Geocachingverhalen uit het verleden: Woensdag Geocachingdag

Elke donderdag – Throwback Thursday – verschijnt hier een verslag online uit het roemruchte geocachingverleden van de Heideroosjes.

Vandaag gaan we terug naar 30 september 2015

In de eerste negen maanden van 2015 was woensdag mijn vrije dag en had ik die dag daarom tot Woensdag Geocachingdag benoemd. Vandaag was Anke ook vrij en gingen we geocachen in de Bommelerwaard.

Het verhaal:

Omdat we met de auto gingen koos ik twee multicaches uit, die al een tijdje op mijn verlanglijstje staan en die lastig te bereiken zijn met het openbaar vervoer. We begonnen met Op de boerderij. Wel een beetje spannend, want ik heb altijd nogal wat problemen met caches van maker Le Comte. Bij deze mocht je over het terrein van een boerderij in Hedel lopen. In 2006 was dit boerengezin verkozen tot de leukste boerenfamilie van Nederland. Het was cool dat je gewoon overal mocht komen, tussen de koeien door in de weilanden, je kon zo in de stallen kijken, in de tuin en overal op het erf van de boerenfamilies, op de hooizolder. Natuurlijk hoopte ik dat de koeien nog buiten zouden staan, want dan kon ik koeienfoto’s maken. Op de website stond tot ‘eind oktober’, maar het is al een aantal dagen heel slecht weer geweest. Gelukkig voor mij was het vandaag prima weer en waren er koeien. Niet zoveel, maar genoeg. Ik maakte inderdaad leuke foto’s en ik heb de koeien nog net niet geaaid. Even later kwamen we echter een kalfje tegen in zo’n box (het is zielig dat de kalfjes worden gescheiden van de moederkoe, zodat wij mensen hun melk op kunnen drinken, daarom drink ik geen koemelk) en toen kon ik me niet meer bedwingen, die heb ik uitgebreid geaaid. Het kalfje dacht echter dat ik melk was en heeft heel mijn trui onder gekwijld.

De coӧrdinaten stonden steeds op kleine klompjes. De meeste konden we snel vinden, alleen die in de voortuin van de tweede boerderij was lastig, maar toen kregen we hulp van de vriendelijke boerin. Je zou volgens de logjes ook een stukje met een roeibootje moeten varen. Wij – als leden van kanovereniging Oisterwijk – zagen dat wel zitten. Helaas was de roeiboot niet zo goed onderhouden en lag hij altijd buiten. Door de hevige regenval van de afgelopen tijd, stond hij helemaal onder water en zonk hij bijna. Er lagen wel emmers in om te hozen, maar die lagen helemaal in het uiterste puntje. Anke probeerde ze te pakken met de roeispaan, maar dat lukte niet zo goed. We hadden ook geen zin om zeiknat te worden, dus toen toch maar de sms-hint gebruikt. De cache zou op de hooizolder liggen. Dus wij terug naar de boerderij en onder het toeziend oog van de koeien in de stal eronder, beklommen we de hooizolder en vond Anke de cache. Was dus een hilarisch rondje, wat we snel gedaan hebben, want het was nog geen twaalf uur.

We begonnen aan de cache-serie in de West-Bommelerwaard. Dit is het gebied dat tussen de rivieren de Maas en de Waal in ligt. Hemelsbreed is het helemaal niet ver van huis af, toch waren we er nog niet vaak geweest. De caches lagen vrij ver uit elkaar en omdat er veel water (De dode Maasarm) in de weg lag, was het vaak omrijden geblazen. Toch hebben we bijna heel de serie gevonden, wat meer was dan we van tevoren hadden verwacht. Er stonden overal koeien en schapen en het uitzicht was prima. Het glinsterende water van de Maas ziet er goed uit in het zonnetje. Toch zou ik hier nooit willen wonen. Te afgelegen en het idee dat je iedere keer die steile dijk op moet rijden met je auto. En in het donker is die dijk niet eens verlicht. Brr.

Op een bepaald moment kwamen we in Nederhemert-Noord en hier lag nog een andere oppikker bij de plaatselijke snackbar. Gelukkig is die niet open op een doordeweekse woensdagmiddag en konden we rustig zoeken. Daardoor vond ik vrij snel de cache en konden we weer verder.

We gingen nu naar mijn tweede wens-multi van de dag: De dolende jonkvrouwe, op het terrein van Kasteel Ammersoyen. Daar ben ik ooit wel eerder geweest, maar toen was die cache er nog niet. Het is nog een mooi kasteel met torens en een slotgracht. Niet zo groot als Kasteel Heeswijk, maar wel heel netjes onderhouden. Alle luiken stonden strak in de verf. De cache was een soort verhaaltje en we twijfelden over heel veel vragen. Aan de overkant van de weg stond ook nog een ruïne-kerk, die kon ik me niet herinneren van de vorige keer. Helemaal begroeid met planten en er zaten vast ook vogels en vleermuizen, maar die lieten zich overdag niet zien. Een beuk van de kerk was opgeknapt en daar werden nog wel eens half-openluchtmissen in gehouden. Ook was er kerkhof naast de ruïne, waar vooral leden van een bepaalde familie waren begraven.

Wij kwamen niet echt uit het cache-coӧrdinaat, hij zou dan op privéterrein liggen. Dus schoof ik het coӧrdinaat steeds een cijfertje op, maar dat lukte ook niet echt, ook al vond ik mijn vinding van de lager gelegen tuin wel goed, toch was het daar niet.

We wilden het opgeven en liepen terug naar de parkeerplaats, toen mijn oog ineens op de brievenbussen viel. Twee groene, met naambordjes en huisnummers. En een totaal andere, pikzwarte er langs, zonder naam of nummer. Zou het zo zijn? Achteraf hadden we het natuurlijk kunnen weten. In het verhaal stond nadrukkelijk vermeld dat de dolende jonkvrouwe smachtend op een brief van haar geliefde zat te wachten. En ik als postbesteller had moeten weten waar een brief te vinden is…in de brievenbus natuurlijk. Mijn magneetklauw kwam te pas om de sleutel uit de sleuf onder de klep van de brievenbus te vissen en daarmee kon de klep geopend worden en de cache gelogd. Yes! We waren wel blij dat we dit avontuur nog tot een goed einde hebben gebracht.

Het was nog steeds te vroeg om naar huis te gaan, dus nog wat caches van de West-Bommelerwaard-serie gedaan. Opnieuw om de dode Maasarm gereden, want we hadden geen vertrouwen in het pontje. Helaas hebben we het kasteel van Nederhemert-Zuid gemist, we hebben alleen het eiland op een afstandje gezien. We wisten niet dat dit ook een kasteel was, ik heb het later op wikipedia opgezocht. Dit schijnt ook wel een mooi kasteeltje te zijn. Helaas hadden we ook een not-found en eentje lag te ver uit de richting. Daardoor lukte ook de bonus niet. Wel nog door een park met allemaal bruggetjes gewandeld en een stukje over een dijk met schapen.

Na 13 founds was het toch echt gedaan met de caches en gingen we richting huis.

Wat ik hier op 30 september 2021 aan toe te voegen heb:

Eigenlijk heb ik hier niets aan toe te voegen. Gewoon een prima cachedag. Ik zou nu de voorkeur geven aan fietsen i.p.v. met de auto, maar die Bommelerwaard-serie lagen wel een eind uit elkaar en dan zat je weer met het vervoer van de fietsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s