Geocachingverhalen uit het verleden: 26 maart 2018

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 26 maart 2018:

Ik zou de foundradius van 4-cache-datum 26 maart wel eens even op gaan voeren met een wandeling door de polders rondom Kamerik.

Geocachingverhaal uit het verleden:

  1. Project W520-02L
  2. De Slag bij de Kruipin
  • Maker: Straategisch Geodaan
  • Type: Traditionals
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 26 maart 2018
  • Plaats: Woerden 
  1. KODK – De Boerinn
  2. KODK – Kijk uit! Kamerik
  • Maker: De Hammies
  • Type: Traditionals
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 26 maart 2018
  • Plaats: Kamerik 
  1. De wraak van Plankton
  • Maker: Sheldon J. Plankton
  • Type: Mysterie
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 26 maart 2018
  • Plaats: Kamerik
  1. Trek maar aan het touwtje
  • Maker: Straategisch Geodaan
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 26 maart 2018
  • Plaats: Kamerik 
  1. Polderzicht Kamerik
  • Maker: Mr. E. Krabs
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 26 maart 2018
  • Plaats: Kamerik
  1. #01 Greftkade
  2. #02 Greftkade
  3. #03 Greftkade
  4. #04 Greftkade
  5. #05 Greftkade
  6. #06 Greftkade
  7. #07 Greftkade
  8. #08 Greftkade
  9. #09 Greftkade: Kameriks TB Wisselpunt
  10. #10 Greftkade
  11. #11 Greftkade
  12. #12 Greftkade
  13. #13 Greftkade
  14. #14 Greftkade
  15. #15 Greftkade
  16. #16 Greftkade
  17. #17 Greftkade
  18. #18 Greftkade
  19. #19 Greftkade
  20. #20 Greftkade: Bonus
  21. Klein
  22. Middel
  23. Groot
  24. Even tot tien tellen
  25. Alweer op Moeraswiebel-jacht
  • Maker: Straategisch Geodaan
  • Type: Traditionals
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 26 maart 2018
  • Plaats: Kamerik
  1. Zicht op kaaspakhuis oud
  • Maker: Jondolar
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Gevonden op: 26 maart 2018
  • Plaats: Woerden.

26 maart was nog een 4-cache-datum. Daarnaast is er een souvenir-actie aan de gang: de Planetery Pursuit. Als het even kan, probeer ik souvenirs altijd wel mee te pakken en dit gaat om een serie. Hoe meer caches je vindt gedurende een bepaalde periode, hoe meer planeten je kan scoren. Ook moet ik oefenen met wandelen, vanwege mijn inschrijving voor de Apeldoornse vierdaagse. Kortom, het was echt tijd voor een trein/wandel/geocachingdag. De keuze viel op Woerden. Hier lag een rondje van twaalf kilometer met een flink aantal caches en de afstand vanaf het station naar het startpunt viel ook te wandelen. Het weer zou redelijk worden: bewolkt met een zonnetje. Nietemin  had ik het tijdens het overstappen op de stations eigenlijk best wel koud in mijn zomerjasje. Gelukkig scheen de zon uitgebreid, toen ik in Woerden uit de trein stapte en had ik het al gauw warm genoeg.

Het bleek 2,3 kilometer naar het officiële startpunt van het rondje Kamerik te zijn, dus ik besloot om dat fanatiek te gaan wandelen. Op de route kwam ik al twee caches tegen. Een codecache in een neppaaltje en een magneetcache met een historisch tintje. Op het startpunt vond ik de cache de Boerinn. Dit is een compleet boeren-recreatie-gebied. Het was mij niet duidelijk of ze ook nog echt iets aan het boeren zelf deden, maar op recreatief gebied was er genoeg te doen. De weilanden achter het bedrijf vormden (naast het terrein voor boerengolf) het startpunt van diverse klompenpaden. De geocachingroute liep voor een groot deel gelijk aan één van de klompenpaden, dus ik kon die richtingaanwijzers aan het begin volgen. Maar eerst ging ik de uitkijktoren in, die stond een beetje verborgen op het terrein, maar zoals je weet ben ik dol op uitkijktorens. En in deze was ook nog een cache verborgen, die ik na een tijdje zoeken ook nog heb gevonden. Caches in uitkijktorens vind ik over het algemeen erg lastig te vinden, omdat er zoveel mogelijkheden zijn. Gelukkig had ik bij deze wel een hint.

Vanuit de toren had ik een goed uitzicht over het gebied waar ik ging wandelen: de polders/weilanden bij Kamerik. Twee jaar geleden ben ik hier ook al eens geweest, maar toen was ik op de fiets en ben ik niet zover de weilanden in geweest. Deze route was namelijk alleen te voet te doen. En op deze maandag was er geen mens te bekennen, ik was de enige wandelaar. Ik zag alleen af en toe een tractor in de verte. Helaas voor mij waren de koeien ook nog niet buiten. Ik moest het doen met ontelbaar veel vogels. Het was hier dan ook een walhalla voor de gevleugelden. Overal water en drassig gebied. In de weilanden achter de Boerinn, onderweg naar de Greftkade, vond ik al enkele caches. Ik liet er ook een paar liggen. Het vlot zag er namelijk erg wankel uit en ik had geen zin om in het water te vallen. Ook de cache die aan een paaltje in een slootje hing, heb ik niet gepakt. Kon hem wel zien hangen, maar had geen zin om mijn sokken en schoenen uit te doen en door de sloot te gaan waden. Gelukkig woon ik niet in deze omgeving en worden deze caches dus geen frustraties. En het voordeel van zoveel caches is, dat het ook niet zo’n “pijn” doet als je er een paar moet laten gaan. Ik kan daar beter tegen dan vroeger, de puntjes gaan steeds minder tellen. Ik verwacht dat dat na het bereiken van de 10.000 nog minder gaat worden. Dan blijft alleen het Geocaching Datum Project nog een paar jaar een dingetje, denk ik. Verder heb ik dan niet echt doelen meer (nou ja, een derde Kilo-land blijft wel een leuke), hoewel ik wel verwacht dat ik blijf geocachen.

