Categorieën
#lezen Boeken

Gelezen boeken in juli 2021

Welke boeken heb ik gelezen in juli en wat vond ik ervan?

Ik dacht dat ik in juli niet zoveel gelezen had, maar het zijn toch nog negen boeken. Allemaal geleend van de bibliotheek. Ik ben zo blij dat de bibliotheek bestaat, dat ik het niet eens erg vond dat mijn abonnementsgeld deze maand werd afgeschreven. De meeste boeken speelden in de tweede wereldoorlog; blijkbaar was ik in de stemming om dat soort boeken te lezen.

Lieve Edward – Ann Napolitano

De 12-jarige Edward overleefd als enige passagier het neerstorten van een vliegtuig. Alle andere passagiers – ook zijn ouders en zijn drie jaar oudere broer – komen om het leven.

Het boek gaat wisselend over hoe het leven voor Edward verder gaat na de crash. Verder is er een verhaallijn over het verloop van de tragische vlucht, die uit het oogpunt van verschillende passagiers wordt bekeken. Ergens is dit verdrietig, omdat je als lezer dan al weet dat al die mensen dood zijn gegaan. Toch vond ik deze verhaallijn eigenlijk interessanter dan die van Edward.

Edward blijft namelijk heel vlak. Dat ligt deels aan de schrijfstijl en deels aan zijn karakter. Eigenlijk neemt hij nauwelijks eigen beslissingen, hij doet braaf alles wat de tante en oom die hem in huis nemen voor hem besluiten en hij volgt zijn buurmeisje in alles. Ik had in die zin wel wat meer ontwikkeling in zijn karakter verwacht, maar ondanks dat hij aan het einde van het boek een jaar of 18 is, vind ik hem dan nog steeds heel vlak.

Op een bepaald moment blijkt dus dat veel nabestaanden van de andere passagiers Edward brieven hebben geschreven, vandaar ook de titel van het boek. Maar het is eigenlijk niet Edward zelf die beslist wat hij met al deze verzoeken moet doen, maar zijn vriendin Shay. En Edward doet braaf wat zij zegt.

Dus eigenlijk weet ik niet zo goed wat ik nou van dit boek moet vinden. Het krijgt heel goede recensies en ik denk eigenlijk dat ik er gewoon meer van had verwacht.

Terwijl Parijs sliep – Ruth Druart

Een boek over de gevolgen van gebeurtenissen in de tweede wereldoorlog. In de eerste plaats ben je goed of ben je fout als je indirect voor de Duitsers werkt. De Franse Jean-Luc werkt bij de Franse spoorwegen en draagt dus indirect bij aan de transporten van Joodse mensen naar de concentratiekampen. Op een dag zijn er problemen met een transport en weet een moeder haar baby in de armen van Jean-Luc te drukken. Jean-Luc en zijn min-of-meer vriendin Charlotte besluiten met de baby – Samuel/Sam – naar het buitenland te vluchten en komen uiteindelijk in Amerika terecht.

Acht jaar na de oorlog blijkt echter dat Samuels ouders de oorlog overleefd hebben en ze willen hun kind terug… Samuel is ondertussen een totaal Amerikaans jongetje geworden dat Sam genoemd wordt. En wie heeft er nu meer recht op dit kind? Zijn getraumatiseerde biologische ouders? Of zijn adoptie-ouders die zijn leven gered hebben, maar die nu beschuldigd worden van ontvoering? En belangrijker nog (en dat wordt dus in het boek nogal over het hoofd gezien) wat wil Sam eigenlijk zelf?

Ik vond dit een interessant boek, dat vanuit meerdere perspectieven geschreven is. Voor beide ouderparen waren genoeg argumenten te vinden waarom ze recht hadden op de jongen. Sam zelf wordt niet altijd even aardig behandeld in dit boek, alsof hij een ding is in plaats van een zelfstandig denkend mens. Ik denk uiteindelijk ook dat Sams keuze het belangrijkste is.

De Nachtegaal – Kristin Hannah

Dit boek stond al een tijdje op mijn verlanglijstje en nu eindelijk gelezen. Het tweede boek dat ik las van deze schrijfster, eerder las ik De Wintertuin; ook heel mooi. Ook dit boek gaat over de tweede wereldoorlog en speelt in Frankrijk. Het boek gaat over de lotgevallen tijdens de oorlog van twee zussen (met een vrij groot leeftijdsverschil) met de achternaam Nachtegaal (in het Frans). Er gebeurt heel veel in dit boek, veel heftige dingen ook. Ik ga geen spoilers geven; je moet het zelf maar lezen. Maar het is wel heel mooi geschreven.

Aan het einde komt er iets in terug wat te vergelijken is met de situatie in Terwijl Parijs sliep ; de oudste zus Vianne neemt het jonge zoontje van haar Joodse vriendin in huis, als zij gedeporteerd wordt. Ook dit jongetje wordt na de oorlog bij haar weggehaald om opgevoed te worden door een ver Joods familielid. Net als bij Sam uit het andere boek wordt hier ook geen enkele rekening gehouden met de gevoelens van het kind zelf. Dit vond ik best wel heftig.

