eigenlijk heel erg blij dat we flexibel te voet waren, de fiets was eigenlijk alleen maar overbodige ballast geweest. Daarnaast draaien wij onze hand niet om voor 14,5 kilometer lopen.

Zo’n powertrail is natuurlijk ongegeneerd puntjes scoren. Ik zou dat zo niet elke dag willen doen, maar soms is zo’n dagje puntjes jagen leuk voor de score. Als je dan gelopen hebt, voelt het toch nog als een prestatie. Bovendien is het heel gezellig, we hadden genoeg te kletsen en te lachen. Het eerste stuk van de trail kwam mij bekend voor, hier had ik al eens in de stromende regen met mijn moeder gelopen, voor een van de caches van de Ster van Steenbergen. Als ik toen had geweten dat er minder dan een jaar later zo’n trail langs zou lopen, had ik die toen mooi overgeslagen. Maar goed, je kunt nou eenmaal niet alles van tevoren voorspellen en het is op zich best een aardig gebied om doorheen te lopen.

De hints die werden gegeven waren niet heel erg behulpzaam, ze waren ongeveer van het niveau “Zweden”, dus “steen” en dan moeten zoeken tussen die eindeloze basaltblokken. Toch lukte het ons om alle caches te vinden, behalve dan nummertje 10. Die had de vage hint wortel/boom, en die waren daar best veel. De caches waren allemaal best wel goed uitgemeten, maar bij deze kregen we het niet gevonden. We hadden van tevoren tegen elkaar gezegd dat we niet te lang naar een cache konden blijven zoeken, omdat we wel graag voor het donker terug bij de auto wilden zijn. Dus 10 minuten was wel de maximale zoektijd.

Wat wel Heideroosjes-proof was, was de manier om aan de gegevens voor de bonus-cache te komen. Die werden meerdere keren gegeven, in verschillende caches. Als je dus een keer vergat om de hint op te schrijven, kon je hem later in de trail nog eens vinden. Wij zijn namelijk kampioen in het vergeten op te schrijven van hints voor bonus-caches. Dus zo hadden wij nog voor de brug al de bonuscache berekend en die bleek mooi vlakbij de auto te liggen. Daar hoefden we ons dus de rest van de trail niet meer druk om te maken.

Al stenen optillend, door dijkgras sjokkend, schapen ontwijkend, boompje klimmend en struiken kruipend kwamen we aan het einde van het eerste deel langs de zee-arm. Hier was de brug naar de overkant, waar de trail verder ging. Maar eerst waren er nog twee caches op een zijweggetje naar het wandelpad over de brug toe en het eerste tussendoortje, het Zwarte Schaap. Die konden we eerst niet vinden en het 0-punt lag midden op de weg. Ik las de logjes door (vaak vind je daar verborgen hints in) en toen ik iets over ‘auto’s die op de cache geparkeerd stonden’ las, wist ik dat ik echt in de weg moest zoeken. Al vlug viel mijn blik op een rij zwarte steentjes aan de rand van de weg en eentje bleek er nep te zijn. Mooi, zo hadden we een vervanger voor nummer 10 gevonden. We gingen de brug over, onder de brug lag een cache van de frusti-serie. Uit de logjes bleek dat die op de brugpijler zou moeten liggen. De eerste verdieping van de brugpijler was bereikbaar met een trapje, maar we zouden nooit zonder trap of touw op de tweede verdieping van de pijler kunnen komen. Helaas, deze cache moesten we aan onze neus voorbij laten gaan. Net als in Luxemburg, bij die cache tussen de watervallen, moesten we concluderen dat dit gewoon te gevaarlijk was. En ondanks dat we behoorlijk obsessief zijn, gaan we nog niet zo ver dat we ons leven gaan riskeren voor een logje in een cacherol.

