Categorieën
#geocaching Throwback Thursday Waymarking

Geocachingverhalen uit het verleden: earthcachen per veerboot

Over een roadtrip per OV naar Terschelling, mijn obsessie voor ontdekkingsreiziger Willem Barentszoon en earthcachen vanaf een veerboot.

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 11 februari 2013:

Over een roadtrip per OV naar Terschelling, mijn obsessie voor ontdekkingsreiziger Willem Barentszoon en earthcachen vanaf een veerboot.

4329. Vuurtoren van Harlingen

Maker: Dr. Honeydew + nixe205

Type: Traditional

4330. De Griend – Friesland

Maker: Jut & Jul

Type: Earthcache

Heideroosjes: Maartje

HaJaMaToJo: Hannie

Gevonden op: 11 februari 2013

Plaats: Harlingen/Waddenzee/Terschelling

Waddeneilanden

Nog voor ik ook maar ooit van het Day Zero Project had gehoord had ik ook al een bucketlist en een van de doelen die daarop stond was het bezoeken van alle vijf de (bewoonde) Waddeneilanden van Nederland. Op Texel ben ik regelmatig geweest, omdat een oom en tante daar een caravan hadden, dus het ging vooral om de andere vier waddeneilanden. Tijdens die bezoeken moest ik ook minimaal één cache loggen en het liefste ook nog minstens één fietspaddestoel claimen voor waymarking.

In de zomer van 2009 ben ik met Anke en Stephanie een dagje naar Vlieland geweest en in de beperkte uren die we tot onze beschikking hadden lukte het ons om drie caches te vinden en claimde ik ook nog een heleboel paddo’s. In november 2010 ben ik met Anke een dagje naar Schiermonnikoog geweest, waar we een dagvullende wandeling maakten, een stuk of zeven caches logden en heel erg veel paddo’s konden claimen.

Dus moest ik nog naar Terschelling en Ameland. De keuze viel op Terschelling, dat leek mij op dat moment een interessanter eiland dan Ameland.

Willem Barentszoon

Natuurlijk had ik ook gekeken of er nog caches in de haven van Harlingen zouden liggen. Dat was ook nog zo, er lag sowieso een traditional bij de vuurtoren. En dan was er nog een puzzel over Willem Barentsz. In 4-havo heb ik een werkstuk gemaakt over deze Nederlandse ontdekkingsreiziger – die bekend is vanwege de overwintering op Nova Zembla – en daar kreeg ik maar liefst een 9.8 voor; het hoogste cijfer wat ik ooit op de middelbare school gehaald heb. Willem Barentsz. werd geboren op Terschelling (rond 1550) en daardoor is het eiland onlosmakend verbonden met deze bekende Nederlander. Ook vertrokken de schepen van de expeditie vanaf dit eiland. In de haven van Harlingen zijn vrijwilligers het schip waarmee Willem Barentsz. de noordoostelijke doorvaart ging onderzoeken aan het nabouwen. Hier was ik onmiddellijk door geïntrigeerd. Ik loste de puzzel op, maar er zat helaas geen checker op, dus ik wist niet of ik het goed gedaan had.

We vertrokken op tijd richting Harlingen, maar je zit toch zo’n vier uur in de trein. Ik kreeg ook nog een sms’je dat de boot pas een half uur later vertrok. We kwamen rond 14 uur aan in Harlingen. Omdat de supermarkten op Terschelling maar tot 18 uur open zijn en het onduidelijk was of nog tijd zouden hebben om boodschappen te doen op het eiland, gingen we naar de AH van Harlingen, die was tegenover het station. Daar kochten we wat voorraad, maar helaas was die door de pakken drinken nogal zwaar en kon ik mijn tas amper nog normaal tillen.

De vuurtoren van Harlingen

De vuurtoren van Harlingen was maar een klein torentje en stond gewoon tussen de huizen in, op de parkeerplaats van de AH. Dus die hebben we na het boodschappen doen even gelogd. Ik had de cache al gevonden, nog voor de gps’sen satellieten hadden gevangen. We liepen verder naar het gebouw van Rederij Doeksen, in de hoop onze bagage alvast te kunnen lozen. Maar dat lukte niet echt. Mijn moeder was nog half ziek (die had griep gehad in de week daarvoor) en die had het een beetje gehad na de lange treinreis, dus die heb ik toen in het restaurant achtergelaten met alle tassen. Zelf ging ik nog op zoek naar het schip van Willem Barentsz. en ook naar de bijbehorende cache. Ik liep eerst de verkeerde kant op, want ik wist niet waar ik het moest zoeken. Het bleek de andere kant op te zijn. Maar ik had door het tunneltje onder de spoorbrug door moeten lopen naar de werf en dat had ik niet gedaan. Dus bleef het bij een glimp van het schip, want ik moest terug om in te gaan schepen.

Earthcache de Griend

De overtocht naar Terschelling duurt maar liefst twee uur. Dat is best wel lang, zeker vergeleken met de overtocht naar de overige waddeneilanden. Maar ik had ontdekt dat er onderweg een earthcache te loggen was, door een foto te maken vanaf de boot, met op de achtergrond het vogeleiland Griend. Natuurlijk wilde ik dit graag doen. Ik had een hele tijd terug al eens iets over de cache van Griend gelezen op de geocachingwebsite, dus dan is het leuk als je zoiets eindelijk echt kan gaan loggen. We zaten dus binnen (het was best wel koud buiten) aan een tafeltje vlak bij de deur en hielden de kaarten op de GPS’sen nauwlettend in de gaten of we al in de buurt van Griend kwamen. Toen we bijna bij het eiland waren, zijn we naar buiten gegaan en hebben we foto’s van elkaar gemaakt met Griend op de achtergrond. Superleuke manier om een cache te kunnen loggen. En het was nu nog helder weer (op de terugreis zou het erg mistig zijn).

Later ging de zon onder en ben ik nog een keer naar buiten gegaan voor zonsondergangfoto’s, terwijl mijn moeder binnen bleef.

We kwamen pas om kwart voor zes aan op Terschelling – het was dus al donker – en het bleek nog heel lastig te zijn om ons huisje te bereiken. Dat is uiteindelijk nog wel gelukt.

Wat ik hier op 11 februari 2021 nog aan toe te voegen heb:

Tja, Terschelling, we zaten er in een ijskoude winterweek met sneeuw en ijs, dus we grapten de hele tijd dat we op Nova Zembla zaten. Het is een wonder dat we toch nog een aantal geocaches gevonden hebben en ook met de fietspaddestoelen kwam het nog goed. Dit is vooralsnog mijn enige bezoek aan Terschelling en ik ben eigenlijk best benieuwd hoe het er zonder sneeuw uitziet. Mede-Heideroosjes Anke is wel heel vaak op Terschelling geweest, dus die weet dat wel.

Één reactie op “Geocachingverhalen uit het verleden: earthcachen per veerboot”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s