Categorieën
#geocaching Uncategorized

Geocachingverhalen uit het verleden: 16 juli 2009

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 16 juli 2009

Anke, Stephanie en ik kampeerden een week op Texel. Omdat de Heideroosjes alle caches van geocaching.com al gevonden hadden, besloten we eens een route van TerraCaching.com te proberen.

Geocachingverhaal uit het verleden:

– Terra Cache

Strand, Bos en Duin

  • Maker: Zaanhoeve
  • Type: Multi
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 16 juli 2009
  • Plaats: De Koog, Texel

– Terra Cache

De vuurtoren van Texel

  • Maker: Virtual Cacher
  • Type: Virtual
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 16 juli 2009
  • Plaats: De Cocksdorp, Texel

– Terra Cache

De Kop van Texel

  • Maker: Zaanhoeve
  • Type: Multi
  • Heideroosjes: Maartje en Anke
  • Gevonden op: 16 juli 2009
  • Plaats: De Cocksdorp, Texel

Een paar maanden geleden had ik Terra Caching ontdekt. Dit is ook een site die zich bezig houdt met geocaching, maar dan op een kleinere schaal dan geocaching.com. Om daar lid te kunnen worden, moet je een soort van friend attend (sponsorship) krijgen van twee teams die al lid zijn. Gelukkig voor mij had ik binnen een half uur twee van die friend attends binnen (van wildvreemde mensen) en kon ik daar ook lid worden. We heten daar MaAn; omdat ik Heideroosjes voor geocaching.com wilde houden.

Omdat er nog maar zo weinig caches te doen waren op Texel voor de Heideroosjes, besloot ik op de avond voor vertrek nog even op Terra Caching te kijken. Het bleek dat er drie terracaches op Texel lagen. Een virtuele en twee multi’s. Natuurlijk uitgeprint en meegenomen, je weet maar nooit of ik ze nog nodig zou hebben.

Omdat we op donderdag niets gepland hadden vroeg ik bij het ontbijt of er iemand met mij mee wilde om de terracache in de duinen bij De Koog te gaan doen. Stephanie had daar helemaal geen zin in, die wilde lekker op het strand gaan liggen. Anke twijfelde heel erg (die vond het strand ook wel aantrekkelijk), maar besloot uiteindelijk toch mee te gaan met mij.

Dus fietsten we samen naar De Koog. We reden op een bepaald moment vast op een hekje waar het fietspad eindigde en het wandelpad begon. Er gold hier een verbod voor fietsen, dus braaf als wij zijn, gingen we lopen.

De cacheroute Bos, Strand en Duin bleek een onverwacht leuke route te zijn. We kwamen inderdaad door alledrie die gebieden. De route leidde ons over het Sommeltjespad. Dit is een bosgebied waar allemaal dieren verstopt zitten, die gemaakt zijn van natuurlijke materialen, zoals hout en steen. Vroeger bestond dit ook al (ik ben als kind vaak op Texel op vakantie geweest), maar het was helemaal vervallen. Nu was het weer in volle glorie hersteld. Ik vond het wel leuk om het nog eens te zien. Wat ook een leuk stukje was, was het stukje dat door het gebied van de Schotse Hooglanders liep. De bruine haarbal koeien lagen lekker midden op het pad en ik kon een paar mooie foto’s van hen maken.

Minder was dat de afstand van het laatste waypoint naar de cache heel lang was. We eindigden bij een bosje vol prikkelige stuiken. We hebben hier heel lang naar de cache gezocht, maar we konden hem niet vinden. Hadden we een wandeling van 10 kilometer gemaakt, konden we de cache niet vinden. Beetje frustrerend was het wel.

We fietsten terug naar de camping. Ik had de smaak nu te pakken en wilde ook nog een andere Terra Cache gaan proberen, vlakbij de camping, bij de vuurtoren van Texel. Dit was maar 3 kilometer van de camping af, maar helaas moesten we onze huurfietsen voor 18 uur inleveren, dus we konden niet meer fietsen. Dan maar met de auto, echt stom voor zo’n miezerig stukje.

Stephanie ging dit keer wel mee, maar ze wilden niet mee cachen. Dus bleef zij op het strand, terwijl Anke en ik de route gingen lopen. Die zat een beetje vreemd in elkaar. We konden twee waypoints niet vinden, maar dat ging om de twee laatste cijfers, dus die konden we wel gokken. Toch hadden we weinig hoop op het vinden van de cache. Tot mijn grote verbazing vond ik hem wel en nog best snel ook. We begrepen nu wel waarom we de cache van die ochtend niet gevonden hadden. Terra Caches zijn aanzienlijk beter gecamoufleerd dan geocaching.com-caches. En dan bedoel ik met zand en takken op het deksel van de cache gelijmd, zodat hij echt niet opvalt. Best wel geniepig eigenlijk. Maar goed, we hadden nu toch onze eerste, echte, fysieke Terra Cache gevonden.

Wat ik hier op 16 juli 2020 nog aan toe te voegen heb:

Eerlijk gezegd was ik het bestaan van TerraCaching compleet vergeten. De website bestaat nog wel. Ik kon niet meer inloggen op het account van MaAn, want wachtwoord vergeten en een ander mailadres. Ik bleek ook nog een “nieuw” account (uit 2014) te hebben, gewoon onder de naam Heideroosjes, maar ook daar kan ik niet veel mee, want die heeft geen sponsors. Volgens mij hebben we na die caches op Texel ook nooit meer een Terra Cache geprobeerd. Het zou ook handiger zijn als alles gewoon op dezelfde website te vinden was, maar ja concurrentie moet er zijn natuurlijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s