Verder met de trail dan maar. Die liep nu aan de andere kant van het kanaal verder. Hier lag niet zo’n brede strook tussen het water en het pad, dus hier hadden we volop last van de best wel harde en koude wind. Het was een paar graden boven 0, maar we hadden onze handschoenen aan voor de koude wind. Het was erg bewolkt en af en toe vielen er een paar druppels regen, maar gelukkig bleef het droog tot we terug bij de auto waren. Dat was wel fijn, want lopen in de regen is een stuk minder bemoedigend dan droog kunnen lopen.

Op dit stuk hadden we onze tweede not-found, dat was nummer 22, dat bleek voor iedereen de meest moeilijke cache te zijn, dus daar hoefden we ons niet voor te schamen. Verder hebben we alles gevonden, zelfs de vrij moeilijke in het stukje met de mosbegroeide bomen en die in de boom op het uitlopertje. Eigenlijk waren we blij toen we aan het einde van dit stuk waren, dat eindigde overigens bij de ingang van de Rammegors, ook dat gebied herkende ik van een eerder cache-avontuur met mijn moeder.  Het gebied zag er nu toch een stuk troostelozer uit dan toen in het zonnetje. Maar nog steeds wel mooi. We logden nog een andere cache op de route, ook met de naam Eendracht in de cachenaam. Ik las later in de logs dat mensen deze origineel verstopt vonden, maar ik kan me helemaal niet meer herinneren hoe deze verstopt zat, dus wij hadden hem vermoedelijk heel snel gevonden.

Hierna werd de trail een beetje eentonig. Hij liep achter de dijk langs, dus we liepen op het fietspad en uit de wind. Langs het fietspad liep een versperring van draad met paaltjes en alle caches lagen bij zo’n paaltje met steeds de precieze toegestane afstand tussen twee vlak bij elkaar liggende caches. Na al het survival-gedoe van de eerste helft werd het nu wel heel makkelijk. Vooral Anke was goed in het vinden van de paal-caches. Bij eentje lag de cache ineens aan de overkant, dus die konden we eerst niet vinden. We kregen hulp uit onverwachte hoek. Een bewoner van de omliggende huizen kwam naar ons toe gefietst om ons te helpen. Deze man vond het geocachen blijkbaar erg grappig en was volledig op de hoogte. Wel aardig dat de CO de omwonenden op de hoogte heeft gebracht. Wij hadden het er onderweg over dat zo’n powertrail neerleggen en onderhouden een hels karwei is. Eerst moet je al die punten in gaan meten, overal minutenlang gaan zitten met je GPS, met 50 caches ben je daar dagenlang mee zoet. Dan al die kokertjes verzamelen, alles gaan verstoppen, al die cache-pagina’s in orde brengen. En dan om de maand die trail zelf nalopen om alle logrollen te verversen. Geen wonder dus dat de meeste powertrails het niet langer dan een paar maanden uithouden. Het is gewoon hell-of-a-job om dat allemaal te onderhouden.

Aan het einde van de paaltjes-dijk kwamen we erachter dat we hier zouden kunnen stoppen, want we liepen onder de brug door, waar we al overheen waren gereden onderweg naar de parkeerplaats, die lag aan de overzijde van de brug. Natuurlijk gingen wij het ‘extra’ rondje ook nog lopen, we waren ondertussen hard op weg naar het verbeteren van het dagrecord. De caches op dit stuk bleken niet al te origineel verstopt en ze werden afgewisseld met enkele caches van de serie rondom Oud-Vossemeer. De leukste was die waarvoor we over een voor de schapen afgezette versperring moesten klimmen, een stukje door de schapenweide moesten lopen en vervolgens de cache in een vogelhuisje vonden. Oud-Vossemeer ziet eruit als een gezellig plaatsje, met leuke gekleurde huizen, veel groen en veel water. Voor het laatste stukje trail moesten we door een klein natuurgebiedje met veel riet en water, dat erg moerassig was. Wij kozen natuurlijk de verkeerde route en haalden natte schoenen (gelukkig zijn ze waterdicht). Maar als beloning konden we toen met de 52ste dagfound ons dagrecord verbeteren. Dat stond sinds de powertrail van Kranenburg op 51 founds.

