Categorieën
#geocaching Throwback Thursday

Geocachingverhalen uit het verleden: Trappies bij de zuiderburen

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verhaal online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 22 april 2018:

Op deze zonnige lentedag reden mijn moeder en ik naar België voor de Trappies-serie, die ons was aanbevolen door Belgische geocachers die we een tijdje terug waren tegen gekomen.

Trappies

Deze week vond ik maar liefst 69 caches in België. Afgelopen maandag vond ik er 47 met Anke en op zondag ging ik weer naar de zuiderburen, dit keer met mijn moeder, voor een ronde van 21 caches + nog een extra cache op de route bij Ravels. 22 april was nog een 3-cache-datum die ik graag wilde vervullen.

Het kwam wel goed uit dat het bijzonder mooi weer was. Ik reed voor het eerst in een half jaar weer eens auto en ik bleek het nog niet verleerd te zijn (ik heb zelf geen auto, dus ik rijd heel weinig). We parkeerden de auto op een grasstrook langs het kanaal, vlakbij een voetgangersbrug, die mij bekend voorkwam. Later bleek dat ik hier al wel eens eerder ben geweest, ook om te geocaching, maar toen parkeerde ik aan de andere kant van het kanaal. Dat was voor de cache die Het Doolhof heette en die ik min of meer per ongeluk vond.

De wandeling van vandaag was een kilometer of acht en die hebben we op ons gemak gedaan. De caches waren geen weggesmeten kokertjes, maar bijna allemaal mooie creaties. Af en toe was het flink nadenken hoe we de logrol te pakken moesten krijgen, zoals bij de cache met de sloten en de cache met de knikkers. Mijn moeder werd helemaal blij van de cache die verstopt zat in een huisje van een oud soort bouwstenen. Dit speelgoed herkende ze van vroeger.

De route liep eerst langs het kanaal. Er zaten heel veel muggen, dus was een beetje vervelend. Op het kanaal werd met kano’s gevaren, daar had ik eigenlijk ook wel zin in, met dit mooie weer. Maar ja, geocaching is meestal makkelijker te realiseren, haha. We kwamen langs de ruïnes van een oude steenfabriek, genaamd La Bonne Esperance. De gebouwen waren altijd blijven staan en nu vreselijk vervallen. Dat trok wel veel diersoorten aan, waaronder een heleboel zeldzame vleermuizen. Natuurlijk waren die overdag niet te zien, maar er was een cache naar vernoemd. We konden de cache eerst niet vinden, omdat wij allebei dachten dat een vleermuis op hoogte moest zitten. Bleek dat die cache onderin een boomstronk zat. Lastig te pakken, maar eigenlijk hadden wij hem heel snel, toen mijn moeder hem optilde met haar prikstok en ik hem opving met de paar vingers die ik door de spleet in de boom heen had gekregen.

Het kanaal

Daarna weer verder met de Trappies-serie. De route liep ook voor een gedeelte door de bewoonde wereld: het buitengebied van Ravels. Ik verbaas me er vaak over wat voor een lelijke woningen mensen bouwen, als ze vrije keuze hebben in de bouwstijl. Als ik zelf een huis ging bouwen zou ik echt iets moois (laten) ontwerpen. Overigens kwamen we weinig mensen tegen.

We gingen met deze trail niet het Doolhof-bos in, wat ik wel een beetje jammer vond. In plaats daarvan volgden we de verharde weg een hele tijd, tot we weer afdaalden naar het kanaal. Hier was een boomklim-cache, waar we een geocaching-gezin tegen kwamen, die in tegengestelde richting wandelde: Team Sack. De jongste zoon klom met gemak de boom in om de logrol te pakken, dus daar hebben wij maar even van geprofiteerd. Zelf zou ik die boom ook wel ingekomen zijn, maar dat had ik dan toch wel eng gevonden. Kinderen kennen die angst volgens mij niet.

Ik hield het vandaag bij de afgrond bij de rendier-cache. Die vonden we beiden erg schattig, maar mijn moeder bleef toch veilig boven staan. Het einde naderde alweer. De logrol van de bonuscache bleek een grote vlag te zijn, waar je je naam op mocht schrijven.

Het was nu half vier en we twijfelden nog heel even of we ook nog aan de nabijgelegen serie Tussen de Velden zouden beginnen. Maar eigenlijk vonden we 22 caches op 22 april wel een mooie score, dus we reden terug naar Nederland.

Wat ik hier op 22 april 2021 nog aan te voegen heb:

Omdat wij vlak bij de grens met België wonen, hebben we best veel caches (meer dan 1000) bij de zuiderburen gevonden. Sinds de corona-uitbraak zijn we er natuurlijk niet meer geweest, wat jammer is, want er liggen nog meer van dit soort mooie series op ons te wachten.

Één reactie op “Geocachingverhalen uit het verleden: Trappies bij de zuiderburen”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s