Categorieën
#geocaching Throwback Thursday Wandelen

Geocachingverhalen uit het verleden: Strompelen met hulpmiddelen in de Biesbosch

Mijn moeder (Dwarsvoet) en ik (Strompelvoet) gingen een serie met bijzondere hulpmiddelen doen in de polders bij de Biesbosch.

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 29 april 2014:

Mijn moeder (Dwarsvoet) en ik (Strompelvoet) gingen een serie met bijzondere hulpmiddelen doen in de polders bij de Biesbosch.

Hulpmiddelen

We gingen een wandeltrail doen in de buurt van de Biesbosch. Met zes kilometer was dit een wandeling die ik aan zou kunnen met mijn strompelvoeten. Ook mijn moeder heeft van alles aan haar voeten, dus gingen we op pad als team Strompelvoet en Dwarsvoet. De eerste cache lag al op de parkeerplaats en werd bewaakt door een kikker. Daarna ging de wandeling algauw de polder in. De tweede cache was ook snel gevonden, maar er waren ook een paar caches op de route op ludieke wijze verstopt en nummertje drie was er daar een van. Er zou een hulpmiddel nodig zijn en al vrijwel meteen zagen wij een plastic buis in de ijzeren buis van de reling van het bruggetje zitten. Wij trokken die eruit maar konden niet duiden wat we er mee moesten. Daarna vonden we ook nog een houten bezemsteel, die aan de picknicktafel vastgeklikt zat. Na wat rondlopen en rondporren in het gras en het water, bleek de cache gewoon in de buis van de reling te zitten. Ik had er glad overheen gekeken en dat moest ik natuurlijk de rest van de tocht horen van mijn moeder.

Polders

In deze cache zat ook de hint voor een extra bonus en die vonden we na het maken van een projectie een stukje verderop. Het moest dus I love geocaching zijn, maar dat hadden we al bedacht. De route ging verder langs een cache in een nepdrol en een cache bij een spuuglelijke koekoeksklok. Op de achtergrond loeiden er koeien, we konden ze niet zien, maar dachten dat ze dringend gemolken moesten worden. Op de route waren veel andere wandelaars, maar we ontmoeten geen andere geocachers. We liepen nog een stukje verkeerd in een doodlopend pad, we blijven tenslotte eigenwijs.

Naar Annemarie Koekoek moesten we even zoeken. Ik meende dat ze in het kelderke moest zitten – vanwege het liedje – en dat bleek uiteindelijk ook zo te zijn. Vervolgens vonden we een cache onder het bankje bij de vissteiger, waar twee jongetjes fanatiek aan het vissen waren. We wandelden verder over het smalle fietspad langs de vaart. Ik mocht de cache uit een lage knotwilg plukken, want dat durft mijn moeder niet. Hierna volgde de volgende grappige cache, want hiervoor had je je magneetklauw nodig. Ik dacht eerst dat de cache bij de stuw verstopt zou zijn, maar hij zat gewoon in een plastic buis. Hier hebben we wel het langste naar gezocht.

Het verborgen kerkhof

Het was tijd om het mooi gekleurde bospad in te lopen, met bomen met groene en bomen met rode bladeren. Langs “het laatste rustpunt” (sloeg dat op de volgende cache?) verder het bosje in. Midden in dit bos lag een kleine begraafplaats, die omringd werd door een middeleeuwse muur, die ooit van een kerk was geweest. Ik vond dit wel heel gaaf, dat zoiets nog bestaat en dat je het nu tegen komt met geocaching, want anders was ik hier nooit geweest. De cache was ook helemaal in stijl, want er zat een bebloede nephand in. Ik houd van zulke details.

Via een prachtig boerenommetje-paadje naar de laatste cache van het rondje. De boerenpaadjes waren hier beter onderhouden dan op veel plekken dichterbij huis. Er was bij de meeste stukken zelfs een randje met bloemetjes maaivrij gelaten, wat er wel heel fleurig en netjes uitzag en natuurlijk goed is voor de insecten. De laatste cache zat op de Belgische manier onder een dop van het hek en dit keer was het mijn moeders beurt om er overheen te kijken. Er waren ook nog koeien met vreemde grijze vlekken en grote uiers (misschien wel die loeiende koeien).

De grijsgevlekte koeien

Wij konden op naar de bonus-cache, die lag bij een mini-camping en er zaten 3-Oog Aliens-poppetjes in, die verzamel ik, dus die mochten natuurlijk mee naar huis.

We haalden de auto op en reden daarmee langs de bloemenbankjes, die stonden aan een nabijgelegen weg. We waren er ook al eentje tegengekomen in de Drie Polders. Het bleek dat ze geplaatst waren door een boer die daar woonde. Het waren bankjes beschildert met witte bloemetjes, zag er best leuk uit. Alleen waren wij er getuige van dat het tweede bankje werd opgetakeld en afgevoerd. Mijn moeder wilde toch brutaal gaan loggen, ik vind dat niets en bleef in de auto zitten. Het bleek dat het weiland was verkocht aan een andere boer en dat de eigenaar het bankje ergens anders neer ging zetten. De cache ging die avond nog in het archief, dus wij hadden een last-to-log.

Verder heeft mijn moeder geheel zelfstandig een mysterie opgelost, dat is volgens mij zo’n beetje voor het eerst, dus die moest ook gelogd worden, het was een cache die over spreekwoorden en gezegdes met geld ging.

Omdat ik in mijn hoofd had gehaald dat ik dit jaar elke maand 25 caches wilde vinden, kwam ik er nu nog eentje te kort. We zijn toen nog naar Geertruidenberg gereden en daar deden we een cache van het Halve Zolen Lijntje. De meeste caches daarvan bleken echter niet met de auto bereikbaar en omdat wij beiden niet verder konden lopen, ging de cachezin er nu wel af. Deze ene die wel bereikbaar was, was wel grappig. Er vlakbij stond een prachtige, kasteelachtige villa en die stond te koop. Maar naast het Te Koop-bord stond een kanon om potentiële kopers af te schrikken.

Ik heb het huis genaamd “De Pinksterbloem” later nog opgezocht op de site van de makelaar. Het kost slechts 1,5 miljoen, er zit een zwembad in de kelder en het kanon mag blijven staan, mits je er rekening mee houdt dat de loop eigendom is van het Ministerie van Defensie…mijn moeder en ik stonden te trappelen om het huis te kopen, dat begrijp je wel…. (We wish ;>) We waren nu vlakbij de voortuincache @home, dus die hebben we ook nog gedaan. Zo hadden we precies 20 founds. Omdat de bewolking steeds dreigender werd, besloten we te stoppen en naar huis te gaan.

Wat ik hier op 29 april 2021 nog aan toe te voegen heb:

Whaha, de cacheroute kan ik me nog wel herinneren, maar dat van die 25 caches per maand??? Dat was vast een van mijn slechte ideeën…

En de 3-Oogs? Die heb ik ook nog steeds.

3-Oog-Aliens

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s