Ik loste ter plekke in het weiland nog een heel makkelijke mysterie op, helaas ging die over SpongeBob, waar ik echt helemaal niets mee heb. Aan het einde van het weiland kwam ik dan op de daadwerkelijk Greftkade. Dit is een jaagpad langs het riviertje de Greft in de vorm van een dijkje. Aan de ene kant ligt dus dat riviertje, qua breedte vergelijkbaar met de Reusel in Oisterwijk. Aan de andere kant van de dijk liggen eindeloze weilanden. Aan de andere kant van de rivier nog meer weilanden en polderlandschap. En ik was hier dus helemaal alleen. Volgens de cachebeschrijving zou het jaagpad modderig zijn, maar dat was helemaal niet zo. Het was eigenlijk heel droog, maar het heeft de afgelopen dagen ook niet geregend, dus misschien dat dat de reden was. Het lentezonnetje scheen volop, dus ik was blij dat ik toch gegaan was (in de ochtend had ik nog wat twijfels over wel of niet gaan). Het werd zelfs zo warm dat ik mijn trui onder mijn zomerjas uittrok. De ene na de andere cache werd gespot. Ze waren niet al te moeilijk verstopt, dus het was gewoon puntjes scoren. Af en toe moest ik over een hekje klimmen, verder volgde je gewoon de dijk. Helaas werden de wolken steeds zwarter en begon het te druppelen. In het begin was het nog niet zo erg. De temperatuur nam af, dus ik trok mijn trui weer aan.

Aan het einde van de Greftkade, op het punt dat ik afboog naar een modderig fietspad richting de gehuchten Kanis en Kamerik – terug naar de bewoonde wereld – begon het keihard te regenen. Maar ik had mijn regenbroek thuis in de schuur laten liggen, want het zou toch niet gaan regenen…nou daar kreeg ik dus spijt van. Terwijl mijn spijkerbroek steeds natter, kouder en zwaarder werd, was ik niet meer zo enthousiast over mijn uitje. Aan het modderige fietspad vond ik de drie caches, Klein, Middel en Groot. Die zaten in steeds langere buizen en je moest ze er van onderaf uitduwen, omdat ze niet magnetisch waren. Dit lukte bij de eerste twee prima met mijn magneetstok, maar bij de laatste zat er een tak klem in de buis. Gelukkig had ik een ijzerdraadje bij, dat ik nodig zou hebben voor een andere cache en daarmee maakte ik een klein haakje, waarmee ik de petling op kon hijsen aan het dopje. Probleem opgelost.

Aan het einde van het fietspad bereikte ik het gehucht Kanis. De regenbui was minder geworden en stopte uiteindelijk helemaal. Maar door het vocht en de kou van de regenbui liep ik niet meer zo lekker, ik kreeg last van mijn onderrug. Ook werd de omgeving minder aangenaam. Ik moest nu een kilometerslange asfaltweg volgen tot aan Woerden. Op het eerste stuk lag er geen stoep langs, dus moest ik steeds opzij springen voor voorbijrazende auto’s. Ik verlangde terug naar mijn zonnige polderwandeling van de eerste helft. Aan de asfaltweg lagen nog wel een paar caches. De cache waar ik eigenlijk de ijzerdraad voor mee had genomen lukte niet. Mijn ijzerdraad was niet sterk genoeg en ik kon het rolletje niet traceren. Het waaide daar aan de rand van het water en ik had het ijskoud, dus gaf ik vrij snel op. Bij Tot Tien Tellen kon ik de cache wel vinden, maar dat was zo’n pvc-buis met een draaidop en zoals wel vaker bij dit soort constructies, kreeg ik die rotdop dus niet open. Ik heb blijkbaar niet genoeg kracht in mijn handen, of die dop is uitgezet door de temperatuurverschillen van de laatste weken. Ik weet het niet.

Gelukkig kreeg ik het Moerasmonster nog wel te pakken. De cache bij de Oortjesboerderij – die twee jaar geleden ook al niet lukte – bleef een frustratie. Tegen die tijd had ik het met geocachen ook wel een beetje gehad. Ik wilde gewoon zitten in een warme trein, hoewel mijn broek ondertussen voor een groot deel wel opgedroogd was en er weer een waterig zonnetje scheen. Ik stapte door naar Woerden en had nog tijd over om daar een laatste cache te doen, bij het oude kaaspakhuis. Daarna was ik keurig om 18.20 uur bij het station (ik kan pas om 18.25 uur weer “gratis” reizen met mijn Dal Vrij abonnement). Ik had het geluk dat de intercity vertraagd was, daardoor kon ik die nog pakken en stond ik in vijf kwartier weer op station Oisterwijk.

Alles bij elkaar had ik 32 caches gevonden, dus daarmee had ik de datum ruimschoots gesaved en enkele souvenirs gescoord van de Planetery Pursuit. Een goede opening voor het “geocaching/wandelseizoen 2018”.

Wat ik hier op 26 maart 2020 nog aan toe te voegen heb:

Het weer in Nederland blijft zo veraderlijk als de pest. Ik baalde echt heel erg dat ik mijn regenbroek vergeten was. Verder was met name de eerste helft van de wandeling over de Greftkade wel de moeite waard.

Deze diashow vereist JavaScript.

Alle foto’s bij deze blog zijn door mijzelf gemaakt.

Dit bericht werd geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s