Categorieën
#geocaching Throwback Thursday

Geocachingverhalen uit het verleden: Denemarken; bossen, trollen en heuvelbergen

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 1 april 2012:

Anke en ik waren op vakantie in Denemarken. Eigenlijk waren we er een maand te vroeg, want veel dingen (safaripark, pretpark) bleken gesloten te zijn. Dus bleef er veel tijd over om te geocachen.

Bossen, trollen en heuvelbergen

Deze 1 april werden er geen grapjes gemaakt, maar zijn we de hele dag serieus bezig geweest met geocachen. Het weer was weer een heel stuk opgeklaard en een stuk aangenamer dan de dag ervoor (toen was ik jarig, maar stormde het de hele dag en vonden we met veel moeite onze 4000e cache). We hebben eerst de serie O-løb gewandeld in weer zo’n typisch Deens bos met veel naaldbomen. Op de parkeerplaats stonden een heleboel jongeren in legerkostuums, dus we dachten dat dat een soort van scouting was. Maar ze gingen een andere kant op dan wij en dus hadden we het bos zowat voor ons alleen. Ik had geen mysteries ingeladen, maar deze serie bleek een bonus-mysterie te hebben en die hebben we op kunnen lossen. Het was alleen jammer dat ik een van de caches was vergeten in te laden, dus die hebben we over moeten slaan (internetontvangst was heel slecht en de geocaching-app bestond toen nog niet en ik gebruikte toen ook nog geen query’s om veel caches tegelijkertijd in te kunnen laden). Dit bos was niet bijzonder mooi, ik heb er ook niet echt foto’s gemaakt. Maar het was wel een fijn wandelrondje en met 8 geocachingfounds was de eerste stap richting de 5000 caches hiermee gemaakt.

Geen fotobeschrijving beschikbaar.
Vanaf een heuvel in de buurt van Naestved

We verplaatsten de auto naar een andere parkeerplaats voor een ander wandelrondje. Dit was qua gebied veel aantrekkelijker, meer heuvelachtig en met allerlei vreemde bouwsels in het bos. In Denemarken staan veel huisjes waar je openbaar mag kamperen, ongeveer vergelijkbaar met zo’n paalcamping in Nederland. Er word daar veelvuldig gebruik van gemaakt getuige de sporen (o.a. van kampvuren) die we overal zagen. Helaas waren de caches veel moeilijker te vinden dan die van het vorige rondje. Ze hadden allemaal een dikke afwijking en we konden ze alleen maar vinden als het ons lukte om de Deense hint te ontcijferen. Wel vonden we in dit gebied onze tweede Volg de Trol-cache, dat was wel grappig omdat we van deze serie (die verstopt lagen door de hele streek) al eerder een cache van hadden gevonden, een paar dagen eerder. Ook bijzonder was dat er gewoon een wandelpad over de spoorlijn liep. Niks geen waarschuwingen ofzo, er was gewoon het vertrouwen dat de mensen zelf wel op zouden letten. In Nederland zouden er dan hekken en waarschuwingsborden zijn.

We leerden ook nog wat Deense woorden, waarvan nødebusk voor de meeste lachkriebels zorgde.

Geen fotobeschrijving beschikbaar.
Straatnaambord van de fantasywijk in Naestved

Voor de laatste cache van de serie moesten we naar een woonwijk en wel een bijzondere woonwijk, want alle straten waren hier vernoemd naar fantasy-figuren. De Drakenstraat hebben we niet gevonden, maar de Heksenstraat wel. Er zouden ook offset-caches liggen, maar die  konden we niet vinden. Ze zouden moeilijk zijn en wij kunnen nog steeds geen chocolade maken van de Deense taal, dus dat werd een onmogelijke opgave. Jammer, want we hadden best nog wat meer multi-founds willen hebben in dit land.

Het was nog vroeg genoeg en op de heenweg waren we bijna over een cache heengereden die aan de voet van een interessante berg lag. Anke vond het prima om daar nog te stoppen. De drive-in cache was niet zo leuk en snel gevonden. Maar volgens Eragon (mijn toenmalige gps) lag er op de berg (waarschijnlijk een heuvel, maar wij wonen in het platte Noord-Brabant ;>) ook nog een cache. We besloten dus meteen om die berg nog even op te gaan. Op de top van de berg zat de cache in een bloesem-boom, waarvan de eerste knopen al voorzichtig open gingen: de first sign of spring had dan toch nog Denemarken bereikt.

Geen fotobeschrijving beschikbaar.
First sign of spring

Ik zei tegen Anke dat er op de berg aan de overkant van de weg ook nog een cache lag en Anke, net als mij in een stralend humeur, vond het prima om ook die berg nog even te gaan beklimmen. Deze berg had wel een trap, dus begonnen we weer over de many, many stairs, maar dit was maar een heuveltje vergeleken met de White Cliffs (een paar dagen eerder hadden we een trap met heel veel treden beklommen bij de White Cliffs of Mon). Die ene cache werden er twee, want er lag er nog eentje op deze berg en omdat we er toch waren, ook nog daarheen gelopen. Vanaf daar hadden we weer uitzicht over de fantasy-wijk, waar we net doorheen waren gereden. Alles bij elkaar hadden we nu 18 caches gevonden en het was tijd om terug naar het vakantiehuisje te gaan.

Wat ik hier op 1 april 2021 nog aan toe te voegen heb:

Ja, Denemarken. We waren er een kleine twee weken en de eerste week was het lente en liepen we in onze zomerjas rond. Daarna werd het weer winter en moesten we onze winterjassen weer aan. Ook was het echt jammer dat er zo weinig geopend was in dat jaargetijde. Dat zoek ik tegenwoordig toch beter uit van tevoren. Het resultaat was wel dat we meer dan 100 caches hebben gevonden tijdens die vakantie, veel hebben gewandeld en zo’n beetje alle stadjes van die streek hebben gezien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s