Noem geen namen – Astrid Sy

Ook dit boek van een Nederlandse schrijfster gaat over het redden en verbergen van Joodse kinderen in de tweede wereldoorlog, maar dit boek speelt niet in Frankrijk, maar in Nederland. Vanuit het Joodse weeshuis in Amsterdam zijn enkele honderden kinderen gered van deportatie. Een groep van niet-Joodse studenten speelden hierin een rol: zij regelden (onderduik)adressen voor de kinderen en brachten ze weg (meestal per trein). Het boek is dus op waarheid gebaseerd en de belevenissen van echt bestaande mensen zijn erin verwerkt, hoewel de schrijfster er voor heeft gekozen om ze andere namen te geven, zodat ze zelf hun karakters uit kon diepen. Astrid Sy heeft tien jaar onderzoek gedaan voor dit boek gepubliceerd werd. Ik vond het een interessant, maar ook heel heftig boek. Er staat ook letterlijk in dat er voor elk kind dat gered werd, zeker tien andere kinderen wel werden gedeporteerd. En kinderen in de basisschoolleeftijd hadden sowieso geen enkele kans om te overleven in de concentratiekampen; zij werden allemaal direct vermoord. Iets wat ik nog altijd niet kan begrijpen: wat hebben minderjarige kinderen verkeerd gedaan en hoe kun je daaraan meewerken?

Het boek geeft dus een interessante inkijk in hoe dit in zijn werk ging. Zowel bezien vanuit de ogen van een student als vanuit de ogen van een Joodse kinderverzorgster die in het weeshuis werkte.

Een heftig boek, maar wel goed geschreven. Als dit boek – het is waargebeurd en van een Nederlandse auteur – wel op de literatuurlijst mag, vind ik dit absoluut een goede aanrader om te lezen voor de lijst.

Alleen op avontuur – Lidewij Noord

Een dun boekje over wandelen en of vrouwen alleen dat wel veilig kunnen doen. Eerlijk gezegd vond ik het een beetje tegenvallen. Er wordt enorm veel geciteerd uit andere boeken, vooral uit Wild dus ik kan beter dat boek gaan lezen (ligt nu klaar bij de bibliotheek, dus in augustus). Het is ook niet echt een lopend verhaal, maar meer een samenraapsel van anekdotes en dus citaten van anderen. Ik vind het niet echt een aanrader.

Jennifer Donnelly – De Theeroos

Een dikke pil over het leven Fiona, een meisje uit een Engelse arbeiderswijk ten tijde van Jack the Ripper die uiteindelijk naar New York vertrekt om haar fortuin te zoeken. Het boek las best lekker weg, maar er zijn betere boeken in dit genre. Ik vond dat Fiona ineens wel heel snel heel veel geld verdiende en datzelfde gebeurde met haar ex-vriendje in Londen. Beetje ongeloofwaardig. Er is blijkbaar ook nog een vervolg, maar dat laat ik voorlopig even liggen; er zijn andere boeken die ik liever wil lezen.

Stemmen aan het front – Aimie K. Runyan

Ook dit boek gaat over de oorlog, maar dan over de eerste wereldoorlog. Ruby – ik heb helaas heel vervelende associaties met deze naam, dus had mede daardoor problemen met de hoofdpersoon – is een jonge Amerikaanse vrouw uit een gegoede familie die werkt als telefoniste. Het leger in Europa komt mannen tekort en besluit vrouwen in te zetten als telefonist. Ruby meldt zich aan en gaat dus als vrouwelijke militair naar Europa.

Ik vond het boek interessant, omdat het gaat over de vrouwenemancipatie en de maatschappelijke veranderingen aan het begin van de twintigste eeuw. Maar het boek is een tikje saai geschreven; het lijkt vaak een opsomming van feiten en de hoofdpersonen zijn ook heel erg braaf; pas aan het einde van het boek doet Ruby iets onverwachts.

Roadtrip

Roadtrip – Graeme Simsion & Anne Buist

Roadtrip is het vervolg op Camino. Zelfde hoofdpersonen, andere wandeling. Als wandelaar vond ik dit een heerlijk feelgood-boek wat prima in mijn straatje past en het las heel vlot weg; ik had het in een avond uit. Wel vond ik dat het verhaal een paar keer in herhaling valt en dan had ik zoiets van: nu weet ik het wel. Er zaten ook wel een aantal passages in die ik nogal zeurderig vond overkomen. Waarschijnlijk komt dit door het feit dat het boek is geschreven door twee auteurs. Waar in Camino ook een heleboel andere wandelaars hun pad kruisen, is het op deze route heel rustig. Dus beleven we nu de verhalen van de mensen waar ze bij overnachten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s