Geocachingverhalen uit het verleden: 25 juni 2009

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 25 juni 2009

Stephanie en ik gingen met haar hondje Senna op pad om een lastige multi-cache tot een goed einde te brengen.

Geocachingverhaal:

  1. D’n tweede
  • Maker: HettyenAd
  • Type: Multi
  • Heideroosjes: Maartje
  • Snuffel 007: Stephanie
  •             Senna
  • Gevonden op: 25 juni 2009
  • Plaats: Kaatsheuvel
  1. ’t Brabants Ketierke
  • Maker: Patje
  • Type: Multi
  • Heideroosjes: Maartje
  • Snuffel 007: Stephanie
  •             Senna
  • Gevonden op: 25 juni 2009
  • Plaats: Kaatsheuvel
  1. Opmerkelijcke menschen: Truike
  • Maker: Team Glenn en Maik
  • Type: Traditional
  • Heideroosjes: Maartje
  • Snuffel 007: Stephanie
  •             Senna
  • Gevonden op: 25 juni 2009
  • Plaats: Kaatsheuvel

Stephanie en ik hadden allebei een vrije dag, dus we besloten om samen te gaan geocachen. Voor de verandering zochten we het niet zo ver weg, maar bleven we in de buurt. We reden naar Kaatsheuvel om d’n Tweede te proberen. Onderweg Stephanie alle horror-verhalen over d’n Eerste verteld, dat die heel erg erg was en dat ik bang was dat deze ook een ramp was. Maar we wilden het toch gaan proberen.

D’n Tweede liep door een bekend gebied: het fietspad door de duinen rondom het granaatmonument, waar wij regelmatig voorbij zijn gefietst als we naar de Efteling gingen. Sommige wp’s waren echt goed verstopt. Staafjes in bomen, vermomd als “wrat”. Een dun, bijna onzichtbaar touwtje in een boom vol bladeren, een ijzeren klemmetje achter een stuk schors geklemd. Een spijker in de brug. Bij sommige wp’s hebben we flink moeten zoeken, maar het lot was ons gunstig gezind want we hebben alles gevonden. De cache zelf was eigenlijk nog het minst moeilijk. Nu willen we d’n Eerste ook nog gaan doen.

Op de parkeerplaats kwamen we erachter dat ’t Brabants Ketierke ook vanaf daar startte. Dat vonden we niet erg, want het was bloedheet en dan is lopen fijner dan in de auto zitten. We wilden net startten, toen er een andere geocacher aankwam. Hij cachete nog niet zo lang. We waarschuwden hem dat het een erg verslavende hobby is. Hij wilde ook d’n Tweede gaan doen. Volgens hem was ’t Brabants Ketierke geen makkelijke cache. Dat wisten wij al van Pien. Na even gekletst te hebben en gediscovered te zijn, gingen wij op pad.

Ook bij ’t Brabants Ketierke hebben we ons op elk waypoint helemaal suf gezocht. Dat kwam deels omdat we zo stom waren om de spoilerfoto’s niet uit te printen. De wp’s waren wel origineel. Met puzzeltjes enzo. Vooral die ene met de deurbel, haha. Ik zat maar op dat ding te drukken om te kijken of het ergens open kon en Stephanie allemaal rond een nabijgelegen boom lopen en zeggen: “Ik hoor iets, ik denk dat ik iets hoor!” Zoiets had ik echt nog nooit gezien bij een cache. Surprise-eieren zoeken was ook geinig bedacht. Op een bepaald punt hadden we allebei last van een waardeloze ontvangst. Op dit punt hebben we dan ook het langste moeten zoeken. Vlak nadat we dit punt hadden gevonden kwam er een ander team achter ons aan gelopen. Zij hadden opgegeven wegens tijdgebrek. Zij hadden wel de spoilerfoto’s en die gaven ze aan ons weg. Toch leuk dat mensen zo aardig kunnen zijn als je ze pas 10 seconden kent :>) Ze hebben ons ook nog gediscovered.

De volgende punten vonden we iets sneller en toen kwamen we uit bij het rampen-wp: het laatste wp voor de cache. Hier moest je een getal berekenen. Als je de logs leest, zijn de meeste mensen hiervoor naar huis gegaan. Maar wij wilden helemaal niet naar huis, wij wilden die cache hebben! Ooit heb ik het getal van Pien gekregen, maar ik ben zo chaotisch, dat ik het kwijt ben geraakt. We hebben haar nog gebeld, maar ze wist het ook niet meer en moest gaan turnen. Dus besloten Steef en ik om het zelf maar te gaan proberen. Door logisch na te denken, hadden we binnen 10 minuten een getal op papier staan. Dus namen we de proef op de som en het was GOED, want we vonden de cache! We waren echt wel blij, want we hadden dit eigenlijk niet meer verwacht.

Als afsluiter hebben we toen nog een traditional van de eindeloze reeks van Glenn en Maik gedaan. Het plekje was niet echt bijzonder en de mensen die in de nabijgelegen tuin zaten, vonden geocachen maar een raar spelletje. Maar ja, weer een punt erbij.

Maar d’n Tweede en ’t Brabants Ketierke, dat zijn tenminste echte caches!

Wat ik hier op 25 juni 2020 nog aan toe te voegen heb:

Stephanie is vooral fan van de wat moeilijkere multi-caches. Dat is nu eigenlijk nog steeds, hoewel ze niet veel meer aan geocaching doet. En zulke caches zijn ook het leukste om met meer personen te doen, want dan kun je elkaar aanvullen. Toch maar weer eens een datum prikken en een leuke multi uitzoeken…

Dit bericht werd geplaatst in #geocaching, Throwback Thursday en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s