Vooral Anke wilde het graag verbreken, omdat ze vond dat het record op naam van beide Heideroosjes hoorde te staan en ik had Kranenburg gelopen met mijn moeder. Ik wilde er best in mee gaan. We moesten nog een cache van de trail en daarna hadden we alles gevonden. We moesten alleen nog de lange brug over richting de auto en de bonus-cache. Op het eilandje in de zee-arm lag ook nog een cache en ik grapte dat als ik Wave bij zou hebben gehad ik van de brugleuning af in het water zou gejumpt. Anke keek me met grote ogen aan en vroeg of ik een doodswens had. Ha, nou niet bepaald en bij nader inzien zou ik het ook niet gedurfd hebben. Het water was namelijk niet zo heel diep. Verderop was het wel dieper, maar stond er een sterke stroming. Wij verbaasden ons ook nog op een vrachtschip dat zo diep lag dat het voortdurend water maakte.

Aan het eind van de brug moesten we eigenlijk nog een stuk omlopen naar de parkeerplaats, maar wij gingen gewoon van het schuine dijkje af, om op het wandelpad onder de brug uit te komen. Daarvoor moesten we wel over een hekje heen klimmen, maar dat vonden we niet zo’n probleem. Voor de bonus-cache moesten we uiteindelijk nog over twee hekjes klimmen, maar toen hadden we ook die gevonden. Daarmee hadden we een stuk afgesneden en konden we zo doorlopen naar Reno. Er stond 15 kilometer op te teller, dus we hadden onze beweging van die dag wel gehad. Het begon keihard te regenen toen we nog geen minuut in de auto zaten, dus we waren precies op tijd klaar. Over de hele wandeling hadden we zo’n 5,5 uur gedaan. Omdat we daarmee sneller waren dan de vorige cachers die de trail gelopen hadden, vonden we dat wel leuk. Het zou best nog sneller hebben gekund, maar wij hebben redelijk op ons gemak gelopen en er is natuurlijk veel tijd opgegaan aan zoeken en ‘survival-lopen’.

Met de auto deden we nog drie caches, eerst die bij de ijsbaan van Oud-Vossemeer. Een paar weken geleden was dat vast erg leuk, nu was het weer een zwembad geworden. De cache lag bij een elektriciteitskastje dat bijna was uitgegraven. Wij dachten dat de cache wel weg zou zijn, maar hij lag er nog gewoon. Daarna deden we een drive-in cache, die tussen Vossemeer en Tholen in lag, die hadden we snel gevonden. Ter afsluiting deden we nog de tweede carpoolcache van Tholen. De eerste hadden we vorig jaar juni al gedaan, toen CAS werd afgelast en we als troost onderweg naar huis nog die carpoolcache hadden gelogd, voor de datum. We vonden het allebei wel leuk om het setje compleet te hebben.

Dit werd onze 56ste found van vandaag en dat is dus meteen ons nieuwe dagrecord. De datum 5 maart ging daarmee van 0 naar een heel hoog found-aantal. En ons account steeg van 3714 naar 3770. Anke merkte op dat we het record niet te scherp moesten stellen, want dan zouden we het nog eens kunnen verbeteren. Ik vond het wel best. We hadden allebei honger en we zouden onderweg naar huis bij de eerste McDonald’s stoppen om daar te gaan eten. Helaas passeerden we verschillende grote M’s, maar waren ze allemaal onbereikbaar of zag ik de afslag te laat. Zo eindigden we uiteindelijk bij McDonald’s Udenhout, een kilometer van Ankes huis af. Stiekem waren we best een beetje trots op onze prestatie, vuile puntjesjagers die we zijn…

Wat ik hier op 5 maart 2020 nog aan toe te voegen heb:

De trail de Eendracht bleef inderdaad niet lang online, het bleek toch best veel onderhoud te zijn. Wij hebben er echter een leuke wandel/geocachingdagje aan gehad.

Dit bericht werd geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Geocachingverhalen uit het verleden: Survival rondom de Eendracht

  1. Hannie zegt:

    Haha, puntjesjagers zijn jullie Heideroosjes!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s