Categorieën
#geocaching Throwback Thursday

Geocachingverhalen uit het verleden: De heks van het Kinderbosch

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 12 november 2013

Ik probeerde een heks te vangen in het Kinderbosch…

Het verslag:

4656. De heks van het Kinderbosch

Maker: Jaaptra

Type: Wherigo

Heideroosjes: Maartje

Gevonden op: 12 november 2013

Plaats: Boxtel

4657. NpfJ (6) Klompenboom

Maker: Team Wilp

Type: Traditional

Heideroosjes: Maartje

Gevonden op: 12 november 2013

Plaats: Boxtel

4658. Villa Catharina

Maker: Cachtus

Type: Traditional

Heideroosjes: Maartje

Gevonden op: 12 november 2013

Plaats: Boxtel

4659. Dukaatje

Maker: HeBeWa

Type: Traditional

Heideroosjes: Maartje

Gevonden op: 12 november 2013

Plaats: Boxtel

Ik fietste in de miezer richting Boxtel voor de nieuwste wherigo van Jaaptra: De heks van het Kinderbosch. De weg er naartoe was wel leuk, want ik kwam langs het Beerzedal en daar waren de koeien net in een lange rij langs het water aan het lopen. Het dijkje waarop ze liepen, lag net iets hoger dan de weg waarop ik fietste, dus dat leverde leuke foto’s op, omdat de koeien daardoor heel groot leken.

De route van de wherigo startte bij de Jacobushof, daar was ik al vaker geweest. Het rondje was heel voorspelbaar en de wherigo klopte in mijn ogen niet, want ik moest de hele tijd een antwoord geven, voor de vraag in beeld was geweest. Dus ik moest regelmatig een halve minuut wachten. Ach, het was een kindercache, dus ik vond de cache wel. Die was dan weer in stijl, want in het thema versierd met koeienvlekken en plastic speelgoedkoeien. Dat vond ik dan wel weer leuk.

Vervolgens in de miezer naar de Klompenboom gefietst. Dit is best een mooi houtsnijwerk. De cache is de nieuwste van Wilp, die afgelopen weekend zijn 10.000ste cache heeft gevonden. Dat is ook mijn (ons) droomdoel, maar dat gaat nog wel een aantal jaren duren, want wij zijn momenteel meer van het slowcachen. Maar we blijven het wel doen (vooral ik) dus ooit komt dat getal wel in zicht.

Hierna was de keuze terug naar huis fietsen of doorfietsen naar Boxtel voor nog twee trads. Ik dacht dat ik met de Klompenboom de andere kant op fietste, maar ik bleek nu dichter bij Boxtel te zijn, dan bij de wherigo, dus toch maar doorgefietst. Villa Catharina was een heel makkelijke traditional, verstopt onder een bankje. Je zag hem al vanaf het begin van het pad zitten, dus die gaat het niet lang uithouden, vrees ik. Daarna volgde nog een nano, genaamd Dukaatje. Alle straten in die wijk heten naar oude munteenheden. Is wel origineel. Ik zag mezelf al uren in de regen naar zo’n kleine rotte nano zoeken, maar het viel wel mee. Het 0-punt klopte en de  hint klopte ook en er was nog ruimte op de logrol, dus dan vind ik een nano wel prima.

Daarna naar huis gefietst, het was best een vervelende fietstocht, omdat het regende en het ook nog best koud was, dus m’n vingers vroren er bijna af. De rest van de middag met droge kleren op de bank gezeten, onder een dekentje. Tja, geocaching. Het is een obsessie, can’t help it.

Wat ik hier op 12 november 2020 nog aan toe te voegen heb:

Het is inderdaad vrij obsessief te noemen dat ik vrijwillig in de regen ga geocachen, terwijl het niet eens om het Geocaching Datum Project ging. Soms doe ik best vreemde dingen ;